|
|
|
|
Gepost: 26/09/2005
Categorie: Interview
Tags:
Celebs
Herman Brusselmans' nieuwe roman heet Het Spook van Toetegaai en is andermaal een hoogst amusante potpourri van semi-autobiografische beschouwingen, ongebreidelde kolder en ingenieuze literaire spelletjes. Maar er is meer: je ziet er nog flarden in van een heuse plot, met een messentrekker en een zoektocht naar de dader.
Hoe zit dat, Herman? Brusselmans: Ik was eigenlijk van plan om een echte, spannende thriller te schrijven, maar dat is mislukt. Ik had honderdvijftig pagina's, en het was meer en meer aan het verzanden in een soort van parodie. Ik wist er geen weg meer mee, het ging mij niet af. Als je een thriller situeert in het jaar 2005, en er wordt een moord gepleegd, dan komt daar enorm veel bij kijken. Ik zit op tv wel naar CSI te kijken en zo, maar die DNA-onderzoeken en dat gedoe, daar heb ik te weinig kennis van. Dus moet ik eerst die kennis zien te vergaren, maar daar heb ik het geduld niet voor. Ik moet kunnen schrijven, in plaats van op het internet vanalles te zitten opzoeken of deskundigen te gaan raadplegen. Dat ging dus niet. Toen dacht ik het ei van Columbus gevonden te hebben. Ik zou aan een nieuw verhaal beginnen en het situeren in de jaren vijftig. In die tijd bestonden die forensische technieken allemaal nog niet, toen had je nog Maigret die aan zijn pijp lurkend de kamer binnenkwam en de moordenaar aanwees. (lacht) Maar ja, dan moet je ook weer vanalles beginnen op te zoeken. Wij hebben thuis altijd een Simca Ariane gehad, en dus liet ik een personage met zo'n auto rijden. Nu speelde het verhaal zich af in 1957, en toen ik het voor de zekerheid even opzocht, blijkt die auto maar bestaan te hebben vanaf 1958. Tja, dan moest ik op den duur een soort historicus worden die alles weet over 1957. GUIDO: Maakt het uit of die auto al of niet bestond? Brusselmans: Eigenlijk wel. Dat maakt voor mij een thriller ook vaak tot een goede thriller, als alles klopt. Enfin, ik ben er dan maar mee gestopt, ook al omdat ik geen weg wist met die plot. Ik heb er gewoon het talent niet voor om een thriller te schrijven. GUIDO: Omdat je geen verhaal kan verzinnen? Brusselmans: Eigenlijk kan ik dat wel, maar ik vind al die verhaaltjes zo afgezaagd. Alle verhalen zijn al duizend keer verteld. Louis Paul Boon heeft dat vroeger ook gezegd. "Alles is al verteld, dus wat moet je doen? Het opnieuw vertellen." Nu wil ik dat wel doen, maar met op de achtergrond toch altijd de vraag of de literatuur eigenlijk haar beste tijd niet heeft gehad. Als in mijn boek een kind wordt ontvoerd, verklap ik dat al vele pagina's op voorhand. Dat soort trucjes, dat soort spelletjes, gebruik ik om de literatuur in haar blootje te zetten. Er zijn lezers die dat fantastisch vinden, maar er zijn er ook die zich op hun pik getrapt zullen voelen. GUIDO: Het Spook van Toetegaai staat vol fictieve namen van personages, rocknummers en -groepen, cafés, Brusselmansromans, whiskymerken, noem maar op. Brusselmans: Die namen komen al schrijvend. Ik speel voortdurend met de werkelijkheid en de fantasie. Ik amuseer mij daarmee, want ik moet me kunnen amuseren terwijl ik schrijf. Het verzinnen van groepsnamen is al heel mijn leven een hobby van mij. Ik heb al duizend keer een rockgroep opgericht, vandaar. (lacht) GUIDO: Er staat een klein badinerend stukje over Dirk Bikkembergs het boek. Durf je dat nog aan, iemand uit de modewereld aanpakken? Brusselmans: Ach, die Bikkembergs komt verder in het boek niet voor, dat is maar een detail. Maar ik vond het wel interessant, als je denkt aan de 'Zes van Antwerpen', die wereldberoemde ontwerpers met hun high-brow kleren... Je moet al wat geld en status hebben om dat soort mode te kunnen dragen, en opeens blijkt die Bikkembergs op een punt gekomen te zijn dat het grootste schorremorrie rondloopt in zijn kleren. Dat moet de originele liefhebbers van