|
|
|
|
Gepost: 8/09/2003
Categorie: Studententijd
Als schizofrenie een ziekte is, dan is Chris Van den Durpel een terminaal geval. De man is niet opgesplitst in twee persoonlijkheden, maar in minstens vijfentwintig. Wij wilden wel eens weten wat voor studententijd er aan de grondslag ligt van zoveel komisch acteertalent.
Chris Van den Durpel blijkt een product te zijn van de afdeling Woord van het Gentse conservatorium, waar hij drie jaar Eerste Prijs en twee jaar Hoger Diploma volgde.
GUIDO: Waarom conservatorium?
Van den Durpel: Ik had al een aantal jaar voordracht gevolgd aan de academie in Lokeren. Ik was daar vrij goed in en vond dat een studierichting die me waarschijnlijk wel zou liggen. Ik had ook heel veel bewondering voor mijn woordleraar, wijlen meneer Vandemeulebroucke. Ik spiegelde me aan die man, en als jonge gast zag ik me daar zelf ook wel zitten. Met teksten werken en zo... Een soort kinderdroom dus, en die heb ik waargemaakt, want ik heb zelf 16 jaar in het onderwijs gestaan.
GUIDO: Dus je kinderdroom was voordrachtleraar worden, geen acteur?
Van den Durpel: Ook wel hoor. Een combinatie van de twee. Toen ik les gaf, speelde ik al in amateurgezelschappen en zo.
De porre en de springuren
GUIDO: Was jij als student een blokbeest of een fuifnummer?
Van den Durpel: (doodernstig) Een puur blokbeest. Ik had dat ook nodig. Daarom heb ik ook altijd geweigerd op kot te gaan in Gent. Ik ben elke dag op- en afgereden omdat ik bang was de verleidingen van het studentenleven niet te kunnen weerstaan. Als om vijf uur de les afgelopen was, zat ik om twintig voor zes op de trein en was ik om tien over zes thuis. Eén jaar had ik een aantal springuren. Toen had ik om elf uur gedaan en begon de volgende les maar om vijf uur. Dan deed ik af en toe wel eens een bioscoopje, maar alle andere keren mocht ik het kot gebruiken van een student die ook in Lokeren woonde.
GUIDO: Om te brassen? Joints te smoren? Te rampetampen met een porre?
Van den Durpel: Nee, om te blokken! (lacht) Wat ik dan ook deed, want ik had het nodig. Voor literatuur en zo heb ik toch vrij veel moeten bijwerken, want ik was toen niet zo literatuur-minded en heb veel moeten lezen en studeren. Ik heb daar trouwens geen spijt van hoor. Ik heb niet het gevoel dat ik iets heb gemist.
GUIDO: Nee? Je hebt zo te horen toch niet echt geprofiteerd van je studentenjaren.
Van den Durpel: Waarschijnlijk niet. (haalt zijn schouders op) Maar je moet rekenen dat ik, toen ik de eerste keer was afgestudeerd, pas 19 jaar was. Zeer jong nog.
GUIDO: Tiens, hoe zit dat in mekaar op het conservatorium? Begin je daar niet op je achttiende?
Van den Durpel: Nee, ik was pas 16 toen ik de toelatingsexamens heb gedaan. Dus op mijn negentiende ben ik onmiddellijk beginnen les te geven, en tegelijkertijd ben ik ook aan de radio begonnen én beginnen te spelen bij Theater Arena. Toen was er dus zeker geen tijd meer om te boemelen. Maar na twee jaar werken vond ik toch dat ik beter nog iets zou bijstuderen, en dan ben ik teruggekeerd naar het conservatorium voor twee jaar Hoger Diploma. En dat combineerde ik uiteraard met werken.
GUIDO: Ben je in Gent dan helemaal nooit iets gaan drinken?
Van den Durpel: Ja, toch wel. De studenten van het conservatorium hadden in die tijd een stamcafé: 't Hoekske op het Sint-Baafsplein (de huidige taverne St.-Bavon - HDP). Maar bij mij beperkte dat cafébezoek zich tot iets gaan drinken als er een lesuur was weggevallen of als er een leraar ziek was. 's Middags vooral, eigenlijk nooit 's avonds. Een colaatje drinken, een sandwich eten...
Chris als eeuwige student
GUIDO: Was er een studentenvereniging op het conservatorium?
Van den Durpel: Nee, dat bestond niet.
GUIDO: Dan heb je waarschijnlijk wel wat research moeten verrichten om die eeuwige student te spelen in Chris & Co, veronderstel ik?
Van den Durpel: (lacht) Dat was inderdaad een totaal andere student dan ik ben geweest, ja. Ik heb me laten leiden door mijn scenarioschrijvers, die nog jong zijn en het studentenleven in Leuven blijkbaar zeer goed kennen. Die wisten perfect wat zich allemaal afspeelt op cantussen en zo.
GUIDO: Ik vond het in elk geval erg leuk. Is die eeuwige student een typetje dat in de nieuwe reeks Chris & Co nog zal terugkeren?
