De studententijd van Saartje Vandendriessche

In Matroesjka's speelde ze een paaldanseres, ze is omroepster bij Eén, ze volgde Sabine Hagedoren op als het nieuwe gezicht van Vlaanderen Vakantieland en in haar vrije tijd staat ze op de planken: Saartje Vandendriessche weet als geen andere vrouw wat multitasking is.

  Heeft haar dat ook wat opgeleverd tijdens haar studies?

 

 

"Ik heb sociale en culturele agogiek gestudeerd aan de VUB ," vertelt Saartje. "De eerste twee jaar zat ik op kot, maar daarna was ik het kotleven beu. Ik zat eigenlijk liever thuis."

 

GUIDO: Ah?! Meestal is het omgekeerd.

Saartje: Het was gewoon mijn ding niet. Wij hadden snel-snel een kot gekozen en dat was heel klein. Ik was thuis veel ruimte gewoon, dus dat kleine kot lag me niet. Ik heb het ook nooit ingericht en ik leefde er eigenlijk niet. Ik moest dikwijls naar huis, want ik speelde toen volleybal op vrij hoog niveau. Tweede landelijke, dus ik moest donderdag en vrijdag trainen en zaterdag spelen. Toen ik donderdag naar huis ging, leek het me logisch om vrijdag dan ook maar thuis te blijven. Mijn leven speelde zich nog altijd af in Lint; ik had eigenlijk geen leven in Brussel. Ik had er natuurlijk vrienden en ik zat graag in de cafetaria, maar ik was nooit graag op mijn kot. Dus zat ik elke dag voor en na de les te studeren in de bibliotheek. Ik was een vlijtige studente. Het was er wel plezant, want er waren nog studenten die dat deden, en als we zin hadden in een koffie, dan dronken we er samen eentje. Dan heb je even een babbel tussen de stille momenten door.

GUIDO: Waarom heb je voor die studierichting gekozen?

Saartje: Voor het culturele aspect. Ik wou graag iets met cultuur doen, omdat me dat enorm boeit. Ik dacht dat sociale en culturele agogiek wel iets voor mij zou zijn, maar achteraf bekeken was het misschien toch niet de beste keuze. Ik had beter voor communicatiewetenschappen gekozen, want ik greep tijdens mijn studie telkens terug naar het communicatieve: mijn stage deed ik bij ATV en mijn paper handelde over het Vlaams filmbeleid. Ineens interesseerden tv en media mij enorm, en het is een beetje jammer dat ik dat niet eerder heb ontdekt. Natuurlijk heb ik van mijn culturele studies wel veel geleerd en heb ik de basisvakken meegekregen. Ik studeerde eigenlijk wel graag, ik blokte niets met tegenzin uit het hoofd, tenzij het me echt geen moer interesseerde. Maar over het algemeen was het wel boeiende leerstof.

GUIDO: Het fenomeen van de studentenfolklore heb je dan maar aan je voorbij laten gaan?

Saartje: Ik heb wel een doop meegemaakt, maar elke minuut van het spektakel had ik zoiets van: wat sta ik hier in godsnaam te doen tussen die bende zuipers? Pas op, ik drink ook wel eens graag een glas, maar ik vond die zuipers overdreven. Ik ben ook geen stadsmens, vandaar dat ik in Etterbeek niet kon aarden. Ik had een hond, en die moest ik dan de hele week missen. Dat begon door te wegen. Ik wou eigenlijk liever aan een acteeropleiding beginnen aan de Internationale TV-School - een school die nu niet meer bestaat - maar ik ben nogal plichtsbewust. Het belangrijkste was dat ik mijn universitaire studies afmaakte zodat ik daarna die acteeropleiding kon doen. Ik moest dus absoluut die vier jaar afwerken, wou zeker geen jaar bissen. Voor mij kwam de beste tijd van mijn leven na de universiteit. Toen was ik er eindelijk vanaf!

 

(HDP)