Het jobparcours van KEVIN JANSSENS
"Ik geef niet graag interviews. Vandaar dat ik nerveus ben als ik zelf iemand moet interviewen voor JIM."
Kevin Janssens is alomtegenwoordiger dan ooit. Het Goddelijke Monster, Het Varken van Madonna, Vermist... Je kon dit najaar geen reeks of film bekijken of Kevin zat erin. En ondertussen houdt hij de filmactualiteit in de gaten in zijn programma Moviesnackx op JIM. Hoog tijd om Kevins jobparcours te overlopen.
GUIDO: Wou je als kind al acteur worden?
Kevin: Yep, al vanaf mijn twaalf jaar. Ik heb altijd aangevoeld dat dit was wat ik wou doen en heb er nooit aan getwijfeld dat ik ervoor wou gaan. Als ik gebuisd was op de toneelschool, zou dat een ernstige domper op mijn leven zijn geweest.
GUIDO: Wat was je eerste professionele rol?
Kevin: Dat is eigenlijk wel een straf verhaal, want ik heb mijn stage gedaan bij Het Toneelhuis, in het stuk Belgian Landscapes, gebaseerd op het werk van Tom Lanoye. Daar deed ik een monoloog in de darkroom uit Het Goddelijke Monster. Toen al vond ik dat fantastisch materiaal, en zoveel jaren later hoorde ik dat ze er een tv-reeks van gingen maken. Toen wist ik: daar móet ik aan meedoen. En kijk, ik heb die rol van toen opnieuw mogen spelen. Fantastisch, toch?
GUIDO: Had je toen al het gevoel dat je met acteren je brood zou kunnen verdienen?
Kevin: Nee, maar zoiets weet je nooit. Een acteur is nooit 'vertrokken'. Je werkt van project tot project, en voor de rest is het afwachten. Toen Guido Henderickx me vroeg voor Koning van de Wereld, mijn eerste grote rol voor de camera, had ik wel het gevoel dat alvast een deel van mijn droom was uitgekomen. Sindsdien is het goed blijven lopen, en daar ben ik uiteraard blij mee.
GUIDO: Je hebt de afgelopen jaren heel wat mooie rollen gespeeld. Het feit dat je daarnaast een programma presenteert op JIM is om wat tegengewicht te geven?
Kevin: Pas op, ik neem mijn werk voor JIM even serieus. De insteek is gewoon anders: Moviesnackx, een informatief programma voor jongeren. Natuurlijk is dat niet hetzelfde en blijft acteren in de allereerste plaats mijn ding, maar JIM is daarnaast een heel leuk huis om voor te werken. Dankzij JIM kom ik nog meer in contact met wat er in het filmwereldje gebeurt, en dat is een fijne uitlaatklep.
GUIDO: Ik herinner me dat je doodnerveus was toen je voor het eerst op een junket een acteur moest interviewen. Waarom eigenlijk? Die acteur was uiteindelijk toch een collega van jou?
Kevin: Ja, maar interviewen is mijn job niet hé. Ik vind het zelf ook altijd lastig om geïnterviewd te worden. Als ik het moet doen, weet ik hoe de geïnterviewde zich voelt. Ik doe dan mijn uiterste best om vragen voor te bereiden die ze interessant zouden vinden, omdat ik zelf weet hoe ambetant het is om geïnterviewd te worden.
GUIDO: Sorry hoor, ik doe ook maar mijn werk. Heb jij een agent om je belangen te behartigen?
Kevin: Ja. Dat is vooral gemakkelijk om mijn financiën te regelen en om journalisten op afstand te houden. (lacht)
GUIDO: Nog even doorbijten, ik ben bijna klaar. Vertel eens iets over de onzekerheid van het acteursberoep.
Kevin: Ik ben freelance, en dat maakt het wel spannend. Je bent je eigen baas. Soms is het wel eens moeilijk, als je even zonder werk zit, maar dat hoort nu eenmaal bij het leven dat je hebt gekozen. Het is interessant om niet op voorhand te weten waar je terechtkomt. Soms is het leuk om met mensen te mogen werken die je al kent uit een vorig project, maar het kan soms nog interessanter zijn om met een totaal nieuwe ploeg aan de slag te gaan. Dat is het spannende en uitdagende aan deze job. Geen enkele dag op de set lijkt op de vorige. Het houdt je scherp en alert.
GUIDO: Waar wil je binnen tien jaar staan?
Kevin: Geen idee man. Ik leef van dag tot dag. Allez, nu overdrijf ik misschien. Van week tot week, laten we het daarop houden.
(HDP)