Van den Durpel: Nee, ik denk dat het een eenmalig typetje was. Zo heb ik er eigenlijk wel heel veel gemaakt: typetjes die in één sketch voorkomen en daarna niet meer. Dat zijn leuke dingen, maar geen blijvers. Je kunt er niet echt een reeks van maken. Dat voel je ook op het moment dat je aan het schrijven en het spelen bent. Als je wil dat het een blijver wordt, moet je het typetje al van in het begin veel dieper gaan uitbouwen en weten wat je ermee van plan bent. Nee, die eeuwige student was een eendagsvlieg.
GUIDO: Jammer.
(HDP)
|
|
|
De studententijd van GUNTER LAMOOT
19/04/2012
Op 2BE verknipt hij beelden uit het VTM-archief in Superstaar en op het podium blijft hij een van de meest originele Vlaamse komieken. Wedden dat Gunter Lamoot geen doorsnee studententijd achter de rug heeft?
"Die twee mislukte jaren in Leuven zijn het beste wat me ooit is overkomen."
"Dat klopt," lacht hij. "Ik heb twee keer het eerste jaar pol s
|
|
|
DE STUDENTENTIJD VAN Lotte Pinoy
20/02/2012
In de fictiereeks Rang 1 won ze de Lotto, in Nic Balthazars film Tot Altijd verliest ze een jeugdvriend en in het najaar zal ze op jacht gaan naar fraudeurs in de nieuwe politieserie Wolven. Het zijn allemaal rollen voor Lotte Pinoy, dochter van Marijke en eigenares van een wel zeer gevarieerde studententijd.
"In je studententijd doe je dingen omdat je ze wil doen. Niet omdat het moet."<
|
|
|
De studententijd van Michaël Pas
05/12/2011
Zo cynisch en arrogant als zijn personage Bob De Groof is in Code 37, zo minzaam en voorkomend is Michaël Pas in het echt. Als we hem zeggen dat we het jammer vinden dat hij de Vlaamse stem van Kuifje niet inspreekt in de The Secret of the Unicorn van Steven Spielberg, antwoordt hij: "Ik vind dat ook jammer. Maar laat dat vooral geen aanleiding zijn om lelijke dingen te gaan zeggen over Jelle Cleymans!"
GUIDO: Je hebt gestudeerd aan Studio Herman Teirlinck in Antwerpen. Was toneelschool een evidente keuze voor jou?
Michaël: Ik was een goede leerling op de middelbare school. Ik deed Latijn en Grieks, en mijn klastitularis zei: "Michaël, ga toch eerst Germaanse doen. Daarna kan je altijd nog zien of het iets wordt met dat acteren." Aldus sprak de leraar Nederlands die altijd de hoofdrol speelde in het schooltoneel en eigenlijk zelf ook acte
|
|
|
DE STUDENTENTIJD VAN Wine Dierickx
14/11/2011
Alweer een nieuwe Vlaamse film in de zalen: Het Varken van Madonna van regisseur Frank Van Passel, die je zou moeten kennen van de filmhit Manneken Pis uit de jaren negentig en de uitmuntende tv-reeksen Terug naar Oosterdonk en De Smaak van De Keyser. De hoofdrollen in Het Varken van Madonna worden gespeeld door Kevin Janssens en Wine Dierickx. Die laatste gingen we aan de tand voelen over haar studententijd, die zich in Maastricht blijkt te hebben afgespeeld.
"Ik heb een mooie studententijd gehad, maar ik was zo blij toen die vier jaar achter de rug waren."
GUIDO: Waarom ben je het in Nederland gaan zoeken?
Wine: Omdat de Toneelacademie van Maastricht een heel goede school is. Ik heb indertijd kunsthumaniora gedaan, en veel van mijn klasgenoten deden auditie voor toneelscholen. In die periode was het zo'n beetje een tre
|
|
|
De studententijd van Maaike Cafmeyer
26/09/2011
Elke maandagavond kan je Maaike Cafmeyer aan het werk zien in het nieuwe seizoen van Aspe, waar ze de uit zwangerschapsverlof teruggekeerde politievrouw Carine Neels speelt. En als je afgelopen zomer hebt gebabysit op kleine broertjes, zusjes, neefjes of nichtjes, heb je vast haar stem herkend in de Vlaamse versie van de Yogi Bear-dvd. Kortom, Maaike heeft het druk als actrice. Is dat iets waarvoor je hard moet studeren?
"Op het Conservatorium waren de docenten de brossers."
Maaike: Eerst heb ik een jaar geschiedenis gedaan aan de K.U.Leuven. Daarna heb ik twee jaar regentaat geschiedenis-Nederlands-godsdienst gevolgd in Torhout. Ik ben nog aan het derde jaar begonnen, maar daar heb ik de brui aan gegeven omdat ik toen al wist dat ik eigenlijk naar de toneelschool wou. Uiteindelijk doe j
|
|
|
De studententijd van Stromae
07/06/2011
Het ongelooflijke succes van 'Alors on danse', de monsterhit van onze 26-jarige landgenoot Paul Van Haver alias Stromae, blijft door heel Europa nazinderen. Onlangs zagen we aan de deur van de concertzaal AB om tien uur 's morgens meisjes kamperen om toch maar zeker als eersten het al maanden op voorhand uitverkochte optreden van Stromae te kunnen binnenstormen. Op 20 augustus zal de Brusselse maestro de wei van Pukkelpop in vuur en vlam zetten. In afwachting vragen wij ons af wat voor studies een mens moet doen om zo spectaculair naar de muziektop gekatapulteerd te worden?
