Wie blokt waar dit jaar?

 

"In het middelbaar was ik niet bepaald de lieveling van de juf. Meestal vond men mij te luidruchtig en te druk en ik kon ook nooit stilzitten. 'Dat kind heeft niets mee van de les, maar vliegt er een vlieg rond, dan heeft ze het altijd gezien!' klonk het. Nu ik hogere studies volg, is dat speelse er wel wat af natuurlijk. Ik weet nu ook wel dat een diploma halen belangrijk is voor de toekomst. Toch moet ik toegeven dat ik geen grote student ben. Ik zorg wel dat al mijn taakjes op tijd worden ingediend, maar het échte studeerwerk begint pas in 'den blok'. Onder zware tijdsdruk dus, met alle nervositeiten en angstaanvallen vandien. Ik durf ook nu en dan eens een les te skippen. Wanneer precies, vraag je? Als de avond voordien wat wild was zeker? (lacht)"

"Ik blok altijd in de bibliotheek, omdat ik anders geen poot uitsteek. Facebook lonkt, mijn bed lonkt, de tv... Alles wordt plots duizend keer interessanter dan blokken, zelfs poetsen! In de bib ben ik daarentegen verplicht om te studeren. Soms zitten er ook medestudenten die me met de leerstof kunnen helpen of waarmee ik samen kan pauzeren en da’s altijd wel gezellig natuurlijk. Als de examens eenmaal gestart zijn, ga ik wel op kot blokken, omdat ik graag luidop leer en dat in de bib niet kan. Als ik dingen écht niet kan onthouden, zeg ik ze bijvoorbeeld luidop met een gek stemmetje en dan kan ik me dat stuk weer voor de geest halen door aan dat speciale stemmetje te denken. (lacht) Als het echt niet lukt om me op kot te concentreren, huur ik wel eens met enkele andere studenten een lokaaltje in de bibliotheek op campus Schoonmeersen van de Hogeschool Gent. Dat kan heel makkelijk via ons digitaal leerplatform en het kost helemaal niets! Je krijgt om de zoveel weken een aantal credits en per uur dat je de ruimte reserveert, betaal je één credit. Zijn ze op, dan is het wachten tot de volgende lading. Voor mij is dit de geslaagde formule."

 

 

 

"Ik kan heel moeilijk nee zeggen tegen verleidingen en dat is tijdens examens niet al te best. 'Gaan we iets gaan drinken?' 'Oké!' Daarom had ik vorig academiejaar al naar verschillende abdijen gebeld. En ik was niet de enige, want ze waren praktisch allemaal volzet. Toen ik in de tweede zit opnieuw rondbelde, had ik meer geluk en zo heb ik in augustus negen dagen geleefd in de abdij van Tongerlo. Niet de goedkoopste, maar ik had het er wel voor over. Er waren op hetzelfde moment ook andere studenten. Zo kon ik toch nog met iemand babbelen op het moment dat ik niet aan het studeren was, want anders viel er niet heel veel te doen. Wij hadden eigenlijk enkel contact met de gastenpater. Hij verzorgde ons ontbijt tussen acht en negen, de lunch rond kwart na twaalf en avondeten om een uur of zes. Hij at ook in het gastenkwartier, maar het is niet zo dat we omringd waren door honderd paters hoor. De overigen aten in het hart van de abdij en dat was voor ons verboden terrein. Tijdens die maaltijden vroeg de pater altijd of we geen zin hadden om de gregoriaanse gezangen ‘s ochtends, de namiddagviering of het avondgebed mee te maken. Ik heb er dus een paar bijgewoond en kon daar wel nog van genieten."

 

"’s Avonds mochten we gerust een fiets gebruiken uit het gastenkwartier om een toertje te maken, maar we moesten wel vóór tien uur binnen zijn. Ik kende daar natuurlijk niets in de buurt en dus bleef ik ’s avonds meestal binnen, drinken. (lacht) De brouwerij is volledig onafhankelijk nu, maar levert wel nog bier aan de abdij. Onze kamers waren heel sober, dus daar blijven rondhangen, was ook niet echt een optie. Of ik al een plaatsje reserveer voor volgend jaar? Ik vrees dat ze liever geen studenten meer willen aannemen. Jammer, want het was een zeer aangename abdij."

