25/11/2009
Double Take
Dat de beste Vlaamse film van dit jaar De Helaasheid der Dingen is, dat weet je ondertussen wel al. Maar als er een beeldje voor de meest originele film van eigen bodem zou worden uitgereikt, dan zou het op de schoorsteen van Johan Grimonprez moeten prijken.
Hij nam zijn eigen kortfilm Looking for Alfred uit 2005 onder handen, mixte er een verhaal van de Britse schrijver Tom McCarthy doorheen, haalde bergen archiefmateriaal uit de kast en kwam op de proppen met een buitengewoon oorspronkelijk filmisch experiment dat aanleunt tegen moderne videokunst maar tegelijk toegankelijk en zelfs entertainend is. Grimonprez neemt de geschiedenis bij het nekvel en presenteert de Koude Oorlog als een door master of suspense Alfred Hitchcock himself geregisseerde thriller, aan de hand van een slimme montage van de tongue-in-cheek inleidingen die Hitchcock indertijd zelf opnam voor zijn tv-reeks Alfred Hitchcock Presents. De twee partijen aan beide zijden van het IJzeren Gordijn worden elkaars spiegelbeeld wanneer de regisseur er een zowel visuele als auditieve dubbelganger van Hitchcock bijhaalt onder het motto: je moet je dubbelganger doden voor hij jou doodt. Ondertussen buigt het Amerikaanse publiek zich samen met president Nixon over de smaak van oploskoffie en de ontluikende zegeningen van de kleurentelevisie. Ontdubbelde Hitchcock-suspense als metafoor voor de nucleaire dreiging bij de Cubaanse rakettencrisis, het is een gewaagde keuze, maar ze werkt perfect. Double Take is een uitmuntende collage van archiefbeelden en subtiel toegevoegde elementen waar je verschillende betekenislagen uit kan puren, maar vooral ook oprecht cinemaplezier aan kan beleven. Zeldzaam!
(HDP)