Boys Noize: Power
We zijn een beetje ontgoocheld. Bij de eerste luisterbeurt vielen meteen een paar tracks op die opnieuw klepperden en daverden, maar we voelden niet meer diezelfde thrill, die brok energie en lust, die ‘dit moet de dans in!!!’, die sturm und drang en compromisloze overgave die we bij Ridha’s eerste ‘Oi oi oi’ zowat uit elke track voelden grijnzen.
Kun je jezelf iedere keer weer overtreffen? Dat moet toch op zijn minst een streven zijn. ‘Trooper’ is wel weer een gedurfd zoeken naar de uitdijende grenzen van dance waaraan hij zelf knaagde. Onconventioneel van opbouw en structuur, en krassend, krakend, een mantra van de gesloopte robot in een fascistische hel. Zie je, tracks waar je zulke van de pot gerukte vergelijkingen bij kunt bedenken, die doen ons iets (en jullie ook hoor), maar we hebben het nogal moeilijk deze keer. Als Boys Noize een song maakt, is het gemiddeld nog steeds tien keer beter dan het gros van de danceboeren in de wereld, maar we zouden het te spijtig vinden als de kaars van deze spierwitte revolutionaire danceraaf al bij plaat twee is uitgewaaid.
(LAD)