Film: The Curious Case of Benjamin Button

Sla alvast je tenten op voor de ingang van de cinema, want deze maand worden de eerste meesterwerken van het jaar op de projector gespannen. Volgende week is dat het fantastische The Wrestler, en vanaf deze week kan je 2 uur en 40 minuten lang genieten van The Curious Case of Benjamin Button.
  De naam van de regisseur alleen al was genoeg om ons met klamme handjes in de bioscoopzetel te snoeren: David Fincher is een van de origineelste stemmen in het Hollywood van vandaag. En laat The Curious Case of Benjamin Button dan ook nog eens zijn beste film zijn. Het is het bizarre, maar uitermate ontroerende verhaal van een man die oud wordt geboren en jong sterft. Dat gekke idee komt niet uit de verbeelding van Fincher, maar wel uit die van de Amerikaanse schrijver F. Scott Fitzgerald, die in de jaren twintig van de vorige eeuw een kortverhaal schreef met dezelfde titel. De premisse klinkt vreemd, zelfs een beetje geforceerd, maar Fincher puurt er met meesterhand een doorleefd sprookje uit, dat je nog uren na de aftiteling diep doet nadenken over jeugd en vergankelijkheid. Hij kreeg daarvoor trouwens de hulp van scenarist Eric Roth, en dat is de man die Forrest Gump schreef. Technisch en visueel is The Curious Case of Benjamin Button bovendien een bravourestuk. Brad Pitt doorloopt zowat elke leeftijd in deze film, en dat is verbazingwekkend om te zien. Men is er niet alleen in geslaagd hem er te doen uitzien als een stokoud ventje - met maquillage kan je veel bereiken - maar als hij tegen het einde van de film plots nog hooguit 19 of 20 jaar is, geloof je letterlijk je ogen niet, en vraag je je af hoe ze dat in godsnaam hebben klaargespeeld.

(HDP)

bekijk de trailer