Spinvis: Nieuwegein aan zee
Het moest ons weer overkomen. Erik Dejong - meneer Spinvis zelve - komt met zijn makkers een showtje doen in de Gentse Handelsbeurs en vlamt met zijn toerbus ’t asfalt binnen. Niet al te erg gelukkig, maar Gent kon bijgevolg wel op zijn muzikale kin kloppen. Tenzij je de dag erna naar Leuven racete zal je het even met dit moeten stellen. Dit is wel een héél bomvolle schijf: live Spinvis, nieuwe Spinvis en video Spinvis.
Spinvis, Spinvis, Spinvis. We zeggen het graag, net zoals we graag de klanken van zijn absurde, surrealistische woordenbrij horen en er zelf betekenis aan geven. Alleen al de woorden ‘Handige tante, jongen met geld’ in de free-jazzy gelijknamige song roepen samen met de trillende cymbalen en de hollende bas hele verhalen en scènes voor je ogen. Dejong zelf ziet zijn instrumenten, zijn muzikanten als een grote typemachine waar hij op schrijft, een echte muziekschrijver. Zijn knip- en plaksysteem van losse woorden die naast elkaar vreemde zinnen vormen en er meteen straffe gevoelens in leggen, zijn de sterkte van Spinvis. Van een sterke podiumact moeten ze het niet hebben, zelf vonden we zijn set op Pukkelpop dan ook niet bijster geweldig. Zelfs echt goed zingen is er ook niet bij, maar als je al het dromerig droef absurde gesprokene hoort, ben je meteen toch mee in de intimiteit van jezelf. Dejong geeft woorden en klanken, jij en wij maken er het onze van en dat is sterk. Dat kunnen delen van songs, het in de handen geven van de luisteraar. Spinvis doet het meestal gezellig kalmpjes aan. Check zijn live-act, eerder luistermuziek dan kijkmuziek. Toch is de dvd die in dit dubbelpak zit zeker de moeite, met veel concertbeelden en een docu over de muziek. Er was een tijd dat we ‘Bagagedrager’ met veel plezier naar de vergeetput wensten, en ziehier: opnieuw klonk ons de live-versie ervan toch zo gemeend in de oren. Woorden en muziek, muziek en woorden, Spinvis is de Boris Vian, tikkeltje Dalí van het muziekpodium.
"Een nieuwe gein (gaine) voor ons marraine" zeiden we als kinderen in de wagen op weg naar een of ander Nederlands botenmeer toen we het onooglijke gehuchtje passeerden, Spinvis zat er toen vast al zijn kleine poëziekunstwerkjes in elkaar te kleven. Dat hij maar verder doet, we zullen zijn muziek wel luisteren en lezen.
(LAD)