Batalla en el cielo

Er zit heel wat Europees - en zelfs Belgisch - geld in Batalla en el cielo, een vermoeiende stadsparabel van de Mexicaanse regisseur Carlos Reygadas, bekend van Japón.
 Of dat een goeie investering was durven we te betwijfelen, want ondanks nogal wat expliciete seksscènes en het indrukwekkende decor van Mexico City is dit zowat de vervelendste brok arthouse cinema van de laatste jaren. Reygadas werkt met amateuracteurs. Die staan vooral te zwijgen, of lopen rond in hun bloot gat, of zeggen af en toe iets met de intonatie van een koffiezetapparaat. De camera verliest zich ondertussen in trage en ellenlange travellings waarvan de zin ons volkomen ontgaat. Is er ook nog een verhaal? Mja, er is een kind ontvoerd geworden, en dat is gestorven, en dat is sneu. En als je lang genoeg wacht, zie je in de laatste seconden een mooi Mexicaans wijf - ja, die met die lekkere borsten van op het doosje - sabbelen aan een neppenis. De kans is echter gigantisch groot dat je tegen dan allang op de stopknop hebt gedrukt.

Dvd-extra's: geen (gelukkig maar)

(HDP)