An Pierle: Strange Days

Wauw, dit is de An Pierlé die we altijd al hebben willen horen! Sterk, intens, van donker naar majestueuze en tegelijk bescheiden allure en vooral zichzelf en helder echt. Haar stem is theatraal breed van bereik, vol uithalen en tegelijk steeds breekbaar intiem spannend, een fris nichtje van Marianne Faithfull, meestal met niet meer dan veelkleurige piano als begeleiding. Volwassen, maar ook nog altijd het meisje. Toetsen in melancholie, woede, rust of liefde met woorden die hele films oproepen, de nodige ruimte die ze in een grotere muzikantengroep was verloren. Bij ‘Such a Shame’ rilt het over onze rug. Je moet het maar doen met een kitschpopcover . ‘You Just Wait’ schrijdt nobel met een zware piano over het hele timbre van An, haast cabaret en dan naar een flinterdunne mespunt van zuiverheid. Betoverend. Dit is de plaat die An altijd al verdiende.

(LAD)