Het verhaal loopt grotendeels gelijk met dat van de gelijknamige Vandersteen-klassieker: Lambik, Sidonia en de kinderen gaan op vakantie naar de Ganzenhoeve. Daar vindt Suske een zwarte diamant, en nadat hij die aan Sidonia heeft gegeven, raakt die in een depressie verzeild. Er zit niets anders op dan met de teletijdmachine naar de Middeleeuwen te reizen om de vloek van de Duistere Diamant ongedaan te maken.

Vintage Vandersteen, dat verhaal, maar wat Van Den Bossche ermee heeft uitgespookt, is om te bleiten. De Duistere Diamant zwalpt stuurloos van de ene matte 'actie'scène naar de andere mislukte gag. De acteurs lopen reddeloos verloren in zoveel prutswerk: Suske en Wiske zijn volstrekt kleurloos, Peter Van den Begin komt in zijn Sidonia-vertolking niet verder dan wat irritant gekir, en zelfs Dirk Roofthooft, die toch wel de ideale kop heeft om Lambik te vertolken, is op geen enkel moment grappig. Iets beter zijn Stany Crets als Jerom en Tuur De Weert als Barabas, maar Stany heeft louter idiote scènes gekregen en iemand had Tuur moeten vertellen dat hij de geniale Barabas vertolkte, en niet de immer verstrooide Gobelijn. Ach, uiteindelijk hadden we wel een halve glimlach over voor de cameo van Urbanus als vettig middeleeuwerke. Maar dat volstaat niet.

Moeten we echt nog doorgaan? Ok, hier gaan we. Een van de aantrekkingspunten van het stripalbum is dat je pas op het einde weet wie de Zwarte Ridder is. Nu is Van Den Bossche er toch wel in geslaagd de Zwarte Ridder met een Hollands accent te laten praten zeker? En verder komt er maar één Hollander in de film voor, dus rara, wie zou het zijn? Dit soort knulligheden maken van De Duistere Diamant vrijwel over de hele lijn een mislukking. De scènes die zijn opgenomen in Bokrijk zien eruit... euh... alsof ze zijn opgenomen in Bokrijk. En al wat in in de studio is gedraaid heeft de uitstraling van een gemiddelde aflevering van Kabouter Plop. Kortom, als je je bewondering voor Willy Vandersteen intact wil laten, mijd dan dit onding als de pest.

(JC)