Strips: Challenger 1 - Het mysterie van Baharia

Het eerste deel van de nieuwe reeks 'Challenger' is een strip die zoveel schaamteloos ouderwets stripplezier op het stripminnend publiek loslaat dat we ons er bijzonder mee hebben geamuseerd.
  Scenariste en ex-cineaste Laurence Tramaux en tekenaar Patrick Deubelbeiss (de kerel die ooit als jonge snaak samen met Benoît Peeters de reeks 'Ergün de dolende' van Didier Comès probeerde te reanimeren) brengen met Het mysterie van Baharia een avonturenstrip in z'n allerklassiekste vorm: kristalhelder van opbouw, veel tekst, verfijnd tekenwerk, veel mysterie, een vleugje humor, excentrieke personages en een royale dosis net niet té vergezochte fantastiek. 't Is onmogelijk om tijdens het lezen niet aan Edgar P. Jacobs te denken, maar al evenzeer aan vergeelde detectiveromans uit opa's bestofte kast, en aan Jules Verne, en aan alle avontuurlijke archeologenfilms van Errol Flynn tot Indiana Jones. En dan hadden we nog niet eens vermeld dat het hoofdpersonage professor Challenger - een kogelrond, mopperend warhoofd met een lange zwarte baard - losjes geïnspireerd is op een personage van Sherlock Holmes-auteur Arthur Conan Doyle. In het Frans heet de reeks trouwens 'Les mondes perdus de Conan Doyle'. En waar gaat de strip over? Recente opgravingen (nou ja recent, de strip speelt zich af in 1903) lijken erop te wijzen dat de oude Egyptenaren indertijd al de luchtballon hadden uitgevonden. Een bont allegaartje wetenschappers trekt naar Egypte om dat te onderzoeken, maar wat ze ontdekken, is nog honderd keer spectaculairder dan ze hadden durven dromen. 'Challenger' is een conventionele, maar zeer onderhoudende strip, die alleen op het einde een beetje te abrupt wordt afgebroken.

(HDP)