Kate Tempest: Everybody down

Op zijn simpelst? The Streets met een frontvrouw. Op zijn minst simpel? Een jonge Londense vrouw van 27, een geniale woordkunstenares die er meer gewoontjes uitziet dan je buurmeisje. Een fantastische rapster met haar vingers in de kolkende hartslag van de Engelse onderbuik. Een heerlijke tongval van een blondgekruld kleintje die luider klinkt dan de meeste goudbeketende, vrouwonvriendelijke wietschoorstenen. Een meervoudig gepubliceerde dichtster die tussen workshops aan Yale, concerten op de grootste festivals en het winnen van literatuurprijzen haar debuutplaat schreef, op twee weken. Een album dat rap is, maar evengoed spoken word. Songs die op zich staan, maar samenspannen voor één groot verhaal over de plaat heen, de avonturen, trauma’s en ondergang van Becky en Harry. Woorden en zinnen in spreektaal, gedachten en meningen in dialogen vervlochten, ontgoochelingen en passie in muziek die je hoort en meteen ook ziet, als een grauwe Engelse prent van hoge definitie, tussen Mike Leigh en Ken Loach in. Geniet nú van dit indrukwekkende, fantastische album, vóór de advocaten van de mainstream aan Kates slippen hangen.

(LAD)