Matthias Schoenaerts over 'My Queen Karo'
Van Linkeroever tot De Smaak van De Keyser, van Loft tot Los Zand: als de laatste jaren kwaliteitsfictie wordt gemaakt in Vlaanderen, dan staat Matthias Schoenaerts voor de camera. Ook cineaste Dorothée van den Berghe castte Matthias in haar nieuwe film My Queen Karo, een aangrijpend portret van een meisje dat opgroeit in een Amsterdamse hippiegemeenschap in de jaren zeventig.
Matthias Schoenaerts speelt de rol van de compromisloze hippie Raven, de vader van het meisje Karo. "Het was zeker niet de bedoeling te vervallen in een soort wandelend pamflet," vertelt Matthias over zijn rol. "Ik wou zo authentiek mogelijk iemand neerzetten die met een bepaalde overtuiging in het leven staat en daar heel consequent, soms zelfs radicaal in is."
GUIDO: Raven is inderdaad een radicale non-conformist. Heb je daar dingen van jezelf kunnen inleggen?
Matthias: Er zijn altijd wel raakpunten... (denkt na) Laten we zeggen dat mijn non-conformisme zich wat genuanceerder afspeelt. Ik ben minder expressief in het delen van mijn overtuigingen, wat niet wil zeggen dat ze niet aanwezig zijn. Het was eigen aan de tijd waarin deze film zich afspeelt. Mensen hadden toen de behoefte om standpunten duidelijk te maken en daar helder in te zijn, om andere mensen daartoe te motiveren. Alleen kan die betrokkenheid ook leiden tot het dwingen van mensen om dingen te doen die niet bij hen passen. Overtuigd zijn van je idealen is één ding, maar als je vindt dat die idealen op iedereen van toepassing moeten zijn, dan loopt het soms fout.
GUIDO: Door de ketenen van de maatschappij van zich af te werpen, legt Raven zichzelf een nieuw keurslijf op.
Matthias: Absoluut! Ik denk dat het zo werkt met alle overtuigingen. Hoezeer ze ook een bepaalde bevrijding beogen, tegelijk zijn ze hun eigen beperking.
GUIDO: Karo, je dochter in de film, wordt erg knap gespeeld door de elfjarige Anna Franziska Jäger. Is acteren met een kind anders dan met een volwassene?
Matthias: Acteren is vaak een kwestie van afleren, je ontdoen van alle mogelijke vormen om tot een soort puurheid te komen. Volwassenen hebben meestal al vormen ontwikkeld om zich in te bewegen, terwijl een kind per definitie puur en onbevangen is. Misschien mag ik dat niet veralgemenen, maar in dit geval was het wel zo. Ze was ook heel alert. Ze straalde een enorme energie, frisheid en enthousiasme uit. Dat werkte ontwapenend.
GUIDO: Als je redenering klopt, kan elk kind acteren.
Matthias: Ik denk dat elk kind dat ook effectief kan. Alleen zijn er op een set nogal wat intimiderende factoren: de camera's, de aandacht van zoveel mensen tegelijk... Veel kinderen kunnen daar niet mee omgaan, maar op gevoelsniveau ben ik ervan overtuigd dat elk kind kan acteren.
GUIDO: Ik heb de indruk dat kinderen die in een alternatieve gezinssituatie opgroeien, later vaak uitgroeien tot creatieve mensen.
Matthias: Dat klopt gedeeltelijk. Er zijn er ook die een antireactie ontwikkelen en later juist heel burgerlijk gaan leven. De vraag is: heb je die alternatieve jeugd overwegend positief ervaren of niet? Je kan als kind veel vrijheid krijgen en geprikkeld worden door allerlei impulsen, maar je kan daar later pas iets creatiefs mee aanvangen als je tegelijk ook liefde hebt gekregen.
GUIDO: Geldt dat ook voor jou persoonlijk? Je bent tenslotte de zoon van de legendarische acteur Julien Schoenaerts, die allesbehalve een doorsnee vader was.
Matthias: Ik heb het geluk gehad - of het ongeluk, 't is maar hoe je 't bekijkt (lacht) - om op jonge leeftijd met heel mooie dingen in aanraking te komen. Ik werd geconfronteerd met een energie die allesverterend was. Mijn vader was een heel geïnspireerde en bevlogen man, en onbewust heeft hij mee de blueprint bepaald van wie ik ben geworden. Mijn opvoeding heeft zich blijkbaar vertaald in het krijgen van dezelfde behoefte, want ik ben nu zelf ook acteur.
(HDP)
Bekijk de trailer