Björk : Medulla

Commerciële zelfmoord, kunst, een gewaagd experiment, een stap te ver; arty farty! Joepie, het werd stilaan tijd, dan kunnen wij misschien ook eindelijk nog eens een concert bijwonen van deze ongelooflijke dame zonder anderhalve maand op eBay te zitten azen
en dan uiteindelijk toch te beslissen om geen 145 euro op te hoesten voor één ticketje. We zijn fan, maar ze moeten niet overdrijven.

Maar we zijn wel fan, zwaar fan. En daarom alleen al is het spannend om te zien hoe radio's, magazines en jullie oren omgaan met het vijfde studioalbum van de meest grillige popmuzikante. Medulla doet het bijna volledig akoestisch, met koren, keelzangeressen, beatboxers en heel veel goesting.

Want waar het ook wonderlijke Vespertine zich wentelde in een vaak ergens onbestemd gevoel en Björks hartje dat zo knalde voor haar liefje, is er nu de terugkeer naar de muziek bloedpuur. Zo puur dat onderweg beslist werd om zo goed als alle instrumenten en het gebruik ervan overboord te gooien. Dat werkt vooral magisch in 'Where is the line' en 'Mouth's cradle'. In het eerste met de donkere keelbeats van Beatboxer Rahzel en de stemmen van stemtovenaar Mike Patton, voor wie zich Faith No More nog herinnert. Daarbij het heldere IJslandse koor en je staat voor een dreigende, indrukwekkende vocalenmuur. Wel volumeknop opendraaien. 'Mouth's' heeft dat vrolijke liefdesstappen en een deugniet lachende Björk. Bij 'Triumph of a heart' ontmoet je de menselijke trombone en de buitengewoon grappige, aanstekelijke beats uit de stemmen van Dokaka en Rahzel. (Dokaka beatboxt zelfs 'Smells like teen spirit', check dokaka.com) Björk weeft er haar grote, unieke zangeressenhart boven. Medulla wroet verder nog diep in haar stem, in 'Desired constellation' kruipen haar vocale uithalen zo huiverend over je vel, een zeldzame song. Enige minpuntje zijn de keelzangen van Tagaq, die soms eerder grappig klinken - als een stikkende Gremlin dachten wij - dan écht in het nummer te passen.

Heel wat oren zullen het met dit album moeilijk hebben, maar dat kan Björk en ons bij uitbreiding geen vliegende fuck schelen. Opnieuw zijn we verbaasd van wat zij durft en doet, wars van wat 'de mensen' willen horen. Hopelijk kan er nog een concertje van af, we willen haar persoonlijk in Zaventem gaan oppikken.

(LAD)