Gepost: 16/10/2010
Categorie: Reizen
De Libanese hoofdstad Beiroet scoort hoog in de lijstjes met best bewaarde reisgeheimen. Zowel Lonely Planet, de New York Times als de BBC plaatsen de stad torenhoog in hun top-10 met aanraders voor originele citytrips. De heropstanding van Beiroet, in een niet zo ver verleden nog verscheurd door een bloederige, vijftien jaar durende burgeroorlog die het stadscentrum tot puin herleidde, is dan ook spectaculair te noemen. Het centrum is bijna helemaal heropgebouwd en barst van de terrasjes, restaurants en nachtclubs. Want vergis je niet: Beiroet is meer dan ooit de partyhoofdstad van het Midden-Oosten.
Er is geen betere plaats om je clichés en vooroordelen over het Midden-Oosten naar de prullenmand te verwijzen als Beiroet. Hier komen op de Corniche meisjes hun bruingebrande benen showen in minuscule minirokjes, terwijl twee meter verder vrouwen in zwarte boerka's naar de vissers op de rotsen staan te kijken. De alcohol stroomt rijkelijk in de honderden cafés, restaurants en clubs. in het weekend loopt er 's nachts evenveel volk op straat dan overdag en fuiven inwoners en toeristen zij aan zij tot het ochtendgloren. Ga zelf een kijkje nemen als je ons niet gelooft, want we zweren dat het waar is: Beirut anno 2010 is één grote, hippe mediterrane fiesta. Van oorlogsgebied tot poepchic uitgaanscentrum Het is ooit radicaal anders geweest. In 2006 brak aan de Libanees-Israëlische grens een korte maar hevige oorlog uit tussen het Israëlische leger en de strijders van Hezbollah. Beiroet deelde ook in de klappen, vooral in de zuidelijke sjiitische wijken, die Israëlische luchtaanvallen kregen te verwerken. Ook de landingsbanen van de luchthaven moesten eraan geloven. En dat was dan nog klein bier vergeleken met de verwoestende burgeroorlog, waarbij de stad tussen 1975 en 1990 helemaal aan flarden werd geschoten in een orgie van geweld waartegen zelfs het Bagdad van vandaag verbleekt. Nu nog zie je overal in de stad leegstaande appartementsgebouwen zonder ramen, vol kogelgaten en sporen van granaatinslagen in het beton. En toch is het optimisme van de Libanezen blijkbaar onverwoestbaar. Het kapotte historische stadscentrum werd de voorbije jaren gerestaureerd in een masterplan van de voormalige (en, om in de sfeer te blijven, in 2005 met een autobom vermoorde) eerste minister Rafik Hariri. Het resultaat is verbluffend, met een van de mooiste en properste binnensteden van de hele regio, gecentreerd rond de klokkentoren op het Nejmehplein. Hier vind je het gros van de bezienswaardigheden van Beiroet. Schitterend opgeknapte orthodoxe, maronitische en katholieke kerken staan naast historische en gloednieuwe moskeeën. Je kunt er ook recente opgravingen van een Romeins badhuis gaan bekijken, en een vijftal Romeinse zuilen. Ook de Ottomanen hebben hun stempel op Beiroet gedrukt, wat je onder meer kan zien aan het enorme Grand Serail-gebouw, vandaag de ambtswoning van de eerste minister. De Corniche Een andere must in Beiroet is een wandeling over de zes kilometer lange Corniche, de met palmbomen (inclusief kogelgaten) afgezoomde boulevard langs de zee. De Corniche omvat het hele schiereiland waarop Beiroet is gebouwd en begint aan de nieuwe jachthaven in de noordwesthoek van het centrum. Het is een schitterende plaats om mensen te bekijken: besnorde vissers balanceren onwrikbaar op de rotsen, jonge kerels zitten in het zonnetje aan een waterpijp te lurken, oogverblindende babes komen hun nieuwe borsten defileren, families zijn op weg naar het lunapark, oudjes zitten onder een parasol te dobbelen, hipsters struinen richting Hard Rock Café, keurig geklede gastronomen staan op de drempel van chique visrestaurants, baardige moslims slenteren naar de moskee, het is een kleurrijke parade die nooit verveelt. Onderweg zie je dure, artificiële privéstranden (dikwijls op pontons) voor rijke Arabieren, inclusief zwembad en bar. Voorbij de vuurtoren buigt de Corniche af naar het zuiden, klim