|
|
|
|
Gepost: 17/11/2008
Categorie: Dvd
Pablo Helman is al vele jaren de man die de exuberante verbeelding van Steven Spielberg omzet in speciale effecten. Dat deed hij ook voor Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull, nu verkrijgbaar op dvd.
Helman was zo vriendelijk naar Brussel te komen om zijn werk toe te lichten, en uiteraard was GUIDO daar ook bij, hoed diep over de ogen getrokken, zweep stevig in de vuist geklemd. Helman werkt voor Industrial Light and Magic (ILM), het bedrijf van Star Wars -regisseur en Indiana Jones -bedenker George Lucas. "Ik heb ook aan Star Wars gewerkt," vertelt Helman, "en er is een enorm verschil tussen Lucas en Spielberg. Persoonlijk vind ik dat minstens de helft van wat je ziet in een scène echt moet zijn. De andere helft kan je desnoods invullen met de computer. Spielberg denkt er net zo over. Hij haat bluescreen . Ik haat bluescreen . Acteurs haten bluescreen . Maar Lucas niet. Mocht hij Indiana Jones 4 geregisseerd hebben, zou het de andere richting zijn uitgegaan." GUIDO: Net als bij Star Wars stond je bij Indiana Jones 4 voor de uitdaging een zeer populaire filmfranchise decennia later nieuw leven in te blazen. Helman: Uit Star Wars heb ik één ding geleerd: don't mess with people's memories . Mensen houden van die films omdat ze hen doen denken aan een jongere versie van zichzelf. Als je twintig jaar later opnieuw aan de slag moet met hetzelfde bronmateriaal, kan je eigenlijk niet winnen. Hoezeer je ook je best doet, de mensen zullen de originele films altijd beter vinden, omdat ze die bijkleuren met hun persoonlijke nostalgie. Ja, de effecten in Raiders of the Lost Ark waren goed, maar ze waren wel onderhevig aan de technische beperkingen van hun tijd. Die film zit vol zichtbare scheidingslijnen tussen de verschillende lagen in het beeld, om maar iets te zeggen. Mocht ik het vandaag in Indiana Jones 4 zo gedaan hebben, zou men mij gekruisigd hebben. GUIDO: Jouw job is het tot leven brengen van wat Spielberg in zijn hoofd heeft. Kan jij gedachten lezen? Helman: Nee, maar het helpt dat zowel Spielberg als ikzelf zeer visueel ingestelde mensen zijn. Zeker Steven. Ik denk dat die geboren is met beelden in zijn hoofd. (lacht) Eigenlijk heeft hij helemaal geen storyboard of previz of wat dan ook nodig, hij ziet de film die hij wil maken al op voorhand in zijn hoofd. En dat gaat heel intuïtief, hij hoeft daar niet over na te denken. Ik hou wel van die manier van werken, zodat ik inmiddels inderdaad misschien wel een beetje in zijn hoofd kan binnengluren. Maar dat probeer ik te doen voor elke regisseur met wie ik werk. Ik neem van elke regisseur een stukje mee naar huis. GUIDO: Is special effects -werk niet saaier geworden sinds de komst van de computer? Helman: Ik geef toe dat ik het persoonlijk leuker vind om met miniatuurtjes te spelen en sets op te blazen, zoals we gedaan hebben met de atoomexplosie in Indiana Jones 4 . Weet je dat die explosie een half miljoen dollar heeft gekost? Een half miljoen, één kans om het goed te doen, en dat volledig op mijn verantwoordelijkheid. (lacht) Anyway , mocht je dezelfde vraag stellen aan de computerkids bij ILM , zouden ze je vertellen dat er niets leukers bestaat dan aan een shot sleutelen op hun pc. Those guys love their job . Computers zijn dom, maar de kerels die erop werken niet. GUIDO: Om af te sluiten: jij bent een Jedi Knight ? Vertel! Helman: Ja, Pablo-Jill. Da's een grapje van George Lucas, eigenlijk een heel geestige vent. Je moet weten dat elk personage in Star Wars , hoe klein ook, een naam krijgt, omdat er later speelgoed van wordt gemaakt. Ik zat net in een meeting met George, samen met producer Jill Brooks, toen hij het ontwerp voor die nieuwe Jedi op zijn bureau kreeg. Hij keek er eens naar, keek ons aan, en zei: "Deze noemen we Pablo-Jill." Het grappige is dat ik daarna telefoon kreeg van het art department : "In welke kleur wil je je lichtsabel?" (lacht) GUIDO: Blauw? Helman: Uiteraard! (HDP)
|
|
|
The Guard
25/05/2012
De Ierse broers McDonagh zijn in hetzelfde nest geboren. Zoveel wordt duidelijk als je The Guard tot je neemt van John Michael McDonagh, broer van Martin, en die laatste ken je van zijn gestoorde, maar briljante zwarte komedie In Bruges.
