Deux-pièceke

In België wordt nauwelijks gesproken over kledingvoorschriften, ook al heeft het veel belang. Iedereen voelt wel aan dat je bij een bank of consultancykantoor niet met jeans en piercing verschijnt. Zeker in grote, klassieke bedrijven blijft een pak voor de man en een rok voor de   vrouw(een deux-pièceke, in het Vlaams) de gangbare outfit voor alle kaderfuncties en voor wie daar ooit hoopt te komen. In andere bedrijven is dan weer een meer artistieke of nonchalante, zelfs slordige look het meest aangewezen.

In het bedrijfsleven stond computergigant IBM bekend als een organisatie met strakke regels. Woordvoerder Philippe Borremans bevestigt. “Twintig jaar geleden droegen al onze verkopers een blauw pak en das. Dat verwees naar Big Blue, de bijnaam van IBM. Het was bijna een uniform.” Ook voor de engineers was er uniforme kledij: een witte stofjas. De computers van toen waren “onnoemlijk dure machines, waar alleen gekwalificeerde mensen mochten aankomen”.

Die strakke regels zijn intussen verdwenen, maar de verkopers blijven wel in pak rondlopen, “want hun contactpersonen zijn mensen op directieniveau”. Voor de mensen die intern werken, gelden geen voorschriften. Zo’n drie jaar geleden kwam een nieuwe grote baas aan het bewind bij IBM België. Die droeg op interne vergaderingen geen das, wat toen een revolutie was. Een paar decennia terug had de man al eens gezorgd voor een interne revolutie door zijn baard te laten staan. Heel wat bedrijven hadden het toen niet begrepen op ‘mannen met baarden’ op de hogere niveaus.

Casual Friday

De gebruiken verschillen sterk van land tot land, aldus Borremans. In Duitsland gaat het er nog steeds heel formeel aan toe. Werknemers dragen er een pak en spreken hun baas aan met Herr of Frau Huppeldepup. In Scandinavische landen gaat het er los aan toe. In de VS wordt op voorhand per evenement aangeduid welke kleding gewenst is. Voor contacten met klanten is een zakentenue steeds een goed idee, interne vergadering kunnen in ‘business casual’. Op ‘casual Friday’ kan nog wat meer.

België zit tussen de twee uitersten in. “België is redelijk conservatief gebleven. In alle sectoren verlopen zakenmeetings nog in pak en das,” aldus Borremans.

Bij de bank KBC moet iedereen die in contact komt met cliënten “netjes en voorkomend” gekleed zijn, aldus woordvoerster Viviane Huybrecht. Voor mannen is dit pak en das, voor vrouwen “niet te opvallende kledij”. Voor mensen in een back office-functie is een das niet altijd noodzakelijk. Een echte code is er echter niet. Enkel voor de hostessen is er een uniform.

Volgens Huybrecht is er nauwelijks evolutie merkbaar in haar bedrijf. In de financiële wereld zijn en blijven pakken de regel, zeker voor wie contact heeft met klanten.

Oorringen, piercings en hoofddoeken

Jan Denys van uitzendbedrijf Randstad merkt wel evolutie. “De globale trend is dat de voorschriften losser worden, al doe je niet wat je wil. Kledij blijft een aandachtspunt.” De mate waarin diversiteit mogelijk is, hangt af van sector tot sector, maar ook van de functie. “Bij ons dragen alle managers een pak, of zelfs een maatpak, op de IT-afdeling niemand.”

Qua sectoren zijn reclame en media het meest vrijgevochten. “Weinigen dragen er nog een das, al draagt men wel dikwijls dure kledij,” aldus Denys, die stelt dat de afwezigheid van dassen en pakken niet noodzakelijk betekent dat er geen kledingcode is. Bepaalde merken, snits of kleuren kunnen evengoed bepalen wie erbij hoort.

Bij IBM is de kledij tevens afhankelijk van het werkprogramma. “Wij werken mobiel. Enkel als ik een meeting heb, ga ik naar ons hoofdkwartier in Brussel, meestal in pak. Anders werk ik in een van onze satellietkantoren of thuis. Dan ben ik uiteraard anders gekleed. Wij werken waar, wanneer en hoe we willen. Dit brengt veel zelfstandigheid, maar ook veel verantwoordelijkheid met zich mee,” aldus Borremans.

Tot slot: kledingvoorschriften gaan niet alleen over dassen, pakken en korte rokjes, maar ook over hoofddoeken en keppeltjes. Het ‘Centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding’ verwerkt momenteel een grote bevraging bij vakbonden, bedrijven en scholen. De resultaten zullen pas in december bekend worden.

Toch stelt woordvoerster Lieve Staes dat de problemen in het bedrijfsleven beperkt zijn, zeker beperkter dan in het onderwijs. Met wat gezond verstand en compromisbereidheid kunnen de meeste vragen zo opgelost worden.

Veel hangt af van de vraag of het om een representatieve functie gaat. “In de VRT mag je in de gang rondlopen met een hoofddoek, maar niet op het scherm. Anderzijds mag je op dat scherm ook niet verschijnen met een oorring of piercing, met een diepe decolleté of een pet.”

Fruitplukkers mogen - naar we vernemen - wel een oranje tulband dragen tijdens het werk.

(DDW)

IBM-dresscode doorheen de 20ste eeuw

Voor wie zich graag amuseert met beelden uit de goede oude tijd, nog deze tip. Op de website van IBM staan in de archiefafdeling foto’s over de gangbare kledij sinds 1916. Tijdens het bekijken kan je bijpassende muziek opzetten: bedrijfsliedjes tot meerdere eer en glorie van IBM en tot vermaak van het personeel.