Being Flynn

Being Flynn, van Paul 'About a Boy' Weitz, is de verfilming van het autobiografische boek Another Bullshit Night in Suck City van Nick Flynn. Een veel betere titel natuurlijk, maar probeer dat maar eens te verkopen in Hollywood.

Anyway, Being Flynn is zeer geslaagd en bewijst hoezeer Weitz gegroeid is als regisseur sinds zijn puberale debuut American Pie. Het is het verhaal van Nick, een getalenteerde jonge kerel (een uitstekende Paul Dano) die moeite heeft om zijn leven op de rails te krijgen. Dat hoeft niet te verwonderen, want zijn moeder heeft zelfmoord gepleegd en zijn vader is een onuitstaanbare dronkenlap die nooit naar zijn zoon heeft omgekeken. Nick vindt werk in een tehuis voor daklozen, waar op een gure winternacht niemand minder dan zijn pa een slaapplaats komt vragen. Het is het begin van een voorzichtige toenadering tussen vader en zoon. Jonathan Flynn, de dakloze vader, wordt gespeeld door Robert De Niro. Vorige week moesten we die nog door de mangel halen wegens zijn non-prestatie in het lauwe Red Lights, maar we zijn blij te kunnen melden dat hij in Being Flynn eindelijk nog eens kan tonen wat hij in zijn mars heeft. Zijn vertolking van een door en door koppige dronkaard die de uppercuts die het leven hem toedienen met waardigheid probeert te dragen, is sterk. De Niro haalt de method actor in zich naar boven, met groots resultaat. Je ziet hem letterlijk verloederen door het leven op de straat. We vonden het dan ook zeer gepast dat de regisseur als hommage aan De Niro's gloriejaren een nachtelijke taxiscène heeft toegevoegd. Yep, de Taxi Driver is terug. Of toch bijna.  

(HDP)