Boeken

Drie boekbesprekingen: Ralph Tuijn,  Herman Brusselmans en Max Brockman

Ralph Tuijn • Zes miljoen slagen	Herman Brusselmans • Mijn haar is lang	Max Brockman • What's next?
Ralph Tuijn is een soort Hollandse Dixie Dansercoer: een extreme avonturier die pas voelt dat hij leeft wanneer hij op het uiterste van zijn krachten balanceert. In 2007 en 2008 roeide hij solo de Stille Oceaan over, de langste solo-oversteek ooit. Zes miljoen slagen is zijn rijkelijk geïllustreerde expeditiedagboek, uiterst meeslepend geschreven met een typisch Nederlandse, bijna naïeve nuchterheid.	Het vijftigste boek van Brusselmans alweer, daar zou een mens al eens een koffie verkeerd op durven bestellen. Overigens is Mijn haar is lang niet echt een roman die eruitspringt in zijn inmiddels toch wel imposante oeuvre. Het misantropische doch immer vermakelijke gezwets speelt zich voornamelijk in kapsalons af in plaats van in cafés, maar voor de rest is dit een weinig opmerkelijk tussendoortje van een onverbeterlijke literaire speelvogel.	Redacteur Max Brockman vroeg aan een aantal jonge onderzoekers om een essay te schrijven over de toekomst van de wetenschap. Dat levert razend interessant leesvoer op over uiteenlopende onderwerpen. De bollebozen zijn grotendeels een Angelsaksisch allegaartje, al zit er ook een landgenoot tussen: psycholoog-bioloog Christian Keysers heeft het over spiegelneuronen, en hoe die ons ethisch denken bepalen.