"Ik was een flierefluiter die mijn studiewerk liet liggen tot de laatste minuut."
Stromae: Eigenlijk wou ik graag naar een van de Brusselse kunstscholen gaan. Twee jaar lang heb ik vruchteloos toelatingsexamens afgelegd, maar ik geraakte nergens binnen. Ondertussen deed ik allerlei jobs om een spaarpotje aan te leggen, zodat ik indien nodig een privéschool zou kunnen betalen. De school die ik verkoos, werd echter niet erkend door
|
|
|
De studententijd van Bent Van Looy
07/05/2011
De nieuwe cd van Das Pop ligt in de winkels en heet The Game. Het zit er dus dik in dat je Vlaanderens populairste dandy Bent Van Looy de komende maanden eerder ergens op een podium in ons land zal aantreffen dan in zijn woonplaats Parijs. En dat terwijl dit geboren podiumbeest eigenlijk nog het liefst van al striptekenaar was geworden.
"Dat ik naar de academie zou gaan, wist ik al van toen ik acht was," zegt Bent. "Ik wou tekenaar worden, en misschien ook schilder. Ik ben dan naar Sint-Lucas getrokken. Nooit over getwijfeld, toelatingsexamen gedaan, studie afgemaakt, alles erop en eraan."
GUIDO: Dat was in Gent?
Bent: Ja, maar daar woonde ik toen al. Ik ben van Antwerpen naar Gent verhuisd toen ik zestien was, helemaal alleen. Opwindend hoor, a
|
|
|
De studententijd van Nic Balthazar
23/02/2011
Als hij niet op reis is voor Vlaanderen Vakantieland, dan loopt hij rond op een of ander buitenlands filmfestival of probeert hij ons massaal naar het strand van Oostende te lokken voor zijn Dance for the Climate-clipjes. Kortom, de ecologische voetafdruk van televisiereporter, filmmaker en allround milieumens Nic Balthazar is wellicht stukken groter dan die van jij en ik, maar daar gaat het nu even niet over. De vraag van vandaag luidt: wat heeft deze bekende Gentenaar gestudeerd, en wat is zijn kijk op het studentenleven van gisteren en vandaag?
"Studentendopen doen me denken aan rituelen bij de maffia."
Nic Balthazar studeerde Germaanse talen aan de Universiteit Gent. Al tijdens zijn studies begon hij theaterrecensies te schrijven voor De Morgen, wat leidde tot een carrière als cultuur- en reisjournalist, en na verloop van tijd ging hij zelf theater en film maken, met Ben X als het bekendste resultaat.
GUIDO: Aangezien je in Gent bent geboren en getogen, kon
|
|
|
De studententijd van Showbizz Bart
09/12/2010
Akkoord, een studententijd hoeft niet altijd lineair te verlopen om uit te monden in een succesvolle carrière. Toch blijken de studentenjaren van Showbizz Bart, de sympathieke vliegende mediareporter van Q-music, nog net iets exuberanter dan we hadden durven vermoeden.
"Al snel werd duidelijk dat ik me niet aan het celibaat zou kunnen houden, en dan ben ik maar gestopt met mijn priesteropleiding."
Toen Showbizz Bart nog gewoon Bartje Verbeeck uit Bonheiden heette, wou hij graag acteur worden. Maar de rest van het verhaal vertelt hij zelf wel.
Showbizz Bart: Ik ben een nakomertje en ben altijd een beetje een bedorven kindje geweest. Omdat ik gr
|
|
|
De studententijd van Koen De Graeve
01/11/2010
Ook dit najaar is Koen De Graeve niet weg te branden van het bioscoopscherm. Koen doet zelfs twee romantische komedies op rij: momenteel zit hij in Zot van A van Jan Verheyen, en vanaf 8 december kan je hem aan het werk zien als de verstokte vrijgezel Johan in Hilde Van Mieghems nieuwe film Smoorverliefd. Tja, Koen heeft daar dan ook voor gestudeerd.
"Na drie weken universiteit wist ik al: dit is niets voor mij."
"Als tiener was ik in de Chiro al een soort podiumspringer, maar geen haar op mijn hoofd dacht eraan dat ik daar ooit professioneel iets mee kon doen," herinnert Koen zich. Hij grijnst: "Toen het middelbaar erop zat, heb ik eerst een jaar Slavische filologie gestudeerd, in Gent. Tenminste, dat beweerde ik..."
|
|
|
Meer artikels: (nog 66 artikels in deze categorie)
|
|
|
|