Great Expectations
Mike Newell, de Britse regisseur die zulke uiteenlopende kassuccessen als Four Weddings and a Funeral, Harry Potter and the Goblet of Fire en Prince of Persia inblikte, heeft deze keer zijn tanden gezet in een klassieker van Charles Dickens.
Great Expectations is een broeierige, donkere verfilming van het bekende verhaal over een weesjongen die een gentleman wordt dankzij de hulp van een anonieme weldoener. Newell koos ervoor de groezelige Victoriaanse setting te behouden en deed er zelfs een schepje bovenop, met een onmiskenbare gothic touch die af en toe wel uit het atelier van Tim Burton lijkt gepikt. De auteurs mogen zich ook helemaal laten gaan. Jeremy Irvine is een aanvaardbare, maar weinig memorabele Pip, maar de bijrollen zijn kleurrijk en bij momenten verrukkelijk theatraal. Ralph Fiennes, als Magwich voorzien van een moddervet accent en een dikke laag smerige make-up, neemt het scherm over in elke scène waar hij in zit, en wat hebben we genoten van de onvermoeibare gothkoningin Helena Bonham Carter als de bestofte eeuwige bruid Miss Havisham. Een feest over de hele lijn is Great Expectations nu ook weer niet geworden - daarvoor is-ie te lang en onevenwichtig - maar Newell overklast wel de gemoderniseerde adaptatie uit 1998 van Alfonso Cuarón, toevallig ook een regisseur die een van de 'Harry Potter'-films heeft gemaakt.
(HDP)