"Ik studeer al meer dan 10 jaar in de koepel van mijn huis. Dat is een plaats van 6 bij 6 meter die onmiddellijk is verbonden met de woonkamer, de keuken en de garage, en er staan verschillende pc’s. Op die manier kan ik altijd hulp vragen indien nodig. Er zijn rode, gele en oranje spots voor de gezelligheid, maar als ik studeer, verkies ik toch de TL-lampen. Soms heb ik wat last van de anderen die thuis zijn, zoals mijn ouders, mijn broer of mijn zus, maar het feit dat ik in mijn pauzes mijn voetjes onder tafel mag schuiven voor een heerlijke maaltijd, is wel heel handig meegenomen natuurlijk. Ik reken dan ook maar tien minuutjes of een kwartiertje voor (eet)pauzes en blok voor de rest steeds minstens twee uur aan een stuk intensief. Lezen, opschrijven, leren en aan het einde van het hoofdstuk alles nog eens herhalen. Intussen heb ik al twee jaar achter de rug, nu nog mijn laatste en dan mag ik mezelf officieel kleutermeester noemen."

 

 

 

 

"Het gebeurt wel eens dat ik iets last minute afwerk, maar ik probeer toch altijd zoveel mogelijk te plannen. Tijdens de blok ga ik steeds op dezelfde manier tewerk: ik maak samenvattingen en bestudeer alles zo voor een eerste keer. Nadien blijf ik herhalen, herhalen en herhalen. Tot ik het gevoel heb dat het voor geen meter meer lukt. Meestal zijn we dan zo’n twee uur verder, en dan neem ik een korte pauze waarin ik probeer zoveel mogelijk te bewegen."

 

"Vorig jaar sprak ik in de paasvakantie met enkele vrienden af om in de lokalen van de jeugdbeweging te blokken. We hadden er tafels en stoelen en al het nodige om ideale studeerplekjes te creëren, dus waarom niet? Bovendien is het een beetje onze tweede thuis. En het lukte verrassend goed, we werkten lang door en bij vragen of problemen waren anderen vlakbij om je uit de nood te helpen. Ik moest wel twee vakken opnieuw doen in de zomervakantie, wat zeker niet gemakkelijk is, dus dit jaar ga ik voor een eerste zit. Ik ben ondertussen ook van richting veranderd, van kleuteronderwijs naar sociaal werk, en die richting ligt me veel beter."

 

 

Jolien Rasschaert (25) uit Gent heeft al een diploma chemie op zak van de Katholieke Universiteit Leuven, ging dan naar Antwerpen voor de vijfjarige opleiding productontwerpen, maar besloot na een jaar voor de professionele bachelor van dezelfde opleiding te kiezen, en die vond ze bij Hogeschool West-Vlaanderen in Kortrijk

 

"Ik ben vroeger altijd van het principe geweest: gewoon een beetje opletten als de leerkrachten hun uitleg geven en dan is je huiswerk snel gemaakt. Ik begon meestal al tijdens de lessen zelf aan mijn huiswerk, dan was alles zeker klaar was voor ik naar mijn dansles ging, wat toch vier keer per week gebeurde. Ook in mijn hogere studies let ik op tijdens de les, anders kom ik gewoon niet. Een les skippen gebeurt ongeveer één keer per maand, als ik te lui ben om met de trein te pendelen. Het gaat dan telkens om een theorievak waarvan we een handboek of zo hebben."