je omhoog en zie je vlakbij in zee de iconische dubbele rotsformaties van Rawsheh liggen, ofwel de Duivenrotsen. Hoewel het centrum massa's terrasjes telt, ligt de echte uitgaansbuurt iets meer naar het zuiden en oosten van de stad. Zowel Gouraud Street, ten oosten van het Martelarenplein, als Monot Street ten zuiden ervan, barsten van de pubs, restaurants en clubs. Doe je eerst en vooral te goed aan een uitgebreid Libanees buffet, drink daarna een paar cocktails onder de sterrenhemel en ga dan clubben tot de zon opkomt achter de bergen. Monumentale grotten en de oudste stad ter wereld Libanon is een piepklein land, zodat je vanuit Beiroet makkelijk tripjes van een hele of een halve dag kan maken naar bezienswaardigheden in de buurt. Een dikke tien kilometer noordwaarts, een eindje de bergen in, liggen de grotten van Jeita. Ze zijn net zo mooi als de kalksteengrotten in onze Ardennen, maar de schaal is vele keren groter. Je vertrekt met een kabelliftje naar de bovenste grot, waar je een betonnen wandelpad volgt door waarlijk gigantische zalen vol stalactieten en stalagmieten. De grot is zo monumentaal dat je het gevoel hebt in een natuurlijke kathedraal te lopen. Als je bij het hoogste uitkijkpunt naar beneden tuurt, zie je vele tientallen meters onder je de rivier lopen. Dat is de onderste grot, en die kan je achteraf met hetzelfde ticket bezoeken in een bootje. Nadien krijg je nog een sculpturentuin en een paar kooien met pauwen, aapjes en berggeitjes te zien, maar dat stelt niet veel voor vergeleken met de pracht van de grot zelf. Een kilometer of veertig ten noorden van Beiroet ligt aan de kust het stadje Byblos, dat aan beide kanten is omgeven door luxueuze strandresorts. Byblos is de oudste stad ter wereld, in de zin dat er nergens anders zovele duizenden jaren lang continu menselijke bewoning is geweest. Zevenduizend jaar geleden vestigden zich hier de eerste ex-holbewoners, die uit de grotten in de bergen afdaalden richting zee. Daarna werd het een handelsstad, waar schepen vol cederhout vertrokken naar het Egypte van de farao's. Byblos kwam achtereenvolgens onder de invloed van de Perzen, de Grieken, de Romeinen, de Arabieren, de kruisvaarders, de Mamelukken en de Ottomanen, en die hebben allemaal hun sporen achtergelaten. Om het helemaal mooi te maken, was het uitgerekend in Byblos dat het eerste fonetische alfabet werd ontwikkeld. Het oude haventje is superpittoresk, de soek is mooi gerenoveerd en boven de stad torent een indrukwekkende kruisvaardersburcht. Bovendien is Byblos vandaag een al bijna even levendig uitgaanscentrum als Beiroet, wat er onder meer voor zorgde dat het Schotse whiskymerk J&B hier in juni jongstleden een van hun prestigieuze 'Start a Party'-megafuiven organiseerde, waarover je trouwens meer kan lezen in de rubriek 'Uitgaan' op www.guido.be. (HDP) BEIROET praktisch Hoe er geraken? Lufthansa vliegt dagelijks naar Beiroet, met een overstap in Frankfurt. Het is ongeveer drieënhalf uur vliegen, en het is ter plaatse één uur later dan bij ons. Je hebt een visum nodig, maar dat kan je probleemloos bij aankomst op de luchthaven kopen. Er staat zelfs een geldautomaat naast de balie. Zorg er wel voor dat je geen Israëlische stempel in je paspoort hebt, want dan kom je Libanon niet in. Geld De nationale munteenheid is de Libanese pond, maar je kunt ook overal betalen met Amerikaanse dollars. Vaak krijg je Libanese ponden als wisselgeld terug als je betaalt met dollars. De meeste geldautomaten spuwen zowel dollars als ponden uit. Taal Arabisch is de voertaal in Libanon, maar zo goed als iedereen spreekt ook Frans en/of Engels. Dikwijls worden de drie talen zelfs in één en dezelfde zin door elkaar gebruikt: yes sir, merci, inch' Allah. Klimaat In de lente, zomer en vroege herfst is het in Beiroet vrijwel non-stop vakantieweer, van warm tot heel warm, met zo goed als geen druppel regen. Dat verandert in de late herfst en winter, want dan wordt het fris en zeer regenachtig.
|