The Thing is niet meteen een erg originele titel. Maar op zoek naar de mysterieuze doodsoorzaak van een team onderzoekers op Antarctica schept de nietszeggende beschrijving eigenlijk wel een leuk geheimzinnig sfeertje. Je wordt gedropt met een team in een kamp waar de gebouwen er verlaten en half vervallen bijliggen. Het is duidelijk dat hier iets aan de hand is. Zuidpooltoerisme zit er niet in, want je manschappen kunnen maar beperkte tijd in de extreme koude doorbrengen. Wat er binnen wacht is nog erger: heel veel bloed en afgerukte lichaamsdelen. Je team bestaat uit verschillende personen met verschillende jobs: een engineer die elektrische apparaten aan de praat brengt, een medic die elke wonde oplapt en een soldaat. Dit team blijft echter enkel in de eerste missie aan je zijde. Doorheen het verdere verloop van de game zal je andere mensen met dezelfde talenten ontmoeten en hen aan je kunnen team toevoegen. Je hebt je team in verschillende omstandigheden nodig, maar laat dat vertrouwen niet grenzeloos zijn. Want een van de eigenschappen van ‘the thing’ is dat het elke gedaante kan aannemen. Je teamleden kunnen dus besmet worden en zich op elk willekeurig moment tegen je keren. Doorheen het spel kan je bloedtesten vinden om jou en je teamleden op aanwezigheid van ‘the thing’ te testen. Het belang van deze testen blijft wat onduidelijk. Bij het opnieuw spelen van een bepaalde missie voerden we de test uit op het moment voor de transformatie van een teamgenoot. De test was negatief. Op deze manier hebben zulke snufjes natuurlijk geen enkele zin. Moeilijk is The Thing zeker niet. Je krijgt concrete orders die bij elke missie slechts kort in de linkerbovenhoek verschijnen. Dat je deze boodschap mist, is geen probleem, want The Thing draait niet om raadsels. Gewoon wat rondlopen, objecten oprapen en als een filmpje het spel van je overneemt, weet je dat er een nieuw hoofdstuk is aangebroken. Als je voor het eerst 'the thing' te zien krijgt, is het wel even schrikken: een groot rood en niet nader te specificiëren monster. Er lopen ook kleine ‘dinges’ rond, die vooral door hun hoeveelheid vervelend zijn. Eens je hebt kennisgemaakt met de monsters, is het spel eigenlijk helemaal niet angstaanjagend meer. Je gaat ze tegemoet en schiet ze overhoop zoals een gemiddelde kakkerlakverdelger zijn job uitoefent. Enkel de transformaties van je teamgenoten naar Michael Jackson look-a-likes houden de game verrassend. Erg moeilijk om neer te knallen zijn de monsters niet. Wapens en munitie zijn er in overvloed, wat het spel minder uitdagend maakt. Tijdens de gevechten is er een automatisch richtsysteem, zodat je altijd het monster raakt. De aanwijzer verandert van kleur, van groen naar rood, om de weerstand van de tegenstander aan te duiden. Ook dit systeem maakt de game veel makkelijker en minder spannend.

Wat The Thing origineel maakt is het trust/fear systeem. Als je teamleden te veel bloed of monsters tegenkomen, worden ze bang. Door deze angst flippen ze helemaal door, met zelfmoord of het aanvallen van eigen manschappen tot gevolg. Als teamleider kan je de schrik bij je team wegnemen door voor hun ogen de monsters te doden of - makkelijker nog - je team te drogeren met adrenalineshots. Je mannen kunnen ook het vertrouwen in jou als leider verliezen. Dit gebeurt als je hen onder vuur neemt of als je niet deelneemt aan de gevechten. Een teamlid zonder vertrouwen haakt af tijdens de gevechten en richt zich uiteindelijk tegen jou. Je kan het vertrouwen winnen door je teamleden rijkelijk te voorzien van munitie en wapens, door heldhaftig voor hun ogen de monsters aan te pakken of door je eigen bloed te testen. Onze ervaring leert ons dat vertrouwen geven vooral neerkomt op het doneren van wapens en munitie. Grafisch is The Thing overtuigend. Het spelen met licht en donker geeft de game een goeie sfeer mee. Ook de barakken, de interieurs, enzovoort zien er realistisch uit. Het lijkt wel of Antarctica volgebouwd staat met labo’s en onderzoekcentra, want in de game loop je van gebouw naar gebouw. Ook de geluiden geven de sfeer mee: de gure wind en voetstappen rondom jagen het kippenvel de hoogte in. The Thing is geen saaie port van film naar game. Het geheel kon echter veel angstaanjagender gemaakt worden. Bij momenten is The Thing eerder een 3rd person shooter in plaats van een survival horror game. Maar het blijft erg lekker spelen. (SVK)