Film: Wolke 9
Een echte schandaalfilm was er niet te zien op het voorbije
Filmfestival Gent, al deed
Wolke 9 van de Duitse regisseur Andreas Dresen hier en daar toch een wenkbrauw omhoogwippen. Dresen (zelf nochtans nog maar 45) is voluit gegaan voor het taboe-onderwerp van seks en liefde bij bejaarden.
Voluit, want het eerste uur van de film word je gebombardeerd met beelden van rollebollende oudjes die zonder schroom in gerimpeld adamskostuum over het scherm paraderen. Even wennen dus, even slikken ook, maar eenmaal het schokeffect van de blote opa's en oma's is uitgewerkt, blijft helaas geen spaander meer heel van de film. Mochten de hoofdrolspelers geen zestigers en zeventigers zijn, was
Wolke 9 niet meer geweest dan een erg banale prent over overspel en de onvermijdelijke vodden die daarvan komen. Op het moment dat de acteurs zijn moegevogeld en er dringend dramatische spanning in de film moet komen, wordt de regisseur bijna radeloos van gebrek aan inspiratie en krimpt het niveau nog sneller in elkaar dan de lul van een tachtigjarige. Akkoord, het zal wel de nodige moed gevergd hebben om een film op te hangen aan dit thema, maar het eindresultaat is bedroevend zwak en zal zowel in met besjes en knarren bevolkte bejaardentehuizen als met kwieke jongelingen gevulde bioscopen op gesnurk worden onthaald. Mislukt!
(HDP)