Volle Maan : Leve Jan Verheyen!

Johan Nijenhuis zou je de Nederlandse Jan Verheyen kunnen noemen, al is die vergelijking voor één keer beledigend voor Verheyen. De parallellen zijn er nochtans: beiden trekken ze volle zalen met films die schaamteloos de kaart van het grote publiek trekken. Alleen is Nijenhuis - je kent 'm van de filmhit-met-tv-spin-off Costa en de tv-series Goede tijden Slechte tijden en Westenwind - zo banaal dat Verheyen in vergelijking wel een filmgenie lijkt. Kan je nagaan

Nijenhuis' tweede langspeelfilm Volle Maan verhaalt de belevenissen van een groepje tieners die net zijn afgestudeerd op de middelbare school en samen een zeiltocht maken langs zonovergoten Spaanse eilanden. Als je een beetje Donna-bloed in je aderen hebt stromen, zal je misschien nog zeggen: tof, mooie jonge mensen samen op een boot! Niet dus. Een reusachtige hoop ontzettende clichés op een boot, dat wel. Volle Maan lijkt wel een grote, irritante reclamespot waarin alle marketingclichés over de adolescent van vandaag worden uitgesmeerd. Werken in de zaak van pa of m'n eigen weg zoeken? Wat ga ik studeren? Vind ik ooit wel een meisje als ik dat nerdbrilletje blijf opzetten? Is mijn vriend(innet)je echt wel de ware? Moet je helemaal gaan voor je droom, ook al is het niet de verstandigste en meest risicoloze weg? En zo kun je nog wel een tijdje doorgaan. De dialogen zijn om te bleiten zo onnozel, de personages hebben evenveel diepgang als een bootje van papier en de intriges zijn van een polderplat soapniveau. Gelukkig lopen er constant halfblote meiden door beeld, of we hadden dit onding na twintig minuten in de pmd-zak gekieperd. Toch één keer gelachen, en wel met de coole manier waarop Geert Hunaerts in deze Hollandse flutfilm de stomme Belg op nogal gore wijs onpopulair maakt. Leve Jan Verheyen!

(JC)