Mauro Pawlowski & the Grooms: Black Europa
Net 2004 en we hebben al een van de beste cd’s van dit jaar vast, we zijn er heel zeker van. Sinds we ooit Mauro’s gekte op het podium zagen, ergens in een jeugdhuis in Tielt of zo tijdens de Middeleeuwen van de Vlaamse muziek, is deze rockhalfgod genialer dan ooit.
En wat voor ons nog belangrijker is: hij rockt als nooit tevoren.
Progrock, precies of Mauro heeft dit label nodig om ons ervan te overtuigen dat hij lichtjaren verder zit in de muzikale geest dan jij kan denken. Fuck, dit plaatje is goed! Gitaren rechtdoor, drums kaal en agressief, giftige electrosynths en Mauro, duivelshorens op zijn kop, bloedend voor de vrouw van de helleput.
Uit een donkere zee van geluid en feedback spoel je in het tweede nummer aan. Hectisch jengelende gitaar, mechanisch hakkende drums en Mauro rondrennend, bezeten en gejaagd, de vrouw onder de brandende boom wacht hem op. En die vrouw, de
dulle dame, een meisje, vrouwen zijn het bloedspoor door de hele cd, een blijvende poel van verderflust, onmogelijke liefde en eeuwige inspiratie. Waar het vroeger steeds toch net iets
poppier was, rockt het nu keihard met die vieze synths als extraatje. Dat spuwt opnieuw zijn electro-intro bij ‘Doing something right’ en een kletsende drum. Ergens ontwaren we INXS in ‘Fear life’ , het moet die rockfunkende gitaar zijn en een gedacht van ‘Need you tonight’ met een drietand tegen je adamsappel. De rustpunten ‘All over me’ en het epische ‘The unreachable’ slaan we in onze rush even over, maar ‘Trip to beg’ bengelt tussen ac/dc, Iron Maiden en
"...we were all wounded at wounded knee..." ‘Vicious like a gang of tipsy totem poles’ is nog een hoogtepunt van Black Europa. Dreigend naderend, de tanden op elkaar, de gitaar van Steven Janssens, Mauro onder de betovering van de duistere prinses waar hij alles voor over heeft. Je laatste adem vasthouden voor ‘Tired of being young’, bijna highschool punk met het hoogzelfrelativerende ‘I want it all but I don’t have the skills yet’.
Like hell you do!!
Duister, magistraal, van bloed doordrongen, niet voor doetjes. Mauro is meer dan ooit tevoren het beste wat muzikaal België te bieden heeft!
(LAD)