Dagboek van een eerstejaars: Lust-rum week

Met wallen tot op de grond begin ik voor jullie aan mijn wekelijkse bericht. Vorige week was allesbehalve rustig. Mijn toekomstige studentenvereniging werd 125 jaar en het presidium had elke dag de nodige activiteiten gepland om te ontsnappen aan die saaie, alledaagse sleur. Maandag stond een heuse cantus op de kalender waar de nodige liters bier vloeiden, talrijke liederen gezongen werden en op tafel gedanst werd. Buiten de verschillende berichten in mijn codex laat mijn geheugen me wat in de steek, maar dat spreekt alleen maar in het voordeel voor de geweldigheid van de cantus. Amper uitgerust stond ons de volgende dag een nieuwe TD op te wachten. Nuchter verschijnen viel moeilijk te combineren met de minicantus die we als pre-party hielden, maar we deden onze uiterste best voor de organisatie. Na de armen uit de mouwen gestoken te hebben, was het dringend tijd om zelf de bloemetjes buiten te zetten. Ook dan was het alcoholpeil in mijn lichaam te hoog om de details te herinneren, maar ik weet zeker dat ik die avond niet alleen ben vertrokken.

Om mijn maag en hersenen wat rust te gunnen, plande ik de volgende dag niets zwaar belastend. Ik trok mijn kostuum aan en ging op zoek naar sponsors voor onze nieuwe evenementen. Van een kale reis teruggekomen, stonden weliswaar meerdere pinten te wachten en van het ene kwam het andere. De laatste avond van de week konden we onmogelijk vroeg in ons bed kruipen. Ik nodigde wat mensen uit en we sloten af met de revue. Op de bühne verschenen studenten van onze faculteit die tot het hilarische toe onze proffen konden imiteren. Van al dat gelach werd onze keel natuurlijk droog en dus schuimden we Leuven nog wat af op zoek naar een verfrissing. Bij het zien van de lege flessen en het aantal schoenen dat er de volgende ochtend nog stond, werd duidelijk dat deze geweldige week een mooi einde had gekregen.