John Michael kreeg van zijn broer hoofdrolspeler Brendan Gleeson cadeau, en de vitrioolhumor zat in het gezin McDonagh overduidelijk in de papfles. Toch haalt John Michael niet het niveau van zijn sibling. The Guard wordt enigszins misleidend verkocht als een buddy movie tussen een conservatieve Ierse plattelandsflik en een zwarte FBI-agent (de voortreffelijke Don Cheadle), maar wil meer zijn dan dat. En laat nu net die meerwaarde maar magertjes uit de verf komen. Geregeld doet een rake oneli
|
|
|
Immortals
21/05/2012
Hey Tarsem Singh, 't is niet omdat je twee Griekse broers inhuurt als scenaristen, dat je een geloofwaardige film over de Griekse mythologie kan maken. Immortals is een oogverblindend esthetische, maar ook statische en ronduit saaie prent over een sterveling die door oppergod Zeus wordt uitgekozen om het op te nemen tegen koning Hyperion.
De decors zijn inkaderenswaardig, zoals we dat gewend zijn van Tarsem, maar daar blijft het bij. Mickey Rourke, John Hurt en Freida Pinto staan hun talent (en in het laatste geval vooral schoonheid) te vergooien en hoofdrolspeler Henry Cavill (de volgende Superman) loopt verloren in zoveel digitaal geweld. Immortals is 300 voor softies.
Blu-ray extra's: Trailer, Deleted scenes, No Myth, Putting it All Together.
ook op dvd
(HDP)
|
|
|
Supermarkt Malschaert
18/05/2012
Actrice Veerle Malschaert is een van de weinige dames die zich kunnen handhaven in de Vlaamse stand-upscène. Haar avondvullende one woman show Supermarkt Malschaert is nu op dvd verkrijgbaar.
Het was blijkbaar een beetje een mak publiek, die avond bij de Vieze Gasten in Gent, maar Malschaert was ten zeerste op dreef. Haar licht absurde, op in overdrive molenwiekende vrouwelijke hormonen drijvende humor is niet altijd even grappig, maar wel immer vol overgave gebracht door iemand die echt kan acteren en niet bang is om zich bloot te geven. Een van de hoogtepunten is de heerlijke manier waarop Malschaert zichzelf te kakken zet door genadeloos de spot te drijven met
|
|
|
The Artist
14/05/2012
Achteraf gezien werden de Oscars dit jaar gedomineerd door een smachtende nostalgie naar de beginjaren van de cinema. Martin Scorsese bedreef al de liefde met de stomme film in zijn virtuoze 3D-fabel Hugo, en de prijs voor de allerbeste prent ging dit jaar naar The Artist.
Wat een briljante pastiche is dit, een schitterende evocatie van een kerend tijdperk, een kleine eeuw geleden, toen de eerste talkies de zwijgzame, noodzakelijk overacterende acteurs van de stomme film uit de markt speelden. Met massa's inlevingsvermogen, een roedel sublieme acteurs (John Goodman! Welkom terug!) en een doorleefd gevoel voor filmnostalgie componeert de Franse regisseur Michel Hazanavicius een juweel van een film. Wie niet wordt ontroerd door The Arti
|
|
|
De Heineken Ontvoering
11/05/2012
In 1983 werd biermagnaat Freddy Heineken ontvoerd in Amsterdam. Nee, niet uit wraak omdat hij veel te dure waterige pils verkocht aan de dorstige mensheid, maar - uiteraard - om zoiets banaals en voorspelbaars als losgeld.
