|
|
|
|
Gepost: 24/05/2006
Categorie: Interview
Professor Hilde Van den Bulck doceert mediabeleid en mediacultuur aan de Universiteit Antwerpen. Tenminste, dat doet ze overdag. Na haar academische dagtaak hijst Van den Bulck zich op een rokerig podium ergens te lande en leeft ze zich uit als stand-up comedian.
"Iedereen heeft een hobby nodig," zegt ze. "Sommigen gaan vissen, ik doe stand-up." Professor Van den Bulck heeft verder weinig zin om over haar hobby te praten. "Ik vind dat absoluut niet zo spectaculair. Die stand-up heeft niets met mijn werk te maken, en omgekeerd. Ik hou dat zeer gescheiden." Akkoord, maar er zijn toch proffen die in hun les elk jaar op hetzelfde moment dezelfde mop vertellen? Is dat dan geen vorm van stand-up comedy? "Ik weet eigenlijk niet of ik dat doe," zegt Van den Bulck . "Ik denk het eerlijk gezegd niet. Toch niet met voorbedachten rade." Waarvan akte. GUIDO: Communicatie lijkt me een vrij jonge wetenschap, die bovendien in volle evolutie is. Van den Bulck: Dat is inderdaad zo. Tegen dat mijn syllabus bij Acco ligt, is hij meestal al achterhaald, bijvoorbeeld als Bourgeois een beslissing neemt of Van Thillo weer eens een nieuwe krant heeft gekocht. Een student die zich louter op mijn syllabus baseert, die komt er niet, dat is waar. Ik zeg altijd tegen mijn studenten: nu hebben jullie een excuus om televisie te kijken. Dat is het leuke. Het gaat over iets dat ze kunnen vatten, iets dat deel uitmaakt van hun leefwereld. Maar dat is tegelijk ook het moeilijke. Er is niets waar je studenten zo bang mee krijgt dan in de eerste les te zeggen: jullie moeten de media-actualiteit volgen. Daar komt veel bij kijken. Bijvoorbeeld als je probeert de economische principes achter de media uit te leggen. Waarom de Vlaamse kranten in nog maar zo weinig handen zijn, om maar iets te noemen, dan merken ze toch al snel dat het zeker geen gemakkelijke kost is. Waar zijn de allochtonen? GUIDO: Geef jij graag les? Van den Bulck: Als ik lang heb vergaderd, dan ben ik blij dat ik les mag gaan geven, ja. (lacht) Maar niet altijd. In mijn syllabus staan feiten, en die zal ik met plezier uitleggen, en die kan je dan studeren. Maar dat is niet alles. Aan de unief studeren is ook zelfstandig leren werken. Kritisch leren denken. Handelen op eigen initiatief. Daarover maak ik mij soms zorgen, dat is aan het verdwijnen. Aan de unief moet je mijns inziens een kritische reflex kweken, en die voor de rest van je leven meedragen. Ik wil niet dat studenten constant aan mijn deur komen kloppen om te vragen hoe ze hun werkje moeten maken. Allergisch ben ik daaraan. Wat gaan die doen als ze later gaan werken? Gaan die als hun baas een opdracht geeft ook zo voor de deur blijven staan en vragen wat ze moeten doen? Dat gaat niet. Als je een universitair diploma hebt, verwacht je baas van je dat je zelfstandig kan werken. Ik hoop dat ze door mijn lessen en door mijn opdrachten kritisch leren denken en zelfstandig handelen.Misschien heefthet ermee te maken dat jongeren minder op kot gaan, maar ik denk dat studenten meer en meer de universiteit beginnen te zien als een verlengstuk van het middelbaar. Studenten van vandaag engageren zich minder en komen instrumenteel een diploma halen. En tegelijkertijd, hoewel ze mondiger zijn dan vroeger, verwacht ze daarbij een geweldige omkadering. GUIDO: Is het semestersysteem daarin een toegeving? Van den Bulck: Dat is zeker een toegeving. Het maakt het toch een beetje gemakkelijker. Ik weet niet of het op zich zo goed was dat wij vroeger in juni dag en nacht enorme stapels moesten zitten te blokken, maar zo leerde je wel doorzetten en op je tanden bijten. Nu evolueren we meer en meer naar een à la carte-systeem. We zijn zelfs op het punt gekomen dat ouders naar de universiteit bellen. (lacht) Het kweken van zelfredzaamheid wordt op die manier uitgesteld. Met hun boterhammetjes in zilverpapier, waarschijnlijk door hun mama