GUIDO volgt een jaar lang twee laatstejaarsstudenten op de voet. Lien en Tomas kennen elkaar al van in de kleuterklas en zijn een koppel sinds januari 2004. Lien is bijna klaar met haar rechtenstudie, terwijl Tomas een diploma toegepaste economische wetenschappen op het oog heeft. Wij peilen naar hun dromen en verwachtingen, laten hen uitgebreid aan het woord en leven in zes afleveringen met hen mee terwijl ze op zoek gaan naar hun eerste job.

 

 

 

De laatste examens breken aan. Lien en Tomas beginnen er vol zelfvertrouwen aan, en alles verloopt uitstekend. Tomas behaalt een grote onderscheiding, wat voor hem de eerste keer is. Ook Lien heeft uitzicht op een grote onderscheiding, maar officieel zal ze haar diploma pas in september in ontvangst kunnen nemen, want eind augustus moet ze nog één examen afleggen. Dat houdt haar trouwens niet tegen om toch ook op 1 juli aan het werk te willen, want na haar teleurstellende ervaring met de notaris gaat Lien er opnieuw met volle moed tegenaan. In juni komt een vervangingsovereenkomst vrij als juridisch adviseur op de universiteit. Lien ziet er wel wat in, en de sollicitatie wordt een succes: op 1 juli mag ze halftijds aan de slag, en vanaf september wordt dat voltijds. "Het feit dat ik eind augustus nog één vak moet afleggen, vormt voor hen geen probleem. Het enige nadeel is dat ik voorlopig nog niet als universitair word betaald, tot ik mijn diploma in handen heb."

 

De eindexamens verlopen rimpelloos. Half juni gaan Lien en Tomas samenwonen in hun nieuwe appartement. "Verhuizen in de examens is leuk," lachen ze. "Direct na een examen ben je intellectueel toch tot niets meer in staat, en dan is het zeer welkom als je je zinnen eens kan verzetten door bijvoorbeeld een paar meubels te verslepen."

 

 

Op 1 juli breekt de grote dag aan: de eerste werkdag van zowel Tomas als Lien. Tomas vertelt over zijn job: "Ik werk bij de Gentse vestiging van de multinational Alcan, wat staat voor Aluminum Canada. Ik ben marktanalist voor metals upstream, dat zijn de grondstoffen voor aluminiumgieterijen, de staalindustrie, koper, enzovoort. Daarvoor moet ik in Europa de markt opvolgen: rapporten maken over de evoluties in de markt, vraag en aanbod, prijzen, en ondersteuning geven aan de verkoopteams. Ik sta continu in contact met mijn collega-marktanalisten in Oslo, Milaan, Dubai, China, Korea en de VS, via telefoon, chat, e-mail en conference calls. Ik zit dus het grootste deel van mijn tijd achter de computer in mijn bureau, maar toch werk ik in een internationale omgeving. Ik moet met mijn telefoontjes dikwijls rekening houden met het tijdsverschil. En in de nabije toekomst zal ik waarschijnlijk ook wel veel moeten reizen, dus ik heb mooie perspectieven."

 

 

Ook Lien vindt haar eerste werkervaring boeiend: "Mijn bureau is op het rectoraat van de universiteit. Daar ligt elke dag weer een berg dossiers die moeten worden behandeld. Dat is zeer gevarieerd werk, want allerhande juridische vragen komen bij mij terecht: vragen van personeelsleden, studenten, proffen en derde partijen waarmee de universiteit overeenkomsten heeft gesloten. Ik doe alles wat te maken heeft met gerechtelijke procedures waar de universiteit op een of andere manier bij betrokken is, en ik stel ook overeenkomsten op die de universiteit sluit of plant te sluiten. Dat laatste vind ik het leukst, omdat je daar creatief in kan zijn, en veel moet schrijven, wat ik graag doe. Zo heb ik onlangs een gentleman's agreement in het Engels opgesteld tussen de universiteit en het Nationaal Museum van Iran, waar ik veel uit heb bijgeleerd. Elk dossier is weer anders, en dat vind ik wel interessant."

 

En zo zijn onze laatstejaars Lien en Tomas aan de slag geraakt. We wensen hen veel succes in hun carrière en kijken al uit naar de verhalen van de volgende generatie. Want de jacht op de laatstejaars gaat onverminderd door!