Gepost: 6/11/2004
Categorie: Reizen
Eind jaren '60 was de hoofdstad van Nepal het Mekka van de Westerse hippies op zoek naar spirituele en andere verlichting. Hasj was overal vrij verkrijgbaar, het leven was er spotgoedkoop en de vriendelijke Nepalezen verbroederden volop met de ongewassen flower children uit Europa en de VS. Zou er vandaag nog iets van die hippiesfeer overblijven in Katmandoe?
Guido ging het uitzoeken. Nepal staat anno 2004 helaas niet meer voor Never Ending Peace And Love. Sinds 1996 woedt er een burgeroorlog tussen het leger en de Maoïstische opstandelingen, en sinds de moordpartij in het koninklijk paleis in 2001, waarbij kroonprins Dipendra bijna de hele koninklijke familie uitmoordde, gaat het steil bergaf met de stabiliteit in dit nochtans prachtige land aan de voet van de Himalaya. Eerlijk gezegd merk je daar in Katmandoe allemaal niet veel van. De Maoïstische aanvallen hebben meestal plaats op het afgelegen platteland, en afgezien van de vele stakingen valt er als toerist eigenlijk niets te vrezen. Katmandoe is en blijft een mythische stad, waar de fascinerende, eeuwenoude geschiedenis vervlochten is met typisch Aziatische chaos, en waar de inwoners ondanks alles tot de meest relaxte van het continent behoren. Nepalese Temple Balls Wie vandaag als budgettoerist met een taxi doorheen de verstikkende wirwar van riksja's, brommers, tuk-tuks, fietsen en gammele auto's naar z'n hotel wordt gebracht, komt onvermijdelijk in Thamel terecht, een wijk net ten noorden van het stadscentrum waar honderden pensions, bars, winkels, restaurants en hotels naast, onder, boven en op mekaar zijn gebouwd. Rust eerst even uit, want deze mierennest vol lawaai, geuren en kleuren vergt veel van je zintuigen. Maak daarna een wandelingetje. Je zal nog geen tien stappen hebben gezet voordat een samenzweerderig type naast je komt lopen en "hassssssssj?" sist in je oor. Softdrugs zijn verboden in Nepal sinds 1973, maar dat wil niet zeggen dat de Nepalese Temple Balls er niet meer massaal aan de man worden gebracht… Freak Street Toch is Thamel met z'n dealers, z'n terrasjes, z'n live reggae en z'n gedreadlockte Westerse jeugd helemaal niet de oorspronkelijke hippiebuurt uit de sixties. Integendeel, Thamel is gegroeid rond de bergbeklimmers- en trekkerscrowd, die veel geld te spenderen had en heeft. De hippies zaten een kilometer zuidwaarts in de Jochne-steeg, die de lokale bewoners al snel omdoopten tot Freak Street, omdat het daar vol weirdo's liep. Vandaag heeft Freak Street veel van z'n charme verloren, maar je kan er nog altijd lekker vegetarisch gaan eten voor geen geld, het logement is nergens in de stad goedkoper en af en toe zie je nog eens een stoffige baardaap met lang grijs haar voorbij sloffen. Yep, een oud-strijder van de Flower Power… Een must voor elke bezoeker aan Katmandoe is een paar uur lang bovenop de trappen van de Maju Deval-tempel gaan zitten, op Durbar Square. Niet alleen heb je van daarboven een prachtzicht op de 17de-eeuwse tempels in het hart van de stad, maar je kan ook een praatje slaan met de Nepalezen die hier zitten te chillen. Wij babbelden twee uur lang met een jonge kerel die beweerde dat op exact dezelfde plaats zijn vader nog had zitten keuvelen met Jimi Hendrix. Of Jim Morrison, daar wou-ie vanaf wezen. 