Luka 7: De vloedgolf

Mensensmokkel en corrupte flikken: het Frankrijk van Le Pen

Geen betere lectuur in barre tijden waarin een stuk crapuul als Le Pen doorstoot tot de laatste ronde van de Franse presidentsverkiezingen, als de nieuwe 'Luka'. Brandend actueel omdat het verhaal zich afspeelt in Marseille, zonder twijfel de meest 'gearabiseerde' stad van Frankrijk. Dubbel schrijnend omdat de actie opent op een goor en verlaten haventerrein, waar een corrupte flik achtereenvolgens een neger en een Arabische jongen op wrede wijze afmaakt.

Vinger op de pols omdat blijkt dat achter een zaak van sigarettenfraude een schandelijk netwerk van mensensmokkel schuilgaat. En bovendien razend spannend, want zoals je op de cover al kunt zien, krijgt Ingrid een portie lood in het welgevormde lijf. Het zijn de ingrediënten van misschien wel de meest hyperkinetische en geslaagde 'Luka' tot dusver: in De vloedgolf bewijst Denis Lapière nog eens dat hij ijzersterke verhalen kan schrijven die bevolkt zijn met personages van vlees en bloed. Op het einde van het album zorgt hij trouwens voor een cliffhanger waaruit zelfs een survivor als XIII zich maar met de grootste moeite zou kunnen redden. Een geweldige thriller dus, die perfect wordt gedragen door het nerveuze tekenwerk van Gilles Mezzomo, die net als onze onlangs bekroonde landgenoot Marvano tot de beste volgelingen van het Amerikaanse supertalent Frank Miller kan worden gerekend. Dit album met ballen zouden alle Front National-stemmers eens heel erg goed moeten lezen.

(HDP)