16 Blocks
Iemand had ons op voorhand gewaarschuwd dat
16 Blocks een nogal melige afloop kent, maar desalniettemin hebben we ons kostelijk geamuseerd met dit hyperkinetische thrillerspektakel van Richard Donner, de man achter
Lethal Weapon en de originele
Superman-film.
Het eerste uur van de film is zelfs buitengewoon knap: een in realtime voortrazende achtervolging doorheen de drukke straten van Manhattan, waar Bruce Willis - die een uitgebluste, doorzopen ouwe
cop speelt - een getuige (goeie rol voor rapper Mos Def) naar de rechtbank moet brengen terwijl een leger corrupte flikken hen wil vermoorden. Hectische schietpartijen op overladen trottoirs, een zinderende zomer vol New Yorkse uitlaatgassen, dreundend lawaai overal, en achter elke hoek loeren slechteriken met geladen blaffers. 't Is een vleugje
Die Hard en een mespuntje
Speed, met vakmanschap gecoördineerd door die goeie ouwe Donner, in vorm zoals in z'n beste dagen. Maar
16 Blocks blíjft niet zo sterk, want gaandeweg komt het inderdaad nogal moraliserende onderliggende verhaaltje bovendobberen, wat niet erg geloofwaardig blijkt en een anticlimax is na al die knetterende actie van het eerste uur. Als je je daar echter voldoende tegen wapent en beseft dat je geen perfecte, maar toch op z'n minst bijzonder spectaculaire film zal te zien krijgen, valt
16 Blocks ten zeerste te genieten. Er draait véél slechtere Hollywoodbombast in de zalen dan dit.
(JC)