Persepolis: cultstrip wordt cultfilm
Dé Franse cultstrip van dit decennium is verfilmd, en dat is buitengewoon goed gelukt.
Persepolis van de Iraanse Marjane Satrapi was wellicht de invloedrijkste autobiografische strip sinds
Maus van Art Spiegelman.
In vier ijzersterke delen tekende ze haar verleden van zich af. Ze groeide op in Teheran onder de Sjah, maakte als kind de Islamitische revolutie mee, studeerde in Oostenrijk tijdens de Iraans-Iraakse oorlog en keerde toen terug naar Iran om er te trouwen. Marjane is ondertussen 38, ze woont in Parijs en ze heeft nu haar eerste film klaar. Die regisseerde ze samen met Vincent Paronnaud, ook al een striptekenaar (pseudoniem: Winshluss). Hoe ze erin geslaagd zijn de eenvoudige zwart-wittekeningen van de
Persepolis -strips tot leven te brengen op het witte doek, is niets minder dan verbluffend. Na nauwelijks vijf minuten vergeet je dat je naar animatie zit te kijken en word je meegesleept in het verhaal, dat drijft op ware gebeurtenissen en oprechte emoties. Satrapi en Paronnaud zijn erin geslaagd de vertelkracht van de stripalbums naadloos en zonder enig verlies naar het filmmedium over te zetten, een krachttoer die hen vier jaar heeft gekost. Maar wat een triomf. De originele Franse versie speelde al een tijdje in de Brusselse en Waalse bioscopen, maar nu kunnen wij genieten van de Engelse versie. Met de hulp van Kathleen Kennedy, de vaste producer van onder meer Steven Spielberg, werd daarvoor een indrukwekkende cast verzameld, met onder meer rollen voor Sean Penn en Iggy Pop. Chiara Mastroianni en haar moeder Catherine Deneuve spelen ook in de Engelse versie de rol van respectievelijk Marjane en haar moeder Tadji.
(HDP)