Nieuw in de cinema: 'Jumpers'
De tijd dat elke nieuwe Pixar-animatiefilm sowieso een evenement was, ligt al even achter ons. Toch waren we benieuwd naar Jumpers, dat dankzij een origineel concept hopelijk een frisse wind door de studio laat waaien. Zou dat ook gelukt zijn?
Deels wel. Jumpers - de oorspronkelijke Amerikaanse titel is Hoppers - haalt veel uit het idee waarop de film steunt, maar niet alles. Dat idee luidt als volgt: wat als mensen hun brein kunnen downloaden in robotdieren om zo onder te duiken in het beestenrijk? Zouden dieren en mensen elkaar dan beter begrijpen en samen de wereld een betere plek kunnen maken? De energieke biologiestudente Mabel wil het alvast proberen, om zo de natuurverwoestende bouwplannen van haar narcistische, overambitieuze burgemeester te dwarsbomen. Daarbij ontdekt ze dat de dierengemeenschap rond de idyllische plas waar ze als kind altijd met haar oma ging zitten, wel heel bijzonder georganiseerd is.
Leuk en vindingrijk concept dus, visueel bij momenten wonderbaarlijk, maar de humor werkt niet altijd. Na één geslaagde grap volgen er twee of drie flauwe; dat is ooit anders geweest bij Pixar. Desalniettemin valt er best wel wat te genieten in Jumpers. De scènes met Mabel en haar oma zijn bijna even aandoenlijk als de openingssequens van Up, de ecoboodschap is niet drammerig gebracht en de hiërarchische samenleving van de dieren in de film is knap uitgewerkt. Goed dus, maar niet uitstekend. Als daar maar geen franchise van komt...
Tekst: Herbert De Paepe