Road to Perdition : Papa is een killer

Road to Perdition is de tweede film van de Britse theaterregisseur Sam Mendes. Zijn American Beauty was ingeslagen als een bom, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Wees gerust: Mendes delivers. Road to Perdition, gebaseerd op de gelijknamige strip van Max Allan Collins en Richard Piers Rayner, is een bloedmooi gangsterepos vol kleurrijke grandeur, maar ook met beklijvend intieme scènes.
Tom Hanks speelt op een grandioos ingehouden manier hitman Michael Sullivan, die werkt voor de Ierse gangsterboss John Rooney (Paul Newman). Als op een dag zijn 13-jarige zoon te zien krijgt wat zijn vader doet voor de kost, worden de pistolen geladen en stort Sullivans schijnwereldje brutaal in elkaar. Anders dan de strip, die rauw en rechtlijnig is, trekt Mendes het verhaal open tot een meesterlijke studie van een driedubbele vader-zoonrelatie in Amerika anno 1931. De sombere esthetiek van de depression era wordt adembenemend in beeld gebracht. Misschien had het personage van de ratachtige journalist-huurmoordenaar Maguire, nogal karikaturaal neergezet door Jude Law, niet gehoeven, maar verder is deze film picture perfect. Het laatste kwartier is dodelijk mooi gefilmd: van het stille kogelballet in de gietende regen tot de schokkende finale in het strandhuis: dit zijn 15 minuten die filmgeschiedenis zullen schrijven.