The Mothman Prophecies: Rampenprofeet met vleugels
Regisseur Mark Pellington joeg ons een drietal jaar geleden al eens de stuipen op het lijf met Arlington Road, een beklemmende thriller over the evil next door. Eigenlijk probeert hij met The Mothman Prophecies net hetzelfde, al neemt het huis-, tuin- en keukenkwaad hier een wel erg vreemde vorm aan.
Twee jaar na de vreemde dood van zijn vrouw komt journalist John Klein in bizarre omstandigheden terecht in een gat in Virginia. Daar worden door lakale, hardwerkende inwoners eigenaardige sightings gerapporteerd van een groot, motachtig wezen. Telkens als dat verschijnt - en let op: 't ding neemt ook elektrostatische vormen aan en pleegt dan onverklaarbare telefoontjes - blijkt het de voorbode van een of andere ramp. Klein is geïntrigeerd en blijft ter plaatse om het fenomeen verder te onderzoeken.
The Mothman Prophecies is een verfilming van het boek van John A. Keel uit 1975, dat op zijn beurt gebaseerd is op ware gebeurtenissen in West-Virginia in de jaren '60. Gelukkig is die link met de realiteit er, want anders zou je al snel geneigd zijn om The Mothman Prophecies af te doen als weinig geïnspireerd en vergezocht. Maar het is natuurlijk wel intrigerend: wat bezielt plots tientallen gewone, brave mensen om naar het lokale politiebureau te lopen en daar te gaan beweren dat ze een vliegende reus hebben gezien? Stof genoeg voor wie van X-Files-achtige theorieën houdt, maar helaas weet Pellington er geen blijf mee. Hij trekt een visuele trukendoos open die niet zou misstaan in de nieuwe Marilyn Manson-clip, maar hier na een tijdje gaat storen en zelfs vervelen. En tot overmaat van ramp heeft Pellington gekozen voor Richard Gere als hoofdrolspeler. Gere hoort al evenmin thuis in een horrorprent als een mot in je soep.
(JC)