Gorki: Vooruitgang
Wij vinden Luc Devos om een of andere (ons ook) onduidelijke reden heel erg rock-'n-roll. Meer nog, eigenlijk vinden we Luc nog niet zo gek lang heel erg rock-'n-roll. Hij doet gewoon zijn goesting, en is dat op zijn gemakske bij een pint zitten in het park of een verlegen plezante zijn op de radio, het gaat hem telkens perfect gepast af. Vooruitgang is ondertussen toch de zevende Gorky/Gorki-plaat maar wij beschouwen hem toch maar als onze eerste echte.
We kenden enkel 'Mia' met die heerlijke piano en schuifeldrum, maar het is gek wat een paar gezellige avonden en nachten bij een aangename dame zoal in het hoofd doen huizen. We hielden onmiddellijk van 'Wie zal er voor de kinderen zorgen' en plooien sindsdien bijna onvoorwaardelijk voor Devos' rockmelancholie.
Best wel aangenaam verrast toen hier de nieuwe Gorki binnenviel. Na de geslaagde escapade met Automatic Buffalo - Devos in het Engels - terug bij de Nederlandstalige roots. Je hoort zo dat Devos een even goed schrijver als muziekmaker is. Eenvoudige teskten die toch verdomd veel zeggen met heel veel zin voor poëzie, kleurige woorden, stevige letters. Woorden die niet zo stuntelig klinken omdat je ze in het Nederlands zegt, woorden die kloek zijn, episch klinken en vooral gewoon zijn, simpele zinnen die een lading betekenis van een hogere orde krijgen. Vaak met een cynisch of sarcastisch, gemelijk monkellachje, maar steeds met een groothartige eerlijkheid en medelijden als die van een kleine(re) jongen in een groter lichaam. Vooruitgang is niet vernieuwend maar wel Luc Devos op zijn best, die vol klasse opnieuw vanop de basis werkt en doet wat hij wil. Luister naar 'Walhalla', Elk zijn eigen hemel, 'Ons karakter is van ijzer' of toch lief zijn voor elkaar, vrijen met nog een kans, gewoon niet denken maar liefhebben bij 'Het voorspel was moordend', een vreemde, pijnlijke song met toch vergeving tussen de lijnen.
Vooruitgang is een echte Gorki-plaat, en daar moet je eigenlijk stoppen. "...zal ik het ooit begrijpen dat er geen grenzen meer bestaan, het goud ligt voor het grijpen en er vliegen mensen naar de maan..." De kinderlijke dromer met af en toe ook een steek in eigen hart. Eenvoudig in zijn schoonheid, schoon in zijn eenvoud.
(LAD)