'Heilige' saddoes Religie is prominent aanwezig in Katmandoe. Geprangd tussen India en Tibet is er in Nepal een unieke mix ontstaan tussen hindoeïsme en boeddhisme. Neem een taxi naar Pashupatinath, aan de oever van de heilige Bagmati-rivier, een kilometer of vijf oostwaarts van het stadscentrum. Bereid je voor op een schok, want in dit imposante hindoe-heiligdom worden bijna non-stop lijken gecremeerd waar je bij staat, op brandstapels aan de rivier. De eigenlijke tempel is off limits voor niet-hindoes, maar er blijft genoeg over dat de moeite waard is. Breng vooral een bezoekje aan de saddoes, de 'heilige mannen' die hier rondhangen. Dit zijn pas échte hippies: zo woont hier een kerel die al 20 jaar op niets anders dan melk leeft, en hangen er altijd wel een paar fotogenieke, graatmagere fakirs rond met haar van twee meter lang, die voor een kleine fooi hun benen in hun nek leggen. Liever boeddhisme? Bezoek de twee stoepa's van de stad: Swayambhunath (beter bekend als de 'apentempel') is de mooiste, bovenop een groene heuvel met tempeltjes errond. Je kan er te voet heen: wandel westwaarts vanop Durbar Square. Als je aan de rivier komt zie je de heuvel al liggen. Bodhnath is een grotere stoepa, maar eerlijk gezegd ziet-ie er wat lomper uit. De extra attractie is het feit dat-ie het hart vormt van de Tibetaanse wijk in Katmandoe. Je kan erheen wandelen vanaf Pashupatinath. Drie koningssteden Inmiddels betoverd? Bezoek dan ook de twee andere koningssteden in de Katmandoe-vallei, want die liggen zo dichtbij dat ze bijna helemaal door de stad zijn opgeslokt. Patan ligt nauwelijks zes kilometer ten zuiden van Thamel, en heeft ook een Durbar Square, zo mogelijk nog mooier dan dat van Katmandoe. Mis hier het museum niet, vol schitterende boeddhabeelden. Nog een tiental kilometer verderop ligt Bhaktapur, de derde koningsstad. Die is helemaal gerestaureerd en verkeersvrij gemaakt, zodat je de indruk krijgt in een openluchtmuseum te wandelen. En geloof ons vrij: na een paar dagen in de drukte en stank van Katmandoe zijn die paar uurtjes rust heel welkom. Adembenemend is hier de Nyatapola-tempel, met z'n vijf verdiepingen de hoogste van de vallei. En sluit af met het pottenbakkersplein: vers kleiwerk, en het kost niks. Katmandoe praktisch Hoe er geraken? Door de nogal labiele toestand waarin Nepal verkeert, kan je vanuit Europa niet meer rechtstreeks naar Katmandoe vliegen. Wij vlogen vanuit Londen, via Doha, met Qatar Airways. Een vliegtuig vol vrouwen in zwarte boerka's, 't is eens iets anders… Geld Alles is spotgoedkoop in Katmandoe, dus wissel niet al te veel. De euro kennen ze daar al heel goed. Er zijn tientallen wisselkantoortjes in Thamel en rond Durbar Square. In Thamel vind je ook een paar geldautomaten, zonder uitzondering bewaakt door macho's met flinke machinegeweren! Slapen Ach, je hoeft niet eens op voorhand te boeken. Sinds de instorting van het toerisme staan erg veel hotels in Thamel halfleeg, dus je vindt zonder enige moeite onderdak voor weinig geld. Vervoer Je zou een fiets kunnen huren, maar het verkeer in Katmandoe is zo verschrikkelijk druk en chaotisch dat je toch maar beter een riksja neemt. Of een taxi. Onderhandelen over de prijs is absoluut toegestaan! Stakingen Het enige wat je in Katmandoe van de burgeroorlog zal merken, afgezien van de prominente aanwezigheid van soldaten en politieagenten op strategische plaatsen, zijn de 'nationale stakingen'. Die worden echt om de haverklap uitgeroepen. Maak je niet al te veel zorgen: in theorie gaan dan alle winkels en restaurants dicht, maar achter de half gesloten luiken is het business as usual. Ook de bezienswaardigheden blijven open. Het voordeel van zo'n staking is dat er bijna geen auto's rijden, wat een verademing is. De weinige taxichauffeurs die op een stakingsdag toch durven te werken, plakken hun nummerplaten af en vragen woekerprijzen. Nou ja, zelfs dan zijn ze nog vijf keer goedkoper dan een taxi in Brussel… (HDP)
|