Castro: Shockgolf
Voor de verandering een Nederlandstalig hiphopplaatje dat zo goed als iedereen zal kunnen verstaan. Castro roerde een dikke vijf jaar geleden al in Gentse beats en rhymes, maar kwam toen toch niet écht van de grond. 2003 en een speklaag ervaring, ambachtskennis, inspiratie, een mooie dochter en heel wat velletjes papier en lastige muzieknoten later is er een vette debuut-elpee:
Shockgolf. Vree wijs!
Het is niet evident om tegen het huidige - trouwens welverdiende - alleenheerserschap van ’t Hof Van Commerce te gaan opboksen. Misschien is dat niet eens de bedoeling en zijn het vast goeie maatjes, maar de vergelijking komt er natuurlijk toch. En onder de resultaatslijn na zo’n test zie je een positief resultaat, ’t is anders, ’t is int Gents wá en Castro is allesbehalve een flauw doorslagje van gekend materiaal.
Instrumentaal staat de plaat strak op punt. Met strijder-beats in ‘Absoluut heerschap’, geknipte klanklijnen, lekker Cubaans met bas, trompet en sax in ‘optreden’. Muzikaal sterk gevarieerd als degelijke basis voor een straffe plaat. Van heel soulvol tot Frans-melancholievoelende beats, ghetto-bonks of soully jazz. Maar om een straffe plaat te maken, moet je de juiste zangkaart trekken en daar spant al gauw het schoentje, zeker in rap. Verveelselig herhaalsel zonder enige inhoud, pocherige onzin of bloot off-beat geblaat. Castro zegt elders weinig warme wol te vinden maar zelf zweert hij bij gezond verstand, krachtige standpunten en heldere klap. Nieuw communist, mooi in ‘Fuck Bacardi, als ik drink is ’t Havana Club'. Zanger vol eerlijke overtuiging en muzikant in hart en ziel, dat voel je door de plaat in zijn sfeer van ‘Muziek’ en de mooie stem van Bolchi’s Lien De Greef. Een ode aan zijn principessa, een toekomstbrief voor zijn dochtertje. Een alledaagse tragedie van de gewone man die het niet meer bolwerken kan, een aanklacht tegen alles wat slecht is en kras klauwend in des werelds politieke, hypocriete en wansmakelijke smeerboel, "...wat is er over van uw beschaving?" in 'Staten-generaal', juist . Castro heeft een gedacht en kan het bovendien in verzen verhalen, en dat geeft een plaat vol karakter en hart.
Rap die een leven, een idee en hartgevoelde overtuiging vertelt. Muziek die evengoed strak in de hiphopmaat loopt als dat de klank het live-warme gevoel opzoekt. Shockgolf is een coole, toffe, warme en rasechte hiphopplaat, echt en recht op u muile. Een debuut om fier op te zijn.
(LAD)