|
|
|
|
Gepost: 23/02/2010
Categorie: Film
Tags:
Martin Scorsese
Dennis Lehane
Max von Sydow
Michelle Williams
Op zijn achtenzestigste toont Martin Scorsese de jonge Hollywoodhonden nog eens hoe het wél moet. Zijn Shutter Island - een ingenieuze, oogverblindend mooie mix van gothic horror, psychologische whodunit en rokerige film noir - is honderdveertig minuten magistrale cinema.
Het jaar is 1954 en de wereld zit vastgevroren in de Koude Oorlog. Op een eiland voor de kust van Boston trotseert een naargeestig asiel voor psychisch gestoorde delinquenten een naderende orkaan. Twee politiemannen worden erheen gestuurd om de onverklaarbare verdwijning van een van de patiënten te onderzoeken. Hun queeste op het door wind en regen gegeselde eiland ontaardt in een psychologische draaikolk vol mysteries en onverwerkte trauma's, want op Shutter Island is niets wat het lijkt. Het gecompliceerde, ijzersterke verhaal is van romanschrijver Dennis Lehane, die ook al Mystic River schreef. Scorsese heeft er een visueel meesterstuk van gemaakt, een broeierige psychothriller die royaal is gelardeerd met barokke droomsequenties die je recht naar de keel grijpen. Voor de vierde keer op rij castte hij Leonardo DiCaprio in de hoofdrol, die een getormenteerde acteerprestatie weggeeft à la De Niro in zijn beste dagen. Michelle Williams is geweldig als zijn dode (!) echtgenote, en de bijrol van de tachtigjarige Max von Sydow als onderkoelde psychiater met naziverleden is huiveringwekkend. (HDP) bekijk de trailer
|
|
|
Nic Balthazar over 'Tot Altijd'
30/01/2012
Vijf jaar na zijn succesfilm Ben X trekt regisseur Nic Balthazar opnieuw een blik menselijke emoties open in Tot Altijd. De film vertelt het confronterende verhaal van Mario Verstraete, de ms-patiënt die in 2002 als allereerste in ons land gebruikmaakte van de toen nog gloednieuwe euthanasiewetgeving.
GUIDO: Euthanasie is een zwaar thema. Ben je niet bang dat je er een publiek mee afschrikt?
Nic: Eigenlijk was ik bezig met een heel ander scenario, nota bene een film over het begin van het leven. Spermabanken en zo. Maar toen kwamen nogal wat euthanasieverhalen in de media. Hugo Claus, Tuur Van Wallendael, Carl Ridders... Wat me daarin aansprak, was dat telkens een ploeg van familie en vrienden hen tot het einde heeft bijgestaan. Ik vond het fascin
|
|
|
Margin Call
25/01/2012
Is het al iemand opgevallen dat Zachary Quinto - de jongeman met de inktzwarte unibrow boven zijn ogen - bijna altijd genieën speelt, for good or for worse?
In Heroes was hij de ultieme slechterik Sylar, in JJ Abrams' Star Trek speelde hij de jonge Spock en in Margin Call, de uitstekende debuutfilm van J.C. Chandor, is hij een briljante financieel analist die toevallig ontdekt dat de New Yorkse investeringsbank waarvoor hij werkt, aan de rand van de afgrond staat. Yep, wat je dag na dag leest - of verkiest juist niet te lezen - op de economiepagina's van de krant, komt in Margin Call tot
|
|
|
Shame
11/01/2012
Wanneer je de zaal verlaat na het bekijken van Shame, de tweede langspeelfilm van de Britse hedendaagse kunstenaar Steve McQueen, voel je inderdaad schaamte.
Schaamte omdat je als een voyeur hebt zitten kijken naar de neerwaartse spiraal van het hoofdpersonage, een man die dwangmatige seks gebruikt om de emotionele leegte in zijn binnenste toe te dekken. Welk trauma er achter zijn gedrag schuilt, kom je niet te weten, maar je krijgt een hint wanneer zijn labiele zus bij hem komt aankloppen en er barsten verschijnen in zijn pantser van koele playboy. McQueen, die eerder al de filmkunst naar een schier ondraaglijk niveau tilde in zi
|
|
|
J. Edgar
10/01/2012
We begrijpen dat de 81-jarige Clint Eastwood leeftijdgewijs enige urgentie voelt om nog snel de films te maken die hij wil maken. Alleen jammer dat hij daarbij een zekere slordigheid aan de dag begint te leggen.
Dat blijkt uit J. Edgar, Clints nochtans interessante biopic over J. Edgar Hoover, de stugge, enigmatische man die bijna 50 jaar lang het FBI leidde. Leonardo DiCaprio is erg goed als de gefrustreerde, reactionaire grump die zijn eigen homoseksualiteit verdringt en steeds kwader wordt op de maatschappij die hij beweert te verdedigen. Alleen jammer dat die acteerprestatie verzuipt in een warrig en nodeloos spel van flashbacks en -forwards, waarbij je op den duur
|
|
|
The Darkest Hour
04/01/2012
Het lijkt of ze bij Fox hebben gezegd: komaan, we lanceren onze meeste waardeloze film van het jaar al in de eerste week van januari, dan zijn we er meteen van verlost. Ja, zo potsierlijk slecht is The Darkest Hour, een sciencefictionthriller over een groepje westerse twintigers die in Moskou worden overvallen door een invasie van elektrische aliens.