klaargemaakt... ik vind dat een beetje zorgwekkend. En wat ik nog veel zorgwekkender vind, is dat ik de multiculturele samenleving zo weinig weerspiegeld zie in mijn lessen. Zeker in een stad als Antwerpen valt dat op. Weinig allochtonen vinden de weg naar de unief. Ligt het probleem elders, ligt het in de humaniora? Misschien, maar dan zeg ik: not good enough. Hier ligt een grote maatschappelijke taak voor de unief, want anders betekent het dat die hele democratisering van het onderwijs blijkbaar een zeer ongelijke democratisering geweest is, en voor de nieuwe burgers in ons land minder van tel is. Geef mij maar een nul GUIDO: Hoe zien jouw examens eruit? Van den Bulck: Hangt er een beetje van af. In een ideale wereld zou ik altijd mondeling examen doen, want ik vind dat een eerlijker manier van examineren, die meer kansen biedt voor studenten. Maar vorig jaar zaten in mijn vak van eerste bachelor vierhonderd studenten. Die kan ik niet in één zittijd allemaal mondeling zien. Dan geef ik een schriftelijk examen. Maar daarin probeer ik hen toch, door heel essayistische vragen te stellen, de kans te geven om meer te doen dan alleen een stuk van de syllabus over te pennen of samen te vatten. GUIDO: Ik heb van verschillende proffen gehoord dat ze al na dertig seconden mondeling examen weten of de student zijn stof kent of niet. Van den Bulck: Dat klopt niet altijd. Je hebt wel sneller dan de studenten vermoeden door hoe goed of slecht ze het kennen, maar er zijn er wel degelijk die dat kwartier nodig hebben om open te bloeien. Ik heb ooit iemand gehad die halverwege zijn voorbereiding kwam zeggen: "Geef me maar een nul, want ik zie het niet meer zitten." "Maar je hebt toch iets," zei ik, "we zullen het proberen." Wat bleek? Die jongen kende zijn leerstof goed, maar had gewoon faalangst. Die is die dag terecht en verdiend met een fatsoenlijk cijfer naar huis gegaan. Ik vind dat je als prof moet investeren in de mensen die voor je zitten. GUIDO: Hoe voelt dat eigenlijk, iemand buizen? Van den Bulck: Ik wil niet overkomen als een soort softie, maar ik vind het heel erg als ik iemand moet buizen. Ik denk dat studenten soms onderschatten hoezeer proffen daarmee inzitten. Dat meen ik echt. Maar het zou bijzonder oneerlijk zijn tegenover mensen die de stof wel gestudeerd hebben om zwakke studenten door te laten omdat je het niet over je hart krijgt hen te buizen. De beste maatstaf is nog altijd dat je eerlijk bent tegenover mensen die wel fatsoenlijk hebben geblokt. Maar mijn vriend en mijn omgeving zeggen altijd dat ik geen aangename mens ben tijdens de examens. Ik loop daar echt slecht van. Ik zal een voorbeeld geven. Een groeiend fenomeen waarmee we tegenwoordig te maken krijgen, is het plagiaat. De enige manier waarop je daartegen kunt optreden, is zeer streng. Maar het is niet omdat ik ontdek dat iemand iets uit Wikipedia heeft gekopieerd dat ik met een brede grijns op mijn gezicht een dikke rode streep trek en zeg: "Hahaha, kom jij volgend jaar maar eens terug!" Daar wordt ernstig over vergaderd. Wij zitten oprecht in met onze studenten. Quoteren is iets dat heel serieus wordt genomen. GUIDO: Stel dat je ooit een koperen gedenkplaat krijgt aan de unief. Wat zou daarop moeten staan? Van den Bulck: Neem dan maar een citaat van Antonio Gramsci , een Italiaanse filosoof en politiek denker: “Everybody is an intellectual”. GUIDO: Bedankt voor het compliment. (HDP)
|
|
|
De comeback van INGE PAULUSSEN
03/12/2011
Actrice Inge Paulussen, die drie seizoenen de rechterhand van commissaris Witse speelde en toen op eigen initiatief uit de serie stapte, staat weer op de set. Ze speelt een van de vijf zussen in Clan, een tv-reeks die momenteel wordt opgenomen en in 2012 te zien zal zijn op VTM. Een mooie gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
"Ik ben blij dat ik vroeg wist wat ik wou worden. Zo had ik de tijd om erachter te komen dat het ook echt kon."
