Film: Eagle Eye
Eagle Eye is gebaseerd op een idee van Steven Spielberg, die de film ook producete, maar het regiewerk overliet aan D.J. Caruso, een van de nieuwste protégés van
The Beard. Caruso ken je van de
Rear Window rip-off
Disturbia, al waren wij enthousiaster over z'n afleveringen van de hyperkinetische politieserie
The Shield.
Eagle Eye is al even ADHD gemonteerd, maar de film worstelt met een huizenhoog probleem: hij is nog tien keer ongeloofwaardiger dan een doorsnee belofte van Yves Leterme. Als je het kolossale talent van Spielberg hebt, hoeft dat niet eens een probleem te zijn (of vond jij de plot van
E.T. misschien wél geloofwaardig?), maar Caruso maakt zich in
Eagle Eye vooral belachelijk. Dat is jammer, want er zit een donderse vaart in deze film, en de manipulatiespelletjes zijn
clever en spannend. Maar het is allemaal vooral ook grotesk en
over the top . Voor wie toch nieuwsgierig is geworden, geven we mee dat
Eagle Eye zich laat bekijken als een dolgedraaide mélange van
The Game en
Phone Booth , en helaas ook als een wel érg
goofy team-up van
2001 A Space Odyssey en
1984 . Ja, daar valt heus nog wel plezier aan te beleven, maar nee, als kritiek op het paranoïde Amerika van vandaag valt deze luidruchtige
fun ride zwaar door de mand. Toch als afsluiter nog even een lans breken voor Shia LaBeouf. Wat heeft iedereen tegen die jongen? Hij was toch best leuk als Mutt Williams in
Indiana Jones 4 ? Ook in
Eagle Eye houdt hij verrassend goed stand, als een soort Bruce Willis met melktandjes.
(HDP)
bekijk de trailer