"Door die beslissing als twintigjarige heb ik later zoveel mooie dingen mogen meemaken."

"Ik ben altijd een speelvogel geweest," zegt Van den Eynde, "met als gevolg dat ik er op school niet veel van bakte. Mijn vader had een goedlopende slagerij in Lier, en toen ik zestien werd, raadde men mij aan een slagersopleiding te volgen, zodat ik de zaak later zou kunnen overnemen."

GUIDO: Zover is het nooit gekomen.

Van den Eynde: Ik heb dat slagersdiploma behaald, maar had ondertussen vernomen dat er zoiets bestond als Studio Herman Teirlinck . Ik speelde toen al toneel als liefhebberij, en het leek me fantastisch om van acteren je beroep te kunnen maken. Alleen: ik wist van mezelf dat ik er op dat moment nog niet rijp voor was. Om nog een paar jaar tijd te 'kopen' ben ik toen naar de hotelschool gegaan, in het verlengde van mijn slagersopleiding. Ook dat diploma heb ik behaald. Inmiddels was ik twintig. Toen ben ik, zonder het thuis te vertellen, toelatingsexamen gaan doen op Studio Herman Teirlinck . Tot mijn grote verbazing was ik geslaagd. Tja, toen zat er niets anders meer op dan thuis mee te delen dat ik acteur zou worden, in plaats van slager of traiteur.

GUIDO: Kon je na je acteursopleiding meteen aan de slag?

Van den Eynde: Ja! Ik kreeg een contract bij een theatergezelschap, en ik herinner me nog levendig hoezeer ik onder de indruk was van mijn eerste echte loonfiche . Daarvóór had ik wel wat losse opdrachten gedaan, zoals figuratie bij toneelstukken, maar dit was toch anders. Dit was het echte werk. Musical dan nog wel. (lacht) Ik speelde in Jesus Christ Superstar . Prima hoor, want ik heb altijd graag gezongen, en doe dat nu nog altijd met veel plezier.

GUIDO: Hoe solliciteert een acteur eigenlijk? Door auditie te doen?

Van den Eynde: Vaak wel, maar niet altijd. Als je geluk hebt, loopt er ergens een regisseur rond die specifiek jou wil voor een welbepaalde rol. De hoofdrol in Kongo is me bijvoorbeeld op een zilveren schaaltje aangereikt. Ik weet nog dat ik dat script in één ruk heb uitgelezen en bijna niet geloofde dat ik die rol zomaar cadeau kreeg. Zes maanden gaan draaien in Zimbabwe, stel je voor, dat was uniek. Dat kun je je vandaag niet meer voorstellen voor een Vlaamse serie, daar zijn geen middelen meer voor. Maar zo gaat het lang niet altijd. Voor Aspe zijn ze bijvoorbeeld heel lang op zoek geweest naar iemand die Guido Versavel kon spelen. Uiteindelijk ben ik auditie gaan doen - ook om te zien hoe ik samen met Herbert Flack op het scherm zou pakken - en toen zeiden ze: "Yes, dit is 'm, we hebben onze Versavel gevonden." Dat is zo leuk aan de job van freelance acteur: je kunt links en rechts je diensten gaan aanbieden en zo een heel afwisselende carrière uitbouwen.

GUIDO: Je hebt er dus nooit spijt van gehad dat je de slagerij van je vader niet hebt overgenomen?

Van den Eynde: Nee. Je moet je hart volgen. Als het enigszins kan tenminste . Door die beslissing als twintigjarige heb ik later zoveel mooie dingen mogen meemaken. Wat niet wil zeggen dat ik zou neerkijken op het slagersberoep hé. Integendeel, ik vind het een edel ambacht. In de nieuwe reeks Van Vlees en Bloed van Tom Van Dyck zal ik trouwens een slager spelen. (lacht) Je dacht toch niet dat dat toevallig was?

(HDP)