Timo Maas: Loud : … of stil, dansen en chill
Het grijpt naar dat frisse, stof- en huismijtloze gevoel dat 'Exit planet dust' van The Chemical Brothers ons gaf in de blue room van de Music Man. Of dan het eerste koptelefoonbeluisteren van Aphex Twin's 'Classics' en later de zinderende heibel van Alec Empire's ATR. Let op: we hebben het hier enkel over een gevoel, een wikkelen van linker- naar rechterheup en een overtuigd meehuppelen van het hoofd, want Timo Maas valt met none of the above te vergelijken, behalve dan dat Timo eindelijk nog eens iets aangenaam anders doet met bonken, bliepen en knopselgedraai.
Het is een vlotte luister die met Kelis als aanzet niet misvalt. Een soulvocaliste op techno is natuurlijk allang geen taboe meer, maar de toon is meteen gezet met dance én inhoud. Je merkt dat dit 'echt' werk is van een dj die succesvol dubbel leeft als producer-maker. Geen doorslagje van zijn clubhits - met alle respect voor die hits - maar een man die weet wat hoe moet klinken. Een kloeke Duitser die zijn dansmassa's in zijn broekzak heeft, Madonna op schoot voor remixes en Fatboy Slim aan de leiband, schouderklopjes op overschot en wat wil je nog meer!?
Lekker doorstomen bijvoorbeeld op 'Manga', kloeke trance, tikkeltje donker met een fijne kloktik en stille plekjes om de dansdrang opnieuw te wekken. Dan omheen een onvervalste Mills-intro cum 'Zombie Nation' beat naar Mc Chickaboo in een Green Velvet-getinte 'Shifter' en van het eerste geweld uitblazen in de dampen van het Mo'Wax gevoel, 'Hash driven'. De cyborgbreakbeats in 'We are nothing' verwachten wij zeker terug op een volgende track, want dit voorsmaakje was té nijdig om verloren te laten gaan, en ook aangename verbazing bij Finley Quaye die in 'Caravan' laat horen dat hij naar voorbeeld van neefje Tricky ook best wat post-millennium tension kan leveren. Voortdurend opvallende stukken de hele plaat door dus. Je blijft luisteren, wat bij dance zeker niet vanzelfsprekend is.
Een plaat die ongegeneerde blinkers elk danceschuifje aanreikt, van rechtdoor-rechtane borstkasbass tot rustig warm nagenieten. Een Duitser die we wel wat (dj-)wereldheerschappij gunnen!
(LAD)