zijn ontwerpen toch enigszins afschrikken. En ik vraag me dan af hoe zo'n Bikkembergs zich daarbij voelt. Kan het hem niet schelen wie zijn kleren draagt en is hij blij dat hij eindelijk het grote geld vangt, of zou er toch iets wringen als hij nu al die Johnny's ziet rondlopen in Bikkembergs-truitjes? Dat is alles. Ik wou geen statement doen over Bikkembergs, wat indertijd met Ann Demeulemeester wel de bedoeling was. GUIDO: En jij? Hoe zou jij je voelen als op de Boekenbeurs plots een gevaarlijk percentage Johnny's komt aanschuiven voor een handtekening? Brusselmans: Dat gebeurt. Mijn publiek is toch redelijk ruim. Johnny's misschien niet direct, maar er zitten wel veel nerds tussen. Maar ja, wat moet ik doen? Ik kan toch niet zeggen: "Jij krijgt geen boek, want je ziet er niet uit alsof je mijn boeken gaat snappen." Alhoewel, dat zou nog opzienbarend zijn, eigenlijk. (lacht) Nee, ik trek het mij niet aan. GUIDO: In 2006 komt er nog een novelle, en daarna wil je een paar jaar uit de schijnwerpers verdwijnen. Brusselmans: Ik voel me de laatste tijd fysiek minder in staat om veel te produceren. Ik wil het wat rustiger aan doen om mijn lichaam en geest een beetje rust te gunnen. Vroeger was het echt een punt voor mij: ik moest twee boeken per jaar hebben. Die zaten erin en die moesten eruit. Ik vond het zelfs te weinig, twee boeken per jaar. Die drang is wat verdwenen. GUIDO: We zullen geduld oefenen... (HDP)
|
|
|
De comeback van INGE PAULUSSEN
03/12/2011
Actrice Inge Paulussen, die drie seizoenen de rechterhand van commissaris Witse speelde en toen op eigen initiatief uit de serie stapte, staat weer op de set. Ze speelt een van de vijf zussen in Clan, een tv-reeks die momenteel wordt opgenomen en in 2012 te zien zal zijn op VTM. Een mooie gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
"Ik ben blij dat ik vroeg wist wat ik wou worden. Zo had ik de tijd om erachter te komen dat het ook echt kon."
In Clan beramen vier zussen de moord op de echtgenoot van de vijfde zus. "Die vijfde zus ben ik," zegt Inge. "Mijn personage weet niet dat haar zussen die euvele daad plannen. Het is drama, maar niet zwaar op de hand. Er zit de nodige lichtheid in, zoals in het leven zelf. Op een afstand bekeken zijn veel serieuze dingen eigenlijk wel grappig."
GUIDO: Heb je geprobeerd een soort zustergevoel te creëren met je tegenspeelsters Barbara Sarafian,
|
|
|
De kameleon in GEERT VAN RAMPELBERG
01/12/2011
Bijna sluipend en ongemerkt heeft Geert Van Rampelberg zich de afgelopen jaren een weg gebaand tot in het exclusieve clubje van de meest gevraagde acteurs in Vlaanderen. Vanaf eind januari kan je hem aan het werk zien in Tot Altijd, de nieuwe film van Nic Balthazar. Wie zolang niet wil wachten, hoeft in tussentijd maar een ticket te kopen voor Code 37 - De Film, waarin Geert eindelijk ongebreideld mag smossen met Veerle Baetens. Alhoewel.
"Ik glijd vrij gemakkelijk van de ene rol in de andere."
GUIDO: Heb je in Code 37 - De Film iets kunnen toevoegen aan het personage Koen Verberk, dat je ook in de televisiereeks speelt?
Geert: Wat ik in de film mocht spelen, was voor mij in elk geval een vettere kluif dan wat ik tot nu toe in de serie heb gedaan. Een grotere dramatische lijn. In de film maakt de relatie tussen Hannah en Koen een ka
|
|
|
Joke Devynck: "Tijdens het spelen van Katrien in 'Het Goddelijke Monster' voelde ik een rust over me neerdalen."
10/11/2011
Wat je ook denkt over Het Goddelijke Monster, de prestigereeks naar de even beruchte als beroemde romantrilogie van Tom Lanoye, één ding is zeker: de serie heeft beroering doen ontstaan bij de kijkers. Nu de finale nadert, blikken we terug op de reeks met Joke Devynck, die de zwijgzame hoofdrol van Katrien Deschryver op haar schouders nam. Het werd een gesprek over soorten West-Vlaams, acteren zonder woorden, rust, evenwicht en honderd dagen volle concentratie.