In Clan beramen vier zussen de moord op de echtgenoot van de vijfde zus. "Die vijfde zus ben ik," zegt Inge. "Mijn personage weet niet dat haar zussen die euvele daad plannen. Het is drama, maar niet zwaar op de hand. Er zit de nodige lichtheid in, zoals in het leven zelf. Op een afstand bekeken zijn veel serieuze dingen eigenlijk wel grappig."
GUIDO: Heb je geprobeerd een soort zustergevoel te creëren met je tegenspeelsters Barbara Sarafian,
|
|
|
De kameleon in GEERT VAN RAMPELBERG
01/12/2011
Bijna sluipend en ongemerkt heeft Geert Van Rampelberg zich de afgelopen jaren een weg gebaand tot in het exclusieve clubje van de meest gevraagde acteurs in Vlaanderen. Vanaf eind januari kan je hem aan het werk zien in Tot Altijd, de nieuwe film van Nic Balthazar. Wie zolang niet wil wachten, hoeft in tussentijd maar een ticket te kopen voor Code 37 - De Film, waarin Geert eindelijk ongebreideld mag smossen met Veerle Baetens. Alhoewel.
"Ik glijd vrij gemakkelijk van de ene rol in de andere."
GUIDO: Heb je in Code 37 - De Film iets kunnen toevoegen aan het personage Koen Verberk, dat je ook in de televisiereeks speelt?
Geert: Wat ik in de film mocht spelen, was voor mij in elk geval een vettere kluif dan wat ik tot nu toe in de serie heb gedaan. Een grotere dramatische lijn. In de film maakt de relatie tussen Hannah en Koen een ka
|
|
|
Joke Devynck: "Tijdens het spelen van Katrien in 'Het Goddelijke Monster' voelde ik een rust over me neerdalen."
10/11/2011
Wat je ook denkt over Het Goddelijke Monster, de prestigereeks naar de even beruchte als beroemde romantrilogie van Tom Lanoye, één ding is zeker: de serie heeft beroering doen ontstaan bij de kijkers. Nu de finale nadert, blikken we terug op de reeks met Joke Devynck, die de zwijgzame hoofdrol van Katrien Deschryver op haar schouders nam. Het werd een gesprek over soorten West-Vlaams, acteren zonder woorden, rust, evenwicht en honderd dagen volle concentratie.
GUIDO: Jij bent zonder discussie hét gezicht van Het Goddelijke Monster. Heb je moeten knokken om deze hoofdrol te pakken te krijgen?
Joke: Ik heb meegedaan aan de audities, zoals iedereen. Zonder te knokken. Ik ben wat dat betreft geen knokker. Toen ben ik uiteraard het boek gaan lezen. Ik vond direct zeer veel aansluiting, hoewel ik vind dat uit het boek niet spreekt dat ik het type was dat ze voor ogen hadden om Katrien te spelen. Maar nee,
|
|
|
Start to Work met EVY GRUYAERT
25/09/2011
Omroepster, tv-presentatrice en radiodame Evy Gruyaert profileerde zich de afgelopen jaren als allround coach. Ze leerde haar volk lopen, zwemmen, fietsen, golfen, fitnessen en vegetarisch eten. Voor haar nieuwste 'Start to'-project hing ze haar sportkleren even aan de haak, want in Start to Work helpt Evy je bij je zoektocht naar je eerste job.
