Nieuw in de cinema: 'Spider-Man: Brand New Day'
Vier jaar na het dramatische einde van Spider-Man: No Way Home is Peter Parker een eenzame vrijgezel, die enkel nog leeft om als Spider-Man de misdaad te bestrijden in New York. Een nieuwe, ongeziene dreiging duwt hem echter in de grootste identiteitscrisis uit zijn bestaan.
En zo zijn we weer vertrokken voor een nieuwe Spider-Man-trilogie. Een reboot kun je Brand New Day niet echt noemen, daarvoor is deze ambitieuze film te zeer verankerd in het Spiderverse en het Marvel Cinematic Universe (waarvan dit inmiddels al de 38ste langspeelfilm is). Tom Holland speelt overigens nog steeds de dubbele hoofdrol. Brand New Day vertrekt wel met een schone lei, terug naar Spidey's roots als New Yorkse crimefighter. Deze film is minder luchtig dan de vorige, maar wordt gelukkig nog net niet zwaar op de hand, ondanks de (te lange, maar dat is een ziekte van de tijd) speelduur van bijna tweeënhalf uur. De slechterik die dit keer alles overhoop haalt, zullen we - om het spoiler-free te houden - niet onthullen, maar je mag wel weten dat Mark Ruffalo opduikt als de Hulk, Jon Bernthal een prima Punisher neerzet, Florence Pugh amusant en sexy uit de hoek komt als Black Widow, en ook de verrukkelijke Zendaya terugkeert als MJ. Eveneens cool is de oogstrelende cameo van het ninjateam The Hand, in de vroege jaren '80 gecreëerd door de legendarische Frank Miller, toen die als jonge beeldenstormer bij Marvel de Daredevil-strips naar zijn hand mocht zetten.
Hoewel de film aanvoelt als een ode aan New York, met tientallen duizelingwekkende en bombastische actiescènes tussen de wolkenkrabbers, zijn de buitenscènes vooral gefilmd in Glasgow. We hadden het eerlijk gezegd niet door: puik gedaan. No Way Home is ook de eerste film die specifiek werd opgenomen voor ScreenX, de panoramische projectietechniek waarbij het beeld doorloopt op de zijwanden van de zaal. Is dat een meerwaarde? Immersief is het zeker, maar net als bij VR riskeren gevoelige zielen er zeeziek van te worden. Een storend neveneffect is dat de zijprojectie er bij momenten voor zorgt dat de hele zaal wordt verlicht. Maar goed, net als al die andere cinema-gimmicks die je ticket duurder maken, moet je het eens meegemaakt hebben.
Conclusie? Spider-Man: No Way Home is een ambitieuze reboot die er eigenlijk geen is. Fans zullen ervan smullen, maar mensen die sowieso al leden aan Marvel-moeheid, zullen na 145 lange minuten blij zijn dat deze zoveelste portie superheldenbranie die vist uit dezelfde vijver, eindelijk afgelopen is.
Tekst: Herbert De Paepe