GUIDO: Jij bent zonder discussie hét gezicht van Het Goddelijke Monster. Heb je moeten knokken om deze hoofdrol te pakken te krijgen?
Joke: Ik heb meegedaan aan de audities, zoals iedereen. Zonder te knokken. Ik ben wat dat betreft geen knokker. Toen ben ik uiteraard het boek gaan lezen. Ik vond direct zeer veel aansluiting, hoewel ik vind dat uit het boek niet spreekt dat ik het type was dat ze voor ogen hadden om Katrien te spelen. Maar nee,
|
|
|
Start to Work met EVY GRUYAERT
25/09/2011
Omroepster, tv-presentatrice en radiodame Evy Gruyaert profileerde zich de afgelopen jaren als allround coach. Ze leerde haar volk lopen, zwemmen, fietsen, golfen, fitnessen en vegetarisch eten. Voor haar nieuwste 'Start to'-project hing ze haar sportkleren even aan de haak, want in Start to Work helpt Evy je bij je zoektocht naar je eerste job.
"Ik heb mijn job bij de VRT niet zomaar cadeau gekregen hoor!"
Start to Work is een initiatief van het interim- en hrm-bedrijf Unique, dat Evy benaderde om er haar gezicht aan te lenen. Er is dus deze keer niet meteen een link met gezond leven. "Dat klopt," zegt Evy, "hoewel je toch de link zou kunnen leggen naar een gezonde manier van in het leven staan. Als je een goeie job vindt die goed bij je past, dan z
|
|
|
De festivalzomer van SELAH SUE
06/06/2011
Selah Sue, het kleine meisje uit Leuven met het grote kapsel en de nog veel grotere stem, staat op de rand van een internationale doorbraak. Haar titelloze debuut-cd ving al na twee maanden drie keer goud, en daar zal het wellicht niet bij blijven. Voordat Selah Sue een zomer lang de festivalpodiums bestormt, vond ze nog even de tijd om met GUIDO te praten.
"Soms gedraag ik me backstage als een echte starfucker. Gênant!"
GUIDO: Wat was je eerste festivalervaring?
Selah Sue: Uit mijn prille kindertijd herinner ik me een optreden van de Dinky Toys, ergens in een feesttent. Ik moet toen een jaar of zes geweest zijn. Maar het eerste echte festival waar ik naartoe ging, was Marktrock in Leuven. Dat was het dichtst bij huis, dus dat mocht nog net. Ik heb daar
|
|
|
CLARA CLEYMANS: "Een vent mag lelijk zijn, als hij maar grappig is. Of intellectueel. Voor vrouwen geldt dat blijkbaar niet."
30/04/2011
De kans dat je het voorbije anderhalf jaar Clara Cleymans niet aan het werk hebt gezien, is flinterdun. De frêle, roodharige zus van Jelle werd als een komeet het BV-zwerk ingeschoten dankzij gesmaakte rollen in Thuis, Tegen de Sterren op en sinds kort ook Code 37. Clara is nog maar 22 lentes jong, werd door de Vlaamse Televisie Academie tot 'Rijzende Ster' gebombardeerd en probeert tussen al het mediagewoel door een diploma wijsbegeerte te halen.
Een gaatje prikken in de overvolle agenda van Clara Cleymans blijkt geen sinecure, maar op een gure, donkere vrijdagavond slagen we er dan toch in tegenover de actrice plaats te nemen in het langzaam leeglopende VTM-gebouw in Vilvoorde, waar het nieuwe seizoen van de uitstekende politieserie Code 37 werd voorgesteld.
Clara: In Code 37 speel ik Vicky Renders, de psychiater van Hannah Maes, die pas is afgestudeerd en als thera
|
|
|
Ann Van Elsen: "Ik hou van die Gentse arty-farty mentaliteit"
21/02/2011
Tijdens haar studententijd werd ze tot de mooiste van België gekroond en sindsdien plakt ze aan de muur van menig kot en kamer, maar Ann Van Elsen is nog meer dan dat: ze is een babe met brains. De ondertussen 31-jarige Kempense schone heeft zowel het diploma marketing als dat van handelswetenschappen op zak en maakt al jaren het mooie weer op radio én tv. Daarvoor moet ze voortdurend in onze hoofdstad zijn, maar toch heeft Ann een huisje gezocht in Gent. Waarom daar? In welke pitazaak bestelt ze haar favoriete hapje en welke cafébaas serveert haar de nodige verkoeling op een zwoele zomerdag? Een leuke babbel met zicht op Gent Zuid.
