The Internationals: The People like it
’t Is precies kouder en kouder aan het worden in Antwerpen, want meer en meer warme muziek ontsnapt aan ’t Stad. En we durven dit keer trouwens meteen zeggen dat El Tattoo Del Tigre er een stevige mededinger bij heeft.
De nieuwe Antwerpse scene roert andermaal zijn creatieve kopje.
Het klinkt authentieker, dat zal het 'm zijn. Het klinkt alsof dit alles al een jaar of dertig, veertig bestond en ergens in een krakkemikkig studiootje tussen de palmbomen werd opgenomen en deze bende doet alsof zij nu aan die instrumenten en dat zonnemuziekje gevoel zitten. En dat is goed - wel dat het zo klinkt is goed, als ze echt alsof doen iets minder natuurlijk.
Maar we verdenken hen er vooral van dat ze heel goed weten waar alle muziek vandaan komt, de ‘roots’ kennen en die wortels koesteren en verder kweken. De ska-hopjes klinken zoals ze moeten klinken, de blazers klinken fijntjes en boordevol gevoel, de ritselaar ritselt, de heupen worden getikkeld en het zuiderse gevoel druipt uit ieder nummer. Van Jamaica tot nog een tros Caraïben is de hele Internationals-stempel een onvervalste, met uiterste respect voor hoe die muziek nu op zijn best klinkt. En dat is waar het Bij El Tattoo soms een beetje wil wringen, daarmee is die vergelijking dan ook van de baan. Wie de Soul Jazz-label series kent van bijvoorbeeld 100%,200%... Dynamite zal ons gelijk geven als we dit plaatje makkelijk in die rij kunnen meeschuiven, getuige alleen al hun eigen hoesvoorstel voor ‘Un classico’. Ska, lome dubjes en hupsende rocksteady vormen toch wel de hoofdmoot en maken het geheel kalm te degusteren ofwel live in pleine ambiance te smaken. Bovendien is zo goed als alles instrumentaal, uitgezonderd het kleine vertelske in ‘Bang Bang’ (toch weer ietsje teleurstellend wegens tikkel zonder nut) en wanneer de aap zijn gedacht zegt in ‘ The monkey’ waar het dan wel weer grappig is.
Pik gewoon nog even het heerlijke intermezzootje van ‘Jellybean bonanza’, getokkel en pittoresk geroffel voor gevorderden of ‘Goe bezig’ - dat bijna als de lambada zou durven beginnen - en je bent helemaal mee in dit album. Muzikaal rijk, heel plezant, vrolijk en boordevol energie om de komende winter warm te blijven.
(LAD)