"Ik heb mijn job bij de VRT niet zomaar cadeau gekregen hoor!"
Start to Work is een initiatief van het interim- en hrm-bedrijf Unique, dat Evy benaderde om er haar gezicht aan te lenen. Er is dus deze keer niet meteen een link met gezond leven. "Dat klopt," zegt Evy, "hoewel je toch de link zou kunnen leggen naar een gezonde manier van in het leven staan. Als je een goeie job vindt die goed bij je past, dan z
|
|
|
De festivalzomer van SELAH SUE
06/06/2011
Selah Sue, het kleine meisje uit Leuven met het grote kapsel en de nog veel grotere stem, staat op de rand van een internationale doorbraak. Haar titelloze debuut-cd ving al na twee maanden drie keer goud, en daar zal het wellicht niet bij blijven. Voordat Selah Sue een zomer lang de festivalpodiums bestormt, vond ze nog even de tijd om met GUIDO te praten.
"Soms gedraag ik me backstage als een echte starfucker. Gênant!"
GUIDO: Wat was je eerste festivalervaring?
Selah Sue: Uit mijn prille kindertijd herinner ik me een optreden van de Dinky Toys, ergens in een feesttent. Ik moet toen een jaar of zes geweest zijn. Maar het eerste echte festival waar ik naartoe ging, was Marktrock in Leuven. Dat was het dichtst bij huis, dus dat mocht nog net. Ik heb daar
|
|
|
CLARA CLEYMANS: "Een vent mag lelijk zijn, als hij maar grappig is. Of intellectueel. Voor vrouwen geldt dat blijkbaar niet."
30/04/2011
De kans dat je het voorbije anderhalf jaar Clara Cleymans niet aan het werk hebt gezien, is flinterdun. De frêle, roodharige zus van Jelle werd als een komeet het BV-zwerk ingeschoten dankzij gesmaakte rollen in Thuis, Tegen de Sterren op en sinds kort ook Code 37. Clara is nog maar 22 lentes jong, werd door de Vlaamse Televisie Academie tot 'Rijzende Ster' gebombardeerd en probeert tussen al het mediagewoel door een diploma wijsbegeerte te halen.
Een gaatje prikken in de overvolle agenda van Clara Cleymans blijkt geen sinecure, maar op een gure, donkere vrijdagavond slagen we er dan toch in tegenover de actrice plaats te nemen in het langzaam leeglopende VTM-gebouw in Vilvoorde, waar het nieuwe seizoen van de uitstekende politieserie Code 37 werd voorgesteld.
Clara: In Code 37 speel ik Vicky Renders, de psychiater van Hannah Maes, die pas is afgestudeerd en als thera
|
|
|
Ann Van Elsen: "Ik hou van die Gentse arty-farty mentaliteit"
21/02/2011
Tijdens haar studententijd werd ze tot de mooiste van België gekroond en sindsdien plakt ze aan de muur van menig kot en kamer, maar Ann Van Elsen is nog meer dan dat: ze is een babe met brains. De ondertussen 31-jarige Kempense schone heeft zowel het diploma marketing als dat van handelswetenschappen op zak en maakt al jaren het mooie weer op radio én tv. Daarvoor moet ze voortdurend in onze hoofdstad zijn, maar toch heeft Ann een huisje gezocht in Gent. Waarom daar? In welke pitazaak bestelt ze haar favoriete hapje en welke cafébaas serveert haar de nodige verkoeling op een zwoele zomerdag? Een leuke babbel met zicht op Gent Zuid.
GUIDO: Dat kroontje heeft je een carrière in de showbizz opgeleverd. Droomde je daar al lang van?