 

"Bij het blokken heb ik altijd goede voornemens. Ik maak steeds een planning, maar houd er mij uiteindelijk niet aan. Ik sta op tijd op… maar begin pas na de middag. En ik neem véél pauze, om internet te checken, een serietje te kijken, eten klaar te maken, te snoepen, enzovoort. (lacht) Eenmaal ik effectief over mijn notities hang, begin ik in stilte alles door te lezen, inclusief oefeningen. Nooit luidop, gewoon in stilte. Nochtans ben ik gedurende die twee à drie weken volledig alleen. Voor mij is dat de perfecte blokperiode. Ik heb toch al een diploma op zak?"

"In de loop van het jaar probeer ik een aantal zware vakken bij te houden en de kleinere houd ik voor de blok. Maar in onze opleiding hebben we veel opdrachten, vaak in groep, waardoor het blokken toch vaak wordt uitgesteld. Op het einde van het semester stapelen de deadlines zich op, en dan is van blokken helemaal geen sprake meer. Gelukkig kan ik mezelf in de blok wel forceren om er volledig voor te gaan. Dat komt ook omdat ik tijdens de blok bij mijn oma logeer. Het is er rustig, het eten is er lekker en het gezelschap is goed. En ik heb er een specifiek dagelijks ritme. Ik blok van 7 tot 8, ontbijt een uurtje en blok dan verder tot 12 uur, met tussendoor wel nog een halfuur soeppauze. Na het middagmaal studeer ik van 13 tot 16 uur, met tussendoor nog een kleine pauze. Als vieruurtje spreek ik af met mijn vriendin en daarna blok ik nog een uurtje tot het avondeten. 's Avonds leer ik meestal van 19 tot 22 uur, maar ook daar zit nog een pauze in om een toertje te fietsen of zo. Dat lukt nu al vier jaar op rij, dus in mijn laatste jaar zal ik aan die succesformule niets meer veranderen. Ik word er trouwens ook enorm goed verzorgd. Er komen altijd wel enkele kilo’s bij, maar die verlies ik wel direct als ik op kot ben voor de examens zelf. (lacht)"

 

"In het vierde middelbaar werd onze klas de stoutste van de school genoemd. Een jaar later zagen we in dat we fout bezig waren en gedroegen we ons toch al iets meer volwassen, maar natúúrlijk waren er bepaalde vakken waarbij we nog steeds 'het zwijn' uithingen. (lacht) Toen ik in het hoger onderwijs terechtkwam, vloog het kleine bureautje dat ik al sinds de lagere school had de deur uit om plaats te maken voor een echt studentenbureau. Ik wilde heel graag op kot, maar mocht niet van thuis uit, omdat ik makkelijk kon pendelen tussen Gent en mijn woonplaats. Ik vond dat enerzijds wel jammer, maar eigenlijk mocht ik niet klagen. ’t Was altijd aangenaam om mijn ouders en zussen te vertellen wat ik had meegemaakt die dag, iets wat ik zeker gemist zou hebben op kot. Het gebeurde wel dat mijn mama of zussen eens binnenkwamen toen ik liever alleen was, maar als ik werd overvallen door een stressmoment, kon ik wel altijd rekenen op de hulp van mijn ouders. Zij legden me ook wel in de watten hoor. Het eten was altijd op hetzelfde tijdstip klaar en ook van de was en de plas moest ik me niets aantrekken. Dank u mama! (lacht)"

 

"In het hoger onderwijs vond ik het belangrijk om goed op te letten, want ik haalde veel uit de lessen zelf en bovendien kreeg je er handige tips voor het examen. Ik hield ook overzichtelijke notities bij, zodat ik tijdens de blok geen samenvattingen meer moest maken, maar onmiddellijk kon beginnen te leren. Als leerkracht in spe probeerde ik met mijn notities les te geven aan een onzichtbaar publiek en dat van 9 tot 12 en van 13 tot 20 uur. Mijn jongere zus kwam dan telkens aankloppen: PAUZE! Eventjes tijd maken om te babbelen of elkaar te pesten dus. We keken ook vaak naar Samson en Gert. Een aflevering begon rond 16.30 uur en eindigde om 17 uur. Een halfuurtje pure nostalgie was voor ons genoeg om er weer tegenaan te gaan."

(SVR)