Yep, elektrische aliens, die eruitzien als kerstversiering uit de Aldi en alle energie uit de aardbol willen zuigen. In hoofdpijnverwekkend 3D uit de Lidl, met een lachwekkende plot en dialogen uit de Supersoldi. Eigenlijk is The Darkest Hour, waarvan we echt niet begrijpen waarom-ie niet rechtstreeks op de dvd-markt is gedumpt, zo abominaal dat het campgehalte komt bovendrijven en er op wansmaakniveau alsnog iets te genieten valt. Na het dubieuze succes van de
|
|
|
Sherlock Holmes - A Game of Shadows
28/12/2011
Laten we eerlijk zijn: de eerste Sherlock Holmes-film was een sof. Maar het was wel een kassucces, zodat regisseur Guy Ritchie de kans kreeg het beter te doen bij het vervolg. En hoewel A Game of Shadows evenmin een meesterwerk is, werkt-ie toch stukken efficiënter dan z'n voorganger.
In deze sequel komt Holmes oog in oog te staan met zijn aartsnemesis professor James Moriarty, die een snood, wereldomvattend en überslecht complot heeft gesmeed. De intrige wordt nogal warrig ontrafeld - Ritchies razendsnelle monteertechniek mag er dan wel cool uitzien, maar je moet al een bedreven snelschaker zijn om op die manier Holmes' uit visuele clues gedestilleerde redeneringen te volgen - doch er zijn lessen getrokken uit de eerste film. Zo werden de grote, zielloze
|
|
|
Hugo
21/12/2011
Cultuurpessimisten huiverden toen ze hoorden dat Martin Scorsese een kinderboek ging verfilmen, in 3D dan nog wel. De Laatste der Grote Regisseurs die buigt voor de voortschrijdende verkleutering van Hollywood?
Die zwartkijkers kunnen hun vrees opbergen, want Hugo, Scorseses verfilming van het bekroonde prentenboek The Invention of Hugo Cabret van de Amerikaanse auteur Brian Selznick, is oogstrelend mooi van de eerste tot de laatste seconde. In duizelingwekkende 3D valt Scorsese verliefd op de knieën voor Vrouwe Cinema, en wij mogen daar op hartverwarmende wijze getuige van zijn. Hugo Cabret is een weesjongetje die in de met raderwerk gevulde muren van een Parijs stati
|
|
|
Beyond
30/11/2011
De naam van de Zweedse actrice en regisseuse Pernilla August zal misschien niet meteen een belletje doen rinkelen, maar je kent haar vast wel.
Ze speelde de rol van Shmi Skywalker, moeder van Anakin, in de eerste twee Star Wars-prequels. Dat heeft voor het overige niets te maken met Beyond, een indringend familiedrama dat Pernilla draaide op basis van een roman van Susanna Alakoski. Het is het verhaal van Leena, een jonge vrouw die te horen krijgt dat haar moeder op sterven ligt. Ze rijdt met haar gezin zeshonderd kilometer de donkere Zweedse winter in en wordt voor het eerst in haar volwassen leven op
|
|
|
The Invader
23/11/2011
Net als iedereen heb je op internet vast al een keer of tien de trailer van The Invader afgespeeld, omdat je dan Hannelore Knuts – in het echte leven de vriendin van regisseur Nicolas Provost – in haar blootje over het strand ziet wandelen.
Als je een ticket koopt voor The Invader, krijg je zelfs nog wat meer van haar te zien, maar dan moet je op tijd komen, want bij de openingsshot zoomt Provost Origine du Monde-gewijs in op haar vagina. Yep, je hebt hier met een arthousefilm pur sang te maken, maar dan wel een goeie. De Vlaamse Brusselaar Nicolas Provost was al bekend als beeldend kunstenaar, en zijn langspeeldebuut is een voltreffer. Het is een bezwerende, akelige en confronterende prent
|
|
|
Lena
22/11/2011
Respect voor de Gentse regisseur Christophe Van Rompaey. Nadat zijn aanstekelijke regiedebuut Aanrijding In Moscou harten veroverde tot ver buiten Ledeberg, had hij kunnen kiezen voor een volgend Vlaams feelgoodsucces.
Van Rompaey trok echter naar Nederland, waar hij een taai script onder handen nam over een in liefdeloosheid opgroeiend dik meisje in een groezelige buitenwijk van Rotterdam. Haar Poolse moeder denkt alleen aan zichzelf, en helaas blijkt dat ook voor de rest van de personages waar Lena mee in contact komt het geval. Jongens hebben haar alleen nodig voor vlugge seks, tot ze de vlotte Daan ontmoet. Die blijkt echter niet zuiver op de graat, en zijn zwijgzame vader is ook al nie
|
|
|
Meer artikels: (nog 512 artikels in deze categorie)
|
|
|
|