Uit het GUIDO-archief: de studententijd van Luk Alloo
Luk Alloo begon zijn studententijd in Kortrijk, waar hij ergotherapie deed "omdat daar de mooiste meisjes zaten". Daarna kwam hij naar Gent criminologie studeren. "Ik was geïnteresseerd in de vraag waarom mensen steeds normen en waarden willen doorbreken," vertelt Luk, "maar eigenlijk volgde ik vooral criminologie om les te geven."
GUIDO: Pardon?
Alloo: Ik heb criminologie gekozen omdat ik dan het grootste aantal vakken kon onderrichten, want ik wou leraar worden. Ik heb zelf ongelooflijk slechte leraars gehad in de humaniora. Ik ergerde me zo aan hun gebrek aan engagement dat ik er iets aan wou doen. Ik wilde mijn leerlingen iets meegeven, niet louter papegaaienwerk, maar ook over media praten, actualiteit, samen de krant lezen, assertiviteit kweken door elke week iemand voor de klas te halen… In onze tijd kon dat niet: wij werden kort gehouden, wij mochten geen eigen mening hebben.
GUIDO: Was criminologie daar wel de juiste richting voor?
Alloo: Je kwam toch tussen een stel rijkswachters terecht hé. (lacht) Zo heb ik voor de fun meegedaan aan een examen om adjunct-gevangenisdirecteur te worden. En telkens geraakte ik verder en verder. In de eerste shift was dat nog 5000 man, daarna 200, en in de derde shift mocht ik een vraaggesprek gaan doen. Enfin, uiteindelijk stond ik op nummer één! Ik mocht beginnen waar ik wou! Dat heb ik niet gedaan omdat ik nog bezig was met mijn aggregaat. Om dat jaar rond te komen, kluste ik hier en daar wat bij. Voor De Morgen en het weekblad Panorama mocht ik toen kleine stukjes schrijven. Op een bepaald moment mocht ik voor het eerst een groot interview doen, met Paul Jambers.
GUIDO: De mythische televisiemaker Paul Jambers!
Alloo: Inderdaad. Hij vond dat een goed interview en zei: "Alloo, heb je geen zin om research te doen voor mij?" Toen was ik vertrokken in de media.
GUIDO: Met andere woorden: van die hele leraarsdroom is nooit meer iets in huis gekomen.
Alloo: Helaas! Maar in elk geval: criminologie was een ongelooflijk leuke studierichting.
GUIDO: Luk Alloo, ik wed dat jij een zwijn was.
Alloo: Weet je wat het probleem is? Ik begin dingen te vergeten. Onlangs was ik nog op een feestje waar iemand het verhaal vertelde van die keer toen we een vriend in de Leie hadden gegooid en zijn schoenen op het water hadden gezet: dure Barleys die dan zijn afgedreven… En eerlijk gezegd: ik wist dat niet meer.
GUIDO: Je zat op kot?
Alloo: Ik heb een gouden tijd beleefd op kot! Dat doet me eraan denken: ik had elpees met dierengeluiden erop, die ik gebruikte als audiotechnische verfraaiing van mijn amateurfilmpjes. Op een nacht zaten we met een paar vrienden op mijn kot, en om een uur of twee, drie hebben we de luidsprekers in de goot gezet en een bloedstollend leeuwengebrul door de straat gejaagd. (lacht) Toen zag je al die lichtjes aanknippen, dat was hilarisch!
GUIDO: Nog!
Alloo: O, we hebben eens iemand zijn kamer vol blusschuim gespoten, en een vuilniszak van 25 liter vol water op een plat dak laten vallen, want nog een heel gedoe is geweest met de verzekering. Dat soort dingen, frivoliteiten. Om nog maar van de meisjes te zwijgen! Ik ging elke avond uit, maar ik was niet de man die ging cantussen. Ik heb me ook nooit laten dopen, want dat vind ik flauwekul.
Tekst: Herbert De Paepe
Foto: Michiel Hendryckx