Music and Lyrics van regisseur Marc Lawrence is een romantische komedie die op het lijf is geschreven van Hugh Grant. De film werkt feilloos en de chemie met Drew Barrymore spat van het scherm. Grant kwam speciaal naar Brussel voor de Belgische première

, zodat wij hem aan de tand konden voelen.

Hugh Grant speelt Alex Fletcher, de helft van een popduo dat waanzinnig populair was in de eighties. Hij vult zijn dagen met kleinschalige nostalgie-optredens in hotels en pretparken, tot hij de kans krijgt een comeback te maken door een duet op te nemen met Cora Corman, de vedette van het moment. Een pracht van een kans, maar hij worstelt met een writer's block , en dan komt Drew Barrymore op de proppen...

Grant: Het rare van de zaak is dat ik helemaal niet zo'n muziekfan ben, dus je kunt niet zeggen dat ik getypecast ben in deze film. Ik speel wel weer een heel Britse kerel, dat is waar. Een typisch Britse karaktertrek is dat wij tegenslagen zoveel mogelijk proberen op te vangen met humor. Dat doet Alex Fletcher ook. Hij is een hasbeen , zijn partner is met de songs gaan lopen, maar hij weet daarmee om te gaan. Like a good sport. Ik heb al meerdere van die good sports gespeeld, dat klopt. Ik geef toe dat ik daar al een paar keer in herhaling ben gevallen, maar ik ben niet het soort acteur die per se steeds op zoek gaat naar iets nieuws. Ik wil in de eerste plaats een goed script, en dikwijls kom ik dan uit bij dit soort komedies. Je moet het zo zien: als drama-acteur speel ik in de B-ploeg, terwijl ik als komiek meer te bieden heb. Geef mij dan toch maar de A-ploeg. Al hou ik ook andere opties open. (grijnst) Ik ben nu aan het lezen over seriemoordenaars, deels uit interesse, deels om te zien of er geen goeie film in zit. Die Duitse kannibaal is mijn favoriet. (Armin Meiwes - HDP) Die had een advertentie geplaatst om iemand te zoeken die zich wou laten opeten. Driehonderd reacties heeft hij daarop gekregen, stel je voor! En hij heeft die mannen geïnterviewd. (lacht) De eerste twintig heeft hij geweigerd omdat hij ze te weird vond. (bulderlach)

GUIDO: Euh... we dwalen af. Music and Lyrics maakt zich vrolijk over de eighties, maar tegelijk ook over de hitmuziek van vandaag: Cora Corman lijkt wel een kloon van Britney Spears.

Grant: Dat klopt, en dat hebben de kids die naar de film komen kijken ook wel door denk ik, maar vreemd genoeg blijken toch vooral de fake eighties-hits in de film een succes. Ga kijken naar de reacties op 'Pop goes my heart' op iTunes, als je me niet gelooft. Jonge meisjes, tieners nog, zijn er helemaal wild van, alsof het helemaal geen parodie was. Toen de film uitkwam in Amerika en Groot-Brittannië heeft de soundtrack wekenlang nummer één gestaan op iTunes. Daar hadden we totaal niet op gerekend. In de winkels waren de cd's in een mum van tijd uitverkocht; ze hebben er honderdduizenden moeten laten bijpersen.

GUIDO: Nog een geluk voor jou dat Top of the Pops opgedoekt is.

Grant: (lacht) Thank God for that! Het was een nachtmerrie voor mij om die danspasjes te leren. Zingen, dat ging nog wel. Als je vals zingt, wordt dat gecorrigeerd met de computer, en zo krijg je vanzelf meer vertrouwen. Piano spelen lukte ook nog wel, dat was een kwestie van veel oefenen. Maar dansen, dat was andere koek. Ik heb een persoonlijke danscoach gekregen, Dan Karaty, een superhippe kerel die met Britney Spears en zo heeft gewerkt. Die zette de muziek op en zei: "Express yourself." Nou, daar stond ik dan, als een hark. Niets gebeurde, ik bleef stokstijf staan, hating him. (lacht) We zijn dan een paar pinten gaan drinken, en toen bedacht ik the motorcycle move. (draait met zijn pols alsof hij de gashendel van een motor opengooit) Karaty vond het de slechtste move die hij in zijn leven had gezien, maar het bleek perfect bij m'n personage te passen, en zo is het toch nog goedgekomen.

(HDP)