De studententijd van Rik Verheye

Rik: Eerst zat ik op een traditionele katholieke school in Knokke, en op mijn zestiende ben ik onder invloed van mijn leraar Nederlands, die ook toneel speelde, kunsthumaniora gaan volgen in Brugge. Toen dat was afgerond, ben ik naar Antwerpen getrokken, naar de toneelafdeling van het Conservatorium, dat toen deel uitmaakte van het Herman Teirlinck Instituut. Daar zat ik met de Callboys in de klas.

GUIDO: Echt? Met allemaal?!

Rik: Jazeker: Stef, Matteo, Bart en ik waren klasgenoten op het Conservatorium. We kregen les in De Singel, maar daar zijn we buitengegooid toen we iets onbetamelijks hadden uitgespookt in de balletzaal. We hadden tijdens een improvisatie per ongeluk de balletvloer in het parket gesmolten. (lacht) Toen werden we met ons vieren verbannen naar het oude schoolgebouw aan het Mechelseplein, de Studio. Dat gebouw stond toen al bijna leeg, alleen de Kleinkunstafdeling zat daar nog. We deden ons ding en namen onze vrijheid. Het aulaleven, dat hebben wij nooit gekend. En het klassieke studentenleven eigenlijk ook niet. Wij klitten aan elkaar rond het Mechelseplein. In die cafés kwamen ook 'echte' acteurs. Terwijl Jan Decleir zijn krant zat te lezen in Den Boer van Tienen, stapte Koen De Graeve eens binnen in de Pallieter, en buiten zag je Peter Van den Begin passeren op zijn fiets. Dat was wel tof.

GUIDO: Was je studententijd de beste tijd van je leven?

Rik: Het was een geweldige periode, maar ik hoop dat voor mij het beste nog moet komen. Ik heb in mijn studententijd wél vrienden voor het leven gemaakt. Wij versterken elkaar.

Tekst: Herbert De Paepe

Foto: SBS Belgium

(Dit artikel verscheen eerder in Guido Magazine, tijdschrift voor studenten)