Sinéad O'Connor: Throw down your arms

Wij hebben Sinéad altijd zo’n versteven non gevonden. Tuurlijk, ‘Nothing compares 2u’ blijft een gigantisch stuk muziek, weliswaar uit de pen van Prince. Het was die flutzoete zweem van quasi-religiositeit die ons zo stoorde aan mevrouw O’Connor.
 Gek dat we, nu haar religieuze reis is afgerond, wél kunnen genieten van haar stem. Met Throw down your arms is haar spirituele cirkel rond, ontdaan van om het even welk vervelend commercieel succes. Terwijl dit dan contradictorisch net haar terugkeer naar het grote podium kan betekenen. Ze nam deze plaat op met levende legendes Sly & Robbie in hun legendarische studio in Kingston, Jamaica. Sinéad mag zich zonder enige schaamte naast elke grote rootszanger of -zangeres plaatsen. Terwijl ze niet per se in het smakelijke patois zingt, zijn dit stuk voor stuk prachtige songs. Door de heerlijk zwoele en toch zwaar spiritueel gekleurde muziek kan je zoveel makkelijker van Sinéads stem genieten dan toen ze kletskopgewijs tekeer ging. Boven skankinglead-guitars, zacht huppelende percussie en boodschappen tegen de ‘Downpressor man’ of ‘Vampire’, een golvende mantra die alle slechtheid verslaat, is dit een dame die haar draai gevonden heeft. Haar versie van ‘War’ moet elke twijfelaar over de streep sleuren, want staat even hoog geëerd bij ons als de originele versie van Mr. Bob Marley, en dat wil ook voor ons heel wat zeggen. Exit de versleten non, welkom aan de zonovergoten, spiritueel tot de rand gevulde Sinéad, klaar om iedereen recht in de ogen te kijken.

 

 (LAD)