The very best of the Stone Roses
We hebben ze één keer live kunnen zien, de legendarische Stone Roses. In de AB, met een halve kilo weed in hun lijf, net terug uit Amsterdam, enige flesjes wijn in de kleren en een humeur om in de was te smijten. Teleurstelling was een klein woord voor die avond. Maar tjokvol jeugdsentiment en blijvende aanbidding willen we jullie toch volledig deze ‘best of...’ kwijt.
Omdat Ian Brown ook na de Roses een uitstekende artiest is gebleven - kijk maar naar zijn soloplaten - en omdat ook John Squire, de andere energiehelft, meer dan ooit een begenadigd gitarist en kunstenaar is. Maar vooral om wat de Stone Roses in de UK en verder uitdijend naar de hele wereld hebben veroorzaakt. Een muzikale revolutie hand in hand met Blur, The Charlatans, The Happy Mondays, The Farm, The Soup Dragons. Hand in hand met schreeuwende deernes, legendarische gigs, platenfirmaheibel en een veel te vroeg, veel te vlug heengaan van de band. De Manchester-hype van eind jaren tachtig was waarschijnlijk de laatste grote muziekschok op het Engelse eiland.
De stem van Brown die veelal honingzoet murmelend de liefde bekoort boven de machtige gitaarmelodiën van Squire. Eerlijkheidshalve moeten we zeggen dat - ja het is natuurlijk een best of - er te veel songs van hun tweede album op deze compilatie zijn beland. The second coming, behalve misschien ‘Begging you’, is nooit zelfs maar in de buurt gekomen van hun naamloze debuut. De grootheid van ‘I am the resurrection’, de versnelling halfweg ‘Waterfall’, de tien minuten versie van ‘Fools Gold’ met het besmettelijke drumriffje en de magistrale gitaar van Squire, dat instrumentale, wonderlijke 4-minuten staartje, nog telkens kippenvel, nog steeds een top-vijf track ooit! Heel sympathiek ook om de toen als single uitgebrachte ‘Sally Cinnamon’ hier ook mee te geven. The Stone Roses waren en zijn en zullen een mijlpaal in de muziekgeschiedenis blijven, leer ze kennen, ja zelfs al zijn we 14 jaar verder, wij hebben gelijk!
Een ‘best of...’ is meestal een hachelijke zaak vol eigenlijk helemaal niet zo best materiaal. The Stone Roses hebben nauwelijks slechte nummers gemaakt, dus dat valt mee en ze blijven een van de top-tien groepen uit de UK. Ze blijven machtig!!
(LAD)