GUIDO: Dat kroontje heeft je een carrière in de showbizz opgeleverd. Droomde je daar al lang van?
Ann: Ik was als kind zodanig gefascineerd door de ruimte en wetenschap dat ik astronaute wilde worden, maar naarmate ik ouder werd, sprak het show- en podiagebeuren mij meer en meer aan. Nadat een ex-vriend me had ingeschreven voor een lezeressenwedstrijd van P-Magazine, kreeg ik de opdracht om te poseren voor een badpakkenspecial, waar Véronique De Kock ook bij was. Zij
|
|
|
TOM WAES
20/02/2011
De hype rond Tom Waes wil maar niet gaan liggen. Het tweede seizoen van Tomtesterom lanceerde vorige zomer de initieel als grap bedoelde schlager 'Dos Cervezas'. De meestamper groeide uit tot een monsterhit die de rest van het Vlaamse zangersheir knarsetandend achterliet in de coulissen. Ondanks Toms herhaalde beloften dat het bij één liedje zou blijven, is de al even kolderieke opvolger 'Eén is Geen' goed op weg om dé carnavalhit van 2011 te worden. Die tweede single krijg je trouwens cadeau als je TOM koopt, een personalitymagazine van de makers van GOEDELE dat helemaal rond de persoon van de uitbundig vals zingende wereldreiziger en avonturier is opgebouwd.
"Toen ze me ook nog vroegen om een eigen magazine te maken, heb ik toch eens diep moeten nadenken."
Wie de 156 pagina's van TOM doorbladert, merkt dat Waes er aardig wat tijd in heeft geïnvesteerd. Hij was niet alleen hoofdredacteur-ad-interim, maar poseerde ook voor een sensuele fotoshoot met Evy Gruyaert, ondernam een motortocht met Jan Van Looveren en Dany Mommens, ging gespierde sportvrouwen fotograferen, kroop
|
|
|
Erika Van Tielen: “Leuven is zo heerlijk kleinschalig”
19/02/2011
Duizendpoot Erika Van Tielen ontdekt de leukste hoekjes en kantjes van onze wereldbol voor Vlaanderen Vakantieland en presenteert nog een programma op Studio Brussel on the side, verraste Jan en alleman eerder al als babe mét brains in De Slimste Mens én heeft ondertussen ook haar eerste filmrol beet. Een nog prille, maar veelbelovende carrière dus en het begon allemaal in hartje Leuven, waar ze communicatiewetenschappen studeerde. Samen met GUIDO blikt ze even terug.
GUIDO: Waarom ga je als Antwerpse in Leuven studeren?
Erika: Op dat moment speelde mijn hele leven zich af in Antwerpen en ik wilde graag op kot. Het zou natuurlijk belachelijk zijn geweest om in die stad iets te zoeken, dus ik heb gekozen voor Leuven. Het eerste jaar van mijn hogere studies heb ik communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven gestudeerd, maar voor mijn tweede jaar ben ik overgeschakeld naar de Universiteit Antwerpen, omd
|
|
|
Wine Dierickx, Smoorverliefd op acteren
08/12/2010
Wie is die smachtende deerne op de affiche van Smoorverliefd, de film waarin Hilde Van Mieghem een "ode aan de moderne romantiek" wil brengen? Dat is Wine Dierickx, bekend van de Vlaams-Nederlandse theatergroep Wunderbaum, die nauw samenwerkt met het NTG. In de cinema zag je Wine al aan het werk in Loft en Any Way the Wind Blows, en je herinnert je vast nog haar glansrol als Zwarte Kelly in Dagen zonder Lief van Felix van Groeningen.
"Het allereerste orgasme van mijn personage was een lastige scène om te spelen."
In de energieke romantische komedie Smoorverliefd speelt Wine de nuchtere, huiselijke Barbara, wiens ordentelijke leventje overhoop wordt gegooid wanneer ze een passionele vrijgezel leert kennen.
GUIDO: Er zit veel levenslust in Smoorverliefd. Was dat gevoel ook op de set aanwezig?
Wine: Eigenlijk
|
|
|
Meer artikels: (nog 101 artikels in deze categorie)
|
|
|
|