Ann: Ik was als kind zodanig gefascineerd door de ruimte en wetenschap dat ik astronaute wilde worden, maar naarmate ik ouder werd, sprak het show- en podiagebeuren mij meer en meer aan. Nadat een ex-vriend me had ingeschreven voor een lezeressenwedstrijd van P-Magazine, kreeg ik de opdracht om te poseren voor een badpakkenspecial, waar Véronique De Kock ook bij was. Zij
|
|
|
TOM WAES
20/02/2011
De hype rond Tom Waes wil maar niet gaan liggen. Het tweede seizoen van Tomtesterom lanceerde vorige zomer de initieel als grap bedoelde schlager 'Dos Cervezas'. De meestamper groeide uit tot een monsterhit die de rest van het Vlaamse zangersheir knarsetandend achterliet in de coulissen. Ondanks Toms herhaalde beloften dat het bij één liedje zou blijven, is de al even kolderieke opvolger 'Eén is Geen' goed op weg om dé carnavalhit van 2011 te worden. Die tweede single krijg je trouwens cadeau als je TOM koopt, een personalitymagazine van de makers van GOEDELE dat helemaal rond de persoon van de uitbundig vals zingende wereldreiziger en avonturier is opgebouwd.
"Toen ze me ook nog vroegen om een eigen magazine te maken, heb ik toch eens diep moeten nadenken."
Wie de 156 pagina's van TOM doorbladert, merkt dat Waes er aardig wat tijd in heeft geïnvesteerd. Hij was niet alleen hoofdredacteur-ad-interim, maar poseerde ook voor een sensuele fotoshoot met Evy Gruyaert, ondernam een motortocht met Jan Van Looveren en Dany Mommens, ging gespierde sportvrouwen fotograferen, kroop
|
|
|
Erika Van Tielen: “Leuven is zo heerlijk kleinschalig”
19/02/2011
Duizendpoot Erika Van Tielen ontdekt de leukste hoekjes en kantjes van onze wereldbol voor Vlaanderen Vakantieland en presenteert nog een programma op Studio Brussel on the side, verraste Jan en alleman eerder al als babe mét brains in De Slimste Mens én heeft ondertussen ook haar eerste filmrol beet. Een nog prille, maar veelbelovende carrière dus en het begon allemaal in hartje Leuven, waar ze communicatiewetenschappen studeerde. Samen met GUIDO blikt ze even terug.
GUIDO: Waarom ga je als Antwerpse in Leuven studeren?
Erika: Op dat moment speelde mijn hele leven zich af in Antwerpen en ik wilde graag op kot. Het zou natuurlijk belachelijk zijn geweest om in die stad iets te zoeken, dus ik heb gekozen voor Leuven. Het eerste jaar van mijn hogere studies heb ik communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven gestudeerd, maar voor mijn tweede jaar ben ik overgeschakeld naar de Universiteit Antwerpen, omd
|
|
|
Wine Dierickx, Smoorverliefd op acteren
08/12/2010
Wie is die smachtende deerne op de affiche van Smoorverliefd, de film waarin Hilde Van Mieghem een "ode aan de moderne romantiek" wil brengen? Dat is Wine Dierickx, bekend van de Vlaams-Nederlandse theatergroep Wunderbaum, die nauw samenwerkt met het NTG. In de cinema zag je Wine al aan het werk in Loft en Any Way the Wind Blows, en je herinnert je vast nog haar glansrol als Zwarte Kelly in Dagen zonder Lief van Felix van Groeningen.
"Het allereerste orgasme van mijn personage was een lastige scène om te spelen."
In de energieke romantische komedie Smoorverliefd speelt Wine de nuchtere, huiselijke Barbara, wiens ordentelijke leventje overhoop wordt gegooid wanneer ze een passionele vrijgezel leert kennen.
GUIDO: Er zit veel levenslust in Smoorverliefd. Was dat gevoel ook op de set aanwezig?
Wine: Eigenlijk
|
|
|
Meer artikels: (nog 101 artikels in deze categorie)
|
|
|
|