THE GALACTICOS: minder poppy dan je denkt
We worden verbannen uit de backstage van Friendly Fires; die jongens zijn na zes weken onderweg eerder
collateral damage. We verhuizen naar een achterkamertje van Trix en hoeven Guido Magazine niet eens voor te stellen, want die van The Galacticos zijn muzikanten/studenten. "Tuurlijk kennen we Guido, van de kortingsbonnen!" en "Cool, straks weet iedereen in het auditorium wie ik ben!"
"De beste songs komen uit de wildste jams."
GUIDO: ‘Humble Crumble’ is een hit.
Thibault: We vonden dat het op de radio paste, maar de radio blijft onvoorspelbaar. Eerst speelden ze het in de avondrotatie. ‘Yeah, het wordt gedraaid’.
Jan: En toen telefoon: ‘Dagrotatie.’ Wij content!
Siegfried: Het hangt van kleine dingen af. Je mag de kracht van radio niet onderschatten. De helft van de optredens komen nu doordat we op Studio Brussel worden gespeeld.
Thibault: Dat doet deugd na het harde studiowerk.
Siegfried: Een volledige plaat, daar zijn we nog niet klaar voor.
Jan: Ik wel hoor! (grijnst)
Thibault: We moeten keiveel goeie nummers hebben, en veel geld natuurlijk. Het moet goed zijn, dus we willen er dan toch ook wat geld tegenaan kunnen smijten.
Vincent: Laat ons maar eerst veel ervaring opdoen, en overal de ep gaan spelen.
GUIDO: Die volledige plaat is voor na de studies?
Thibault: We proberen te combineren, we slapen niet zo veel. (lacht)
Jan: Vincent en ik studeren rechten in Leuven. Siegfried studeert aan Sint-Lucas en Thibault zit in het Rits. Als je goeie afspraken maakt qua boekingen lukt dat wel met de examens. (droog) We zijn natuurlijk ook wel de grootste genieën van de wereld.
Vincent: We hebben ondertussen ook een goed repetitiekot in Hasselt.
Siegfried: In een oude gelatinefabriek. We huren daar een kamer van een of andere huisjesmelker.
Thibault: Vlak aan de Versuz!
Jan: We krijgen de schimmel er gratis bij.
GUIDO: Blijven jullie poppy, of kan het alle kanten uit?
Thibault: Veel mensen die het te poppy en makkelijk vinden, moeten goed naar de ep luisteren. We halen ook uit met de gitaren, we gaan ook wilder. Niet elk nummer is happy happy. Het mag serieuzer, maar het zal wel altijd lachen blijven.
Siegfried: We evolueren op een natuurlijke manier, de beste manier. Natuurlijk wordt wat je schrijft beïnvloed door de muziek waar je zelf naar luistert. Maar een welomlijnd plan, nee. Dat is ook niet nodig.
Jan: De beste songs komen uit de wildste jams. Dan gaan we loos en filtert er een vet melodietje door, waar we mee verder kunnen.
GUIDO: Hoelang spelen jullie al muziek?
Jan: Thibault en ik al twaalf jaar. Een tijd samen op de muziekschool.
Thibault: Maar dat was niks voor ons. Een jaar of vier terug ben ik dan fatsoenlijk met muziek begonnen. Die andere jaren…
Vincent: ... was hij dj!
Thibault: Zeker, trance!
GUIDO: Invloeden van Sonic Youth, Pavement... Niet meteen typisch voor jonge snaken.
Siegfried: Wij zijn daar twee jaar geleden naar beginnen te luisteren. Sonic Youth heeft zóveel muziek, daar ben je even zoet mee. En dan Ween, Flaming Lips, maar uiteindelijk merk je dat Sonic Youth en Pavement wel héél goed zijn.
Thibault: Ik luisterde veel naar Fence. Dan ken je die platen uit het hoofd en wil je weten waar die hun invloeden liggen, en dan kom je bij Pavement. Zulke muzikale reizen zijn heerlijk. Pavement vond ik in het begin zelfs slecht.
Siegfried: Ik had een dvd van Sonic Youth. We hadden die bij een repetitie opgezet, en iedereen lag toen strike van het lachen. ‘Wat is dat voor een waanzin?!’ (iedereen lacht) Drie jaar later staan we in opperste bewondering voor Sonic Youth op de Lokerse Feesten. Daydream nation ook natuurlijk.
GUIDO: Zijn jullie dikke brillen deel van het imago?
Thibault: Ik draag een bril om beter te zien. Ik zie mezelf geen lenzen in mijn ogen duwen.
Jan: Ik heb lang lenzen gehad. Nee, dank u vriendelijk. Vergeten uitdoen en zo: hatelijk.
Siegfried: Ik heb min zes en astigmatisme, waardoor ik geen lenzen kan dragen. Een heel technische uitleg , heel moeilijk en vervelend.
GUIDO: Brillen jullie maar lekker verder!
(LAD)