De verfilming van de indertijd zwaar gemediatiseerde zaak heeft verrassend lang op zich laten wachten. Misschien te lang, want ondanks de geweldige rol van Rutger Hauer als Heineken - een terugkeer naar zijn vaderlandse cinema die kan tellen - ontpopt De Heineken Ontvoering zich helaas tot een vrij nare, zelfs bittere prent over schuld en straffeloosheid die bepaalde plotelementen (de chauffeur?!) een onverklaarbaar stille dood laat sterven. Een gemiste kans.
|
|
|
Apollo 18
07/05/2012
Ergens in de productiecredits van Apollo 18 vind je de welluidende naam Timur Bekmambetov terug, en dat is altijd reden genoeg om de trashy horror-alarmbellen te doen rinkelen.
Yep, Apollo 18 - een montage van 'teruggevonden' beelden van de ultrageheime, nefast afgelopen laatste maanexpeditie - is een draak, maar toch hadden we 'm voor geen geld willen missen, zo nerdy zijn we wel. Wat moet je weten? Dat de Russen blijkbaar toch op de maan zijn geweest, dat ze daar een catastrofe hebben meegemaakt en dat de in het ongewisse gelaten crew van een top secret Amerikaanse maanmissie niet weet wat hen te wachten staat. De Spaanse regisseur G
|
|
|
De Bende van Oss
30/04/2012
Matthias Schoenaerts is echt wel een accentgoochelaar. We zijn nog maar net bekomen van zijn Truiens taaltje in Rundskop en hier laat hij schijnbaar moeiteloos Nederlands Brabants van zijn tong rollen.
De Bende van Oss is een film van André van Duren over de misdaadgolf die het Brabantse stadje Oss in de jaren dertig van de vorige eeuw de bijnaam 'Chicago aan de Maas' opleverde. De historische feiten worden zwaar aangedikt in de hoop er een soort Brabantse Goodfellas van te maken, wat de film meer dan één keer over the top doet buitelen. Desalniettemin het bekijken waard, niet in het minst door Schoenaerts' angstaanjagende bijrol als een uit de gevangenis onts
|
|
|
Les Géants
27/04/2012
Laten we niet enkel juichen om de Oscar- en andere triomfen van de Vlaamse films, maar ook applaudisseren voor wat aan de overkant van de taalgrens gebeurt.
Na de genietbare, maar nogal hermetische films Ultranova en Eldorado heeft de Waalse regisseur Bouli Lanners een klein meesterwerk gemaakt met Les Géants, een prachtig in beeld gebrachte en door The Bony King of Nowhere op frêle muziek gezette existentiële fabel over drie in de steek gelaten tienerjongens die een zomer lang proberen te overleven in de Ardennen. Dat uitgangspunt is misschien niet bijster origineel, maar Lanners pakt het met zoveel inleving
|
|
|
Abduction
23/04/2012
Als je er na het doorstaan van de worp Twilight-gedrochten nog aan zou twijfelen of pretty boy Taylor Lautner die retard-blik vampiergewijs acteerde, of dat hij echt een volkomen talentloze nitwit is, krijgt een ondubbelzinnig antwoord als hij Abduction bekijkt.
Deze langs alle kanten naar sell-out meurende rotfilm van de wel zeer laag gevallen regisseur John 'Boyz n da hood' Singleton staat bol van de pijnlijk ridicule scènes, die elk greintje geloofwaardigheid wegzuigen uit een pseudothriller over een pipo die zijn identiteit onder zijn voeten voelt wegglijden. Abduction is een schoolvoorbeeld van de kleurloze drab die je krijgt als je verkoopexecutives toelaat beslag te leggen op het creatieve filmproces. Het
|
|
|
Contagion
16/04/2012
Zelfs als je nog maar een béétje lijdt aan smetvrees, is het aangeraden Contagion te mijden als de, euh, pest. Steven Soderberghs bijna hypnotische brok verontrustende plague fiction over een virus dat in recordtempo de halve wereldbevolking besmet, is beyond akelig.
Caleidoscopisch verteld, tegen het tikken van de doemklok gemonteerd en voorzien van een pulserende synthesizerscore van Cliff Martinez (hij drumde ooit nog bij de Red Hot Chili Peppers): Contagion is volkomen overtuigend. Zonder sensatiezucht of effectjagerij haalt Soderbergh het beste én het slechtste in de mens naar boven wanneer die wordt geconfronteerd met een wereldwijd pandemonium. Sterk acteerwerk van onder anderen Gwyneth Paltrow, Matt Damon, Kate Winslet en J
|
|
|
Meer artikels: (nog 559 artikels in deze